ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தமிழர்கள் பயன்படுத்திய 'ஏடிஎம்' (ATM) முறை பற்றித் தெரியுமா?

இன்று நாம் கையில் ஒரு பிளாஸ்டிக் கார்டை வைத்துக் கொண்டு, உலகின் எந்த மூலையில் இருந்தாலும் பணத்தைப் பெறுகிறோம். இதை 'தானியங்கி பண இயந்திரம்' (ATM) என்கிறோம். ஆனால், தொழில்நுட்பம் வளராத ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே, ஒருவன் தான் சேமித்த பொருளைத் தடையின்றிப் பெற முடியும் என்ற நிலையைத் தமிழகக் கோவில்கள் உருவாக்கியிருந்தன என்றால் உங்களால் நம்ப முடிகிறதா? ஆம், அன்றையக் கோவில்கள் வெறும் வழிபாட்டுத் தலங்களாக மட்டும் இல்லாமல், சமூகத்தின் பொருளாதார மையங்களாகவும், ஒரு 'ஏடிஎம்' போலவும் செயல்பட்டன.

அக்காலத்தில் இன்றைய காகிதப் பணம் புழக்கத்தில் இல்லை. தங்கம், வெள்ளி நாணயங்கள் இருந்தாலும், அன்றாட வாழ்க்கையில் நெல் தான் பிரதானச் செல்வமாகக் கருதப்பட்டது. ஒவ்வொரு ஊரின் மையத்திலிருந்த பெரிய கோவில்களிலும் நெல் களஞ்சியங்கள் இருந்தன. விவசாயிகள் தாங்கள் விளைவித்த நெல்லின் ஒரு பகுதியை வரியாகவும், சேமிப்பாகவும் கோவிலில் ஒப்படைத்தனர்.

இது இன்றைய 'டெபாசிட்' முறைக்கு ஒப்பானது. பஞ்சம் வரும் காலங்களில் அல்லது அவசரத் தேவை ஏற்படும்போது, மக்கள் இந்தக் களஞ்சியத்திலிருந்து நெல்லைப் பெற்றுக் கொள்ளலாம். இந்த வசதிதான் இன்றைய ஏடிஎம் முறையின் ஆதி வடிவம்.

சோழர் காலக் கல்வெட்டுகளைப் பார்த்தால் ஒரு வியப்பான செய்தி நமக்குத் தெரியவரும். ஒருவர் ஒரு குறிப்பிட்ட தொகையை அல்லது நிலத்தைக் கோவிலுக்குத் தானமாக வழங்குவார். அதன் மூலம் வரும் வருமானத்தை வைத்து, ஆண்டு முழுவதும் கோவிலில் விளக்கு எரிக்கவோ அல்லது பக்தர்களுக்கு உணவளிக்கவோ ஏற்பாடு செய்வார்கள்.

இன்றைய வங்கிகளில் நாம் பணத்தை டெபாசிட் செய்துவிட்டு அதன் வட்டியிலிருந்து நமது தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்கிறோமே, அதே 'பிக்சட் டெபாசிட்' முறையை ராஜராஜ சோழன் காலத்திலேயே தமிழர்கள் மிகத் துல்லியமாகச் செயல்படுத்தினர்.

அதோடு, பயணிகள் மற்றும் வணிகர்கள் ஒரு ஊரிலிருந்து இன்னொரு ஊருக்குச் செல்லும்போது பெருமளவு பணத்தையோ, நெல்லையோ சுமந்து செல்வது ஆபத்தானது. இதற்காகப் பெரிய வணிகக் குழுக்கள் ஒரு ஊரில் பொருளைப் பெற்றுக்கொண்டு, அதற்குப் பதிலாக ஒரு 'அடையாளச் சீட்டு' அல்லது 'முத்திரை' வழங்குவார்கள்.

அந்தப் பயணி அடுத்த ஊருக்குச் சென்றதும், அங்குள்ள வணிக நிலையத்திலோ அல்லது அறச்சாலையிலோ அந்த முத்திரையைக் காட்டித் தனக்குத் தேவையான உணவு அல்லது பொருளைப் பெற்றுக்கொள்ளலாம். இதுதான் இன்றைய 'ஏடிஎம் கார்டு' மற்றும் 'பணப் பரிமாற்ற' முறையின் முன்னோடி. எந்த ஊரிலும் எப்போது வேண்டுமானாலும் உங்கள் தேவையைப் பூர்த்தி செய்ய முடியும் என்ற இந்த அமைப்பு வியக்கத்தக்கது.

இந்த முறைகள் அனைத்தும் கல்வெட்டுகளில் முறையாகப் பதிவு செய்யப்பட்டு, எவ்வளவு நெல் உள்ளே வந்தது, எவ்வளவு வெளியே சென்றது, யாரிடம் எவ்வளவு பாக்கி இருக்கிறது என்பவை மிகவும் நேர்மையாகக் கண்காணிக்கப்பட்டன. இன்றைய கணினி மயமாக்கப்பட்ட வங்கிகளுக்கு இணையான ஒரு மேலாண்மை முறை அன்று நடைமுறையில் இருந்திருக்கிறது என்பது அதிர்ச்சி அளிக்கிறது அல்லவா?.