மணலில் மறைந்த மர்மம்: கரிகாலனின் கல்லணை!

சுமார் 2,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, சோழ நாட்டை கரிகாலன் என்ற இளம் அரசன் ஆண்டு வந்தான். அவன் வீரத்தில் மட்டுமன்றி, அறிவிலும் சிறந்தவனாக விளங்கினான்.

காவிரி ஆறு சோழ நாட்டின் உயிர்நாடி. ஆனால், மழைக்காலத்தில் காவிரியில் பொங்கி வரும் வெள்ளம் பயிர்களை அழித்துவிடும்; கோடைக்காலத்திலோ தண்ணீர் இல்லாமல் நிலங்கள் வறண்டு கிடக்கும். மக்கள் பசியால் வாடுவதைக் கண்டு கரிகாலன் கவலை கொண்டான்.

"மழைக்காலத் தண்ணீரைச் சேமித்து வைத்து, கோடைக்காலத்திற்குப் பயன்படுத்த வேண்டும். இதற்கு ஆற்றின் குறுக்கே ஒரு பெரிய அணை கட்ட வேண்டும்," என்று அமைச்சர்களிடம் கூறினான் கரிகாலன்.

அமைச்சர்கள் அதிர்ச்சியடைந்தனர். "அரசே! காவிரி ஆற்றில் மணல் மிகவும் ஆழமானது. ஓடும் நீரின் வேகத்தில் மணல் நகர்ந்துகொண்டே இருக்கும். அதன் மேல் கல்லை வைத்தால், அது தண்ணீரோடு அடித்துச் செல்லப்படுமே! மணலில் எப்படி அணை கட்ட முடியும்?" என்று கேட்டனர்.

கரிகாலன் சிரித்துக்கொண்டே, "இயற்கையை எதிர்ப்பதை விட, இயற்கையோடு இணைந்தே இதற்குத் தீர்வு காண்போம்," என்றான்.

கரிகாலன் ஒரு புதிய முறையைச் யோசித்தான். முதலில், ஆற்றில் ஓடும் நீரின் வேகம் அதிகமாக இருக்கும்போது, மிகப் பெரிய பாறைகளைக் கொண்டு வந்து ஆற்றில் போடுமாறு வீரர்களுக்கு ஆணையிட்டான். ஆற்று மணலை நீர் அரிக்கும்போது, அந்தப் பாராங்கற்கள் மெல்ல மெல்ல மணலுக்குள் இறங்கி நிலைபெறத் தொடங்கின.

அதன் மேல் ஒரு வகை 'ஒட்டும் களிமண்ணைப்' பூசி, அடுத்த பாறையை வைத்தார்கள். பல ஆயிரம் வீரர்கள் மற்றும் யானைகளின் உதவியோடு இந்த வேலை இரவு பகலாக நடந்தது.

மக்கள் ஆச்சரியப்படும் வகையில், மணலுக்கு அடியில் ஒரு பலமான அடித்தளம் உருவானது. அதன் மேல் எழுப்பப்பட்ட அணைதான் "கல்லணை". காவிரியின் நீர் தடுக்கப்பட்டு, கால்வாய்கள் மூலம் வயல்களுக்குத் திருப்பி விடப்பட்டது. இதனால் சோழ நாடு 'சோறுடைத்து' (உணவு நிறைந்த நாடு) எனப் பெயர் பெற்றது.

குழந்தைகளுக்கான நீதி:

பிரச்சனைகள் எவ்வளவு பெரியதாக இருந்தாலும் (வெள்ளம் போல), அறிவையும் விடாமுயற்சியையும் பயன்படுத்தினால் எதையும் சாதிக்கலாம்.