90ஸ் கிட்ஸ் பட்ட கஷ்டம் இந்த 2K கிட்ஸுக்கு எங்க தெரியப்போகுது... இத படிச்சா நீங்களே ஆடிப்போய்டுவீங்க!

இன்றைய காலகட்டத்தில் இன்டர்நெட்டும் செல்போனும் இல்லாமல் ஒரு நாள் கூட வாழ முடியாது என்ற நிலை வந்துவிட்டது. ஆனால், இவை எதுவுமே இல்லாத ஒரு காலத்தில் வாழ்ந்த மக்களின் வாழ்க்கை எப்படி இருந்தது என்பது இன்றைய தலைமுறைக்குச் சுத்தமாகப் புரியாத ஒரு பெரிய புதிர். எல்லாமே விரல் நுனியில் கிடைக்கும் இந்த டிஜிட்டல் காலத்தில், தொண்ணூறுகளில் பிறந்தவர்கள் அனுபவித்த சில சுவாரஸ்யமான கஷ்டங்களைப் பற்றி இப்போது பார்ப்போம்.

மண்டைக்குள் டெலிபோன் டைரக்டரி!

இப்போது யாருடைய நம்பர் வேண்டும் என்றாலும் காண்டாக்ட்ஸ் லிஸ்டில் நொடியில் தேடி எடுத்துவிடலாம். ஆனால் அந்த காலத்தில் குறைந்தபட்சம் இருபது போன் நம்பர்களாவது ஒவ்வொருவரின் மூளைக்குள் ஆழமாகப் பதிவாகியிருக்கும். லேண்ட்லைன் போனில் பேசிவிட்டு பில்லைக் குறைப்பதற்காக அவசரம் அவசரமாக போனை வைக்கும் அந்தத் தவிப்பு இன்றைய குழந்தைகளுக்குத் தெரிய வாய்ப்பே இல்லை. தெருமுனையில் இருக்கும் போன் பூத்தை தேடி அலைந்து, ஒரு ரூபாய் காயினைப் போட்டுப் பேசிய அந்த நொடிகள் உண்மையிலேயே ஒரு தனி சுகம்தான்.

டேப் ரெக்கார்டர் கேசட்! 

இப்போது ஸ்பாட்டிஃபை, யூடியூப் என்று பாட்டு கேட்க ஆயிரம் வழிகள் வந்துவிட்டன. ஆனால் ஒரு காலத்தில் நமக்குப் பிடித்த பாட்டைக் கேட்க வேண்டும் என்றால், ஆடியோ கேசட்டை கடையில் காசு கொடுத்து வாங்கி டேப் ரெக்கார்டரில் போட்டுத்தான் கேட்கவேண்டும். பாட்டு ஓடும்போது ரிலீல் சிக்கிக்கொண்டால், கேசட்டின் ஓட்டையில் ஒரு பென்சிலை விட்டு சுழற்றிச் சரி செய்யும் அந்த டெக்னிக் ஒரு மாபெரும் இன்ஜினியரிங் வித்தை. பிடித்த பாட்டுக்காக ரேடியோவில் மணிக்கணக்கில் காத்திருந்த அந்தப் பொறுமை இன்றைய தலைமுறைக்குக் கிடையாது.

புகைப்படங்களுக்காகக் காத்திருந்த நாட்கள்!

இன்றைக்கு செல்போனில் ஆயிரக்கணக்கில் செல்ஃபிக்களை எடுத்து, பிடிக்கவில்லை என்றால் உடனே டெலீட் செய்துவிடுகிறோம். ஆனால் கேமரா ரோல் பயன்படுத்திய அந்த காலத்தில் முப்பத்தி ஆறு போட்டோக்கள் மட்டுமே ஒரு ரோலில் எடுக்க முடியும். எடுத்த போட்டோ எப்படி வந்திருக்கிறது என்பதைப் பார்க்க, அதை ஸ்டுடியோவில் கொடுத்துவிட்டு குறைந்தது ஒரு வாரமாவது காத்திருக்கவேண்டும். யாராவது கண்ணை மூடியபடி போட்டோ வந்திருந்தால் அதை மாற்றி எடுக்கவே முடியாது. அந்த எதிர்பார்ப்பும், புகைப்படத்தை கையில் வாங்கும் போது ஏற்படும் தவிப்பும் ஒரு அற்புதமான அனுபவம்.

டிவி நிகழ்ச்சிகள்!

நெட்ஃப்ளிக்ஸ், அமேசான் பிரைம் என்று எந்த நேரத்திலும் படங்களைப் பார்க்கும் வசதி இப்போது இருக்கிறது. ஆனால் அன்று ஞாயிற்றுக்கிழமை மாலை நான்கு மணி படத்திற்காக ஊரே டிவி பெட்டிக்கு முன்னால் தவம் கிடக்கும். அதிலும் தங்கம், சக்திமான் போன்ற சீரியல்கள் பார்க்கும்போது கரண்ட் போய்விடக்கூடாது என்று சாமி கும்பிட்ட அந்த நாட்கள் இனிமேல் திரும்பி வராது. ஆண்டெனா சரியாகத் தெரியவில்லை என்றால், மாடியில் ஒருவரும் கீழே ஒருவருமாக நின்று கத்திக்கொண்டே அதைச் சரி செய்ததெல்லாம் ஒரு தனி கலை.

தொழில்நுட்பம் வளர வளர நமது வாழ்க்கை ரொம்பவே சுலபமாகிவிட்டது என்பதை யாரும் மறுக்க முடியாது. ஆனால், அந்த காலத்தில் நாம் பட்ட இந்தச் சின்னச் சின்னக் கஷ்டங்கள்தான் நமது பொறுமையையும், உறவுகளின் அருமையையும் நமக்குச் சிறப்பாகக் கற்றுக் கொடுத்தன.

இன்றைய குழந்தைகள் பல டிஜிட்டல் வசதிகளை அனுபவித்தாலும், காத்திருந்து கிடைத்த அந்தப் பழைய சின்னச் சின்ன சந்தோஷங்களை அவர்கள் நிச்சயம் மிஸ் செய்கிறார்கள் என்பதுதான் நிதர்சனமான உண்மை. அதை வாழ்ந்து பார்த்தவர்களுக்கு மட்டுமே அந்த சுகம் புரியும்.