எழிலன் ஒரு நல்ல குடிமகன்!

அன்று ஜனவரி 30. எழிலன் தனது தாத்தாவுடன் தொலைக்காட்சியில் காந்தியடிகளின் உருவப்படத்திற்குத் தலைவர்கள் மலர் தூவி மரியாதை செய்வதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

"தாத்தா, இன்று ஏன் எல்லோரும் இவ்வளவு அமைதியாக இருக்கிறார்கள்? எதற்காக காந்தி தாத்தாவிற்கு இத்தனை மாலைகள்?" என்று ஆர்வமாகக் கேட்டான் எழில்.

தாத்தா மென்மையாகச் சிரித்துவிட்டு, "எழில், இன்று தியாகிகள் தினம். நம் நாடு சுதந்திரக் காற்றைச் சுவாசிக்க வேண்டும் என்பதற்காகத் தங்கள் உயிரையே கொடுத்த வீரர்களை நினைவுகூரும் நாள் இது. குறிப்பாக, மகாத்மா காந்தி மறைந்த இந்த நாளில் நாம் அவர்களைப் போற்றுகிறோம்," என்றார்.

எழிலன் யோசனையுடன் கேட்டான், "தியாகம் என்றால் என்ன தாத்தா? அவர்கள் எதற்காகப் போரிட்டார்கள்?"

தாத்தா அவனுக்குப் புரியும் வகையில் விளக்கத் தொடங்கினார்: "முன்பு நம் நாட்டை அந்நியர்கள் ஆட்சி செய்தபோது, நமக்குச் சொந்த உரிமைகள் இல்லை. உன் கையில் இருக்கும் மிட்டாயை யாராவது பிடுங்கிக் கொண்டால் எப்படி இருக்கும்? அதுபோலத்தான் நம் நாட்டு வளங்களை அவர்கள் எடுத்துக்கொண்டனர். அதைத் தட்டிக்கேட்ட வீரர்களைச் சிறையில் அடைத்தனர். ஆனால், காந்தி தாத்தா 'அகிம்சை' எனும் வழியில் அன்பால் போரிட்டார். பகத் சிங் போன்ற இளைஞர்கள் வீரத்தால் போரிட்டனர். இவர்கள் அனைவரும் தங்களின் குடும்பம், மகிழ்ச்சி, ஏன்... உயிரைக் கூடப் பொருட்படுத்தாமல் நமக்காகப் போராடினார்கள்."

"அப்படியென்றால், நாம் இப்போது போர் செய்ய வேண்டுமா தாத்தா?" என்று மழலையோடு கேட்டான் எழில்.

தாத்தா அவன் தலையை வருடி, "இல்லை எழில். இப்போது நாம் எல்லைக்குச் சென்று போர் செய்ய வேண்டியதில்லை. ஆனால், அவர்கள் பெற்றுத் தந்த சுதந்திரத்தைக் காக்க வேண்டும். உண்மையாக இருப்பது, பிறருக்கு உதவுவது, நாட்டைத் தூய்மையாக வைத்திருப்பது மற்றும் சாதி, மத வேறுபாடின்றி எல்லோரையும் நேசிப்பதுதான் நம் கடமை. அதுதான் அந்த வீரர்களுக்கு நாம் செய்யும் உண்மையான மரியாதை."

அன்று மாலை, எழிலன் தனது நண்பர்களுடன் விளையாடும்போது கீழே விழுந்த ஒரு சிறுவனைத் தூக்கிவிட்டான். "நாம் அனைவரும் இந்தியர்கள், ஒருவருக்கொருவர் உதவியாக இருக்க வேண்டும்" என்று தாத்தா சொன்னதை நினைத்துக்கொண்டான்.

அன்று வீட்டுக்குச் சென்ற எழிலன், தேசியக் கொடியைப் பார்த்து மரியாதை செய்தான். குப்பையைத் தெருவில் போடாமல் குப்பைத்தொட்டியில் போட்டான். அம்மாவுக்கும் உதவினான். அவனுக்கு இப்போது புரிந்தது - தியாகிகள் தினம் (Martyrs’ Day) என்பது நல்ல மனிதராக வாழ நினைவூட்டும் நாள் என்று.

இரவு தூங்கும்போது, காந்தி தாத்தாவின் படத்தைப் பார்த்து மெல்லச் சொன்னான்: "நீங்கள் பெற்றுத் தந்த சுதந்திரத்தைப் போற்றுவேன். நல்ல குடிமகனாக வளர்வேன்."