சிறுகதை: தொலைந்துபோன பாதையும்... கண்டெடுத்த தேடலும்!

சென்னையின் பரபரப்பான ஐடி நிறுவனத்தில் ப்ராஜெக்ட் மேனேஜராகப் பணிபுரியும் கௌதமிற்கு, வாழ்க்கை என்பது காலையில் அலாரம் அடிப்பதில் தொடங்கி, இரவு லேப்டாப்பை மூடுவதோடு முடியும் ஒரு சக்கரம். அவனது டைரியில் 'விடுமுறை' என்ற சொல்லே கிடையாது. ஆனால், ஒரு நாள் அவனது நெருங்கிய நண்பன் வருண் கொடுத்த ஒரு பழைய புகைப்படம் கௌதமின் மனதை அசைத்துப் பார்த்தது. அது பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கல்லூரி காலத்தில் அவர்கள் கொடைக்கானலில் எடுத்த புகைப்படம்.

அந்தப் புகைப்படத்தில் இருந்த கௌதமின் சிரிப்பில் ஒரு சுதந்திரம் இருந்தது. இன்று கண்ணாடியில் பார்க்கும் கௌதமின் முகத்தில் இருப்பது வெறும் சோர்வு மட்டுமே. உடனே ஒரு முடிவெடுத்தான். அடுத்த ஒரு வாரம் அவனது போன் சுவிட்ச் ஆஃப் செய்யப்படப் போகிறது. அவனது இலக்கு: இமயமலை.

டெல்லியில் இருந்து மணாலி செல்லும் பேருந்தில் அமர்ந்திருந்தபோது, கௌதமுக்கு ஒருவித பதற்றம் இருந்தது. "வேலையை விட்டுவிட்டு இப்படி வந்தது சரியா?" என்ற சந்தேகம் அவ்வப்போது எட்டிப்பார்த்தது. ஆனால், பேருந்து மலைப்பாதைகளில் ஏற ஏற, ஜன்னல் வழியே தெரிந்த பியாஸ் நதியின் சத்தமும், குளிர்ந்த காற்றும் அவன் மனதிலிருந்த பாரத்தை மெல்ல மெல்லக் குறைக்கத் தொடங்கின.