

பொதுவாகவே பென்குயின்கள் என்றால் நமக்கு நினைவுக்கு வருவது பனிப்பிரதேசமும், கூட்டம் கூட்டமாக நிற்கும் அந்த அழகான காட்சிகளும்தான். ஒன்றோடொன்று ஒட்டி, கதகதப்பைப் பகிர்ந்து வாழும் சமூக விலங்குகள் அவை.
ஆனால், அந்தக் கூட்டத்தில் இருந்து ஒரே ஒரு பென்குயின் மட்டும் தனியாகப் பிரிந்து மலையை நோக்கிப் பயணம் செய்தால்? இந்த விசித்திரமான நிகழ்வின் பின்னணியில் இருக்கும் சுவாரஸ்யமான அறிவியல் உண்மைகளையும், பென்குயின்களின் பரிணாம வளர்ச்சியையும் இந்தப் பதிவில் பார்ப்போம்.
ஏன் பென்குயினால் பறக்க முடியவில்லை?
ஒரு காலத்தில் பென்குயின்களும் மற்ற பறவைகளைப் போல வானத்தில் பறந்து கொண்டிருந்தவைதான். ஆனால், சுமார் 6.5 கோடி ஆண்டுகளுக்கு முன்பு டைனோசர்கள் அழிந்த காலகட்டத்தில், ஒரு பெரிய மாற்றம் நிகழ்ந்தது. நியூசிலாந்து போன்ற தீவுகளில் வேட்டையாடும் விலங்குகள் இல்லாததால், பென்குயின்களுக்குப் பறந்து தப்பிக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லாமல் போனது.
மேலும், கடலில் மீன் வளம் அதிகம் இருந்ததால், அவை வானத்தை விட்டுத் தண்ணீருக்குள் குதித்தன. காலப்போக்கில், அவற்றின் இறக்கைகள் துடுப்புகளாகவும், எலும்புகள் அடர்த்தியாகவும் மாறின. இது அவை நீருக்குள் நீந்துவதற்கு உதவியாக இருந்தாலும், பறக்கும் திறனைப் பறித்துவிட்டது. இன்று நாம் பார்க்கும் பென்குயின்கள், டைனோசர் காலத்தில் வாழ்ந்த 'வேமானு' (Waimanu) என்ற பறவையினத்தின் வழித்தோன்றல்களே.
தனிமையை விரும்பிய பென்குயின்!
சமீபத்தில் பெங்குயின் சம்பந்தப்பட்ட ஒரு வீடியோ வைரலானதைப் பார்த்திருப்பீர்கள். லட்சக்கணக்கான பென்குயின்கள் இருக்கும் கூட்டத்தை விட்டு, ஒரு பென்குயின் மட்டும் மலையை நோக்கி நடக்கத் தொடங்குகிறது. அது ஏன் அப்படிச் செல்கிறது என்பது யாருக்குமே புரியாத புதிர். சிலர் அது வழி தவறிச் சென்றிருக்கலாம் என்கிறார்கள். இன்னும் சிலர், அதன் மூளையில் ஏற்பட்ட ஏதோ ஒரு மாற்றத்தால், திசை தெரியாமல் செல்கிறது என்கிறார்கள்.
ஆனால், இதில் கவனிக்க வேண்டிய விஷயம், அந்தப் பென்குயின் எடுத்த முடிவு. அது எடுத்த முடிவு தவறாக இருக்கலாம், அது மலையைத் தாண்டிச் சென்றால் உணவு கிடைக்காமல் இறக்கக்கூடும். ஆனால், அது தன் உள்ளுணர்வை நம்பிப் பயணிக்கிறது. "எல்லோரும் போகும் பாதையில் நான் போகமாட்டேன், எனக்கென ஒரு தனிப் பாதை வேண்டும்" என்று நினைக்கும் மனிதர்களுக்கு இந்தப் பென்குயின் ஒரு முன்மாதிரியாக இருக்கிறது.
பென்குயினின் உடலமைப்பு!
பென்குயின்களின் உடல் அமைப்பு குளிரைத் தாங்கும் வகையில் மிகச் சிறப்பாக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. அதன் ரத்த ஓட்ட மண்டலம் ஒரு ரேடியேட்டர் போலச் செயல்பட்டு, உடல் வெப்பத்தைத் தக்கவைக்கிறது. கால்களில் இருந்து வரும் குளிர்ந்த ரத்தத்தை, இதயத்திலிருந்து வரும் சூடான ரத்தம் வெப்பப் படுத்துகிறது. அதேபோல, உப்புத் தண்ணீரை குடிக்கும்போது, அதிலுள்ள உப்பை மட்டும் தனியாகப் பிரித்து வெளியேற்றும் உப்புச் சுரப்பிகளும் இவற்றுக்கு உண்டு. உண்மையிலேயே இயற்கையின் படைப்பு வியக்க வைக்கிறது.
பென்குயின்கள் பறக்க முடியாமல் போனாலும், அவை நீச்சலில் சாம்பியன்கள். அதுபோல, நாமும் நமக்கு வராத விஷயத்தை நினைத்துக் கவலைப்படாமல், நம்மால் முடிந்த விஷயத்தில் கவனம் செலுத்தினால் ஜெயிக்கலாம். அந்த ஒற்றைப் பென்குயின் போல, சில நேரங்களில் ரிஸ்க் எடுப்பதில் தப்பில்லை, ஆனால் அது சேஃப் ஆன ரிஸ்க்கா என்று பார்த்துக்கொள்வது நல்லது.