ஜப்பானின் பிரம்மாண்ட 'காபூகி' கலையின் பின்னணியில் இருக்கும் ரகசியங்கள்!

உலகில் ஒவ்வொரு நாட்டிற்கும் அதன் கலாச்சாரத்தை பிரதிபலிக்கும் தனித்துவமான கலை வடிவங்கள் உள்ளன. அந்த வகையில், ஜப்பான் நாட்டின் பாரம்பரியம், வரலாறு மற்றும் அழகியலை ஒருங்கே வெளிப்படுத்தும் உன்னதமான கலை வடிவமே ‘காபூகி’ (Kabuki) ஆகும். இது வெறும் நடனம் மட்டுமல்லாமல், இசை, நாடகம், மிகைப்படுத்தப்பட்ட நடிப்பு, கண்கவர் ஆடைகள் மற்றும் பிரம்மாண்டமான மேடை அமைப்பு ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய ஒரு முழுமையான கலை வடிவமாகும்.

பெயர்க் காரணம்: ‘காபூகி’ என்ற ஜப்பானிய வார்த்தை மூன்று எழுத்துக்களின் சேர்க்கையால் உருவானது:

கா (Ka): பாடல் (Song), பு (Bu): நடனம் (Dance), கி (Ki): திறமை அல்லது நடிப்பு. இதன் ஒட்டுமொத்தப் பொருள் “பாடல் மற்றும் நடனத்தின் மூலம் திறமையை வெளிப்படுத்துதல்” என்பதாகும். மேலும், ‘காபுகு’ என்ற பழைய ஜப்பானிய சொல்லுக்கு ‘வழக்கத்திற்கு மாறான’ அல்லது ‘அதிசயமான’ என்ற அர்த்தமும் உண்டு.

வரலாற்றுப் பின்னணி: காபூகி கலை 17-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் (கி.பி. 1603 இல்) ‘இசுமோ நோ ஒகுனி’ (Izumo no Okuni) என்ற பெண் கலைஞரால் கியோட்டோ நகரில் தொடங்கப்பட்டது. ஆரம்பத்தில், காய்ந்த ஆற்றுப் படுக்கைகளில் எளிய மக்களுக்கான பொழுதுபோக்கு நடனமாக இது ஆடப்பட்டது. தொடக்க காலத்தில் பெண்களே இதில் அதிகம் நடித்தனர்.

ஆனால், சில சமூகக் காரணங்களால் 1629-ஆம் ஆண்டில் பெண்கள் காபூகி ஆட ஜப்பானிய அரசு தடை விதித்தது. அதன் பிறகு, இளைஞர்கள் இதில் நடித்தனர். பின்னர் அவர்களுக்கும் தடை விதிக்கப்படவே, முதிர்ந்த ஆண்கள் மட்டுமே இக்கலையை நிகழ்த்த வேண்டும் என்ற விதி உருவானது. அதுவே இன்று வரை பாரம்பரியமாகத் தொடர்கிறது.

காபூகி கலையின் முக்கிய சிறப்பம்சங்கள்:

1.ஆண்களே ஏற்கும் பெண் வேடங்கள் (ஒன்னாகடா): காபூகி நாடகங்களில் பெண் கதாபாத்திரங்களையும் ஆண்களே ஏற்று நடிக்கின்றனர். இவ்வாறு பெண் வேடமிட்டு மிக நளினமாக நடிக்கும் ஆண் கலைஞர்கள் ‘ஒன்னாகடா’ (Onnagata) என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். இவர்களின் நடை, உடை, பாவனை அனைத்தும் அசல் பெண்களைவிடவும் நேர்த்தியாக இருக்கும்படி பயிற்சி அளிக்கப்படுகிறது.

2.குமாடோரி மேக்கப் (Kumadori): காபூகி கலைஞர்களின் முக அலங்காரம் உலகப் புகழ்பெற்றது. முகத்தில் அடர்த்தியாக வெள்ளை வண்ணம் பூசி, அதன் மேல் கதாபாத்திரத்தின் தன்மைக்கு ஏற்ப சிவப்பு, நீலம் அல்லது கருப்பு நிறக்கோடுகளை வரைவார்கள். சிவப்பு நிறக் கோடுகள்: நன்மை, வீரம், மற்றும் நீதியைக் குறிக்கும். நீல நிறக் கோடுகள்: தீமை, பொறாமை, மற்றும் அரக்கத்தனத்தைக் குறிக்கும்.

3.‘மிஏ’ (Mie) எனப்படும் தனித்துவப் பாவனை: நாடகத்தின் மிக முக்கியமான திருப்புமுனைகளிலோ அல்லது உணர்ச்சிவசப்படும் காட்சிகளிலோ, நடிகர் அப்படியே சில விநாடிகள் சிலையைப்போல அசையாமல் நின்று ஒரு குறிப்பிட்ட பாவனையை (Pose) வெளிப்படுத்துவார். இதற்கு ‘மிஏ’ என்று பெயர். இது பார்வையாளர்களின் கவனத்தை ஈர்க்கவும், அந்த உணர்ச்சியை ஆழமாகப் பதிக்கவும் பயன்படுகிறது.

4.பிரம்மாண்டமான மேடை மற்றும் ‘ஹனாமிச்சி’: காபூகி மேடைகள் மிகவும் நவீன தொழில்நுட்பத்துடன் அமைக்கப்பட்டிருக்கும். மேடையின் நடுவே சுழலும் பகுதி (Mawari-butai) மற்றும் திடீரென நடிகர்கள் மறைவதற்கும் தோன்றுவதற்கும் நிலத்தடி வழிகள் (Suppon) இருக்கும். இதில் மிக முக்கியமானது ‘ஹனாமிச்சி’ (Hanamichi – மலர் பாதை) என்பதாகும்.

இது பார்வையாளர்கள் அமர்ந்திருக்கும் பகுதிக்கு நடுவே, பிரதான மேடையிலிருந்து நீண்டு செல்லும் ஒரு தனிப் பாதையாகும். நடிகர்கள் இதன் வழியாகவே மேடைக்கு வருவார்கள்.

இசை மற்றும் பின்னணி: காபூகி நாடகங்களுக்கு ‘ஷமிசென்’ (Shamisen) என்ற ஜப்பானிய பாரம்பரிய நரம்பு இசைக்கருவி முதன்மையாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. கதையை விவரிப்பவர் பின்னணியில் பாட, அதற்கேற்ப கலைஞர்கள் நடன அசைவுகளையும் நடிப்பையும் வெளிப்படுத்துவார்கள். நாடகங்கள் பொதுவாக ஜப்பானின் வரலாற்றுச் சம்பவங்கள், சாமுராய் வீரர்களின் கதைகள் மற்றும் சமூகக் காதல் கதைகளை மையமாகக் கொண்டிருக்கும்.

Resources: யுனெஸ்கோ (UNESCO) அமைப்பு, 2005-ஆம் ஆண்டில் காபூகி கலையை ‘மனிதகுலத்தின் அழியாத பாரம்பரியக் கலைகளில் ஒன்றாக’ (Intangible Cultural Heritage) அங்கீகரித்துள்ளது.

இக்கட்டுரையை வாசிப்பதன் மூலம், உலகக் கலைகளின் மீதான உங்கள் பார்வை விரிவடைவதோடு, ஒரு பாரம்பரியக் கலை வடிவம் எவ்வாறு நூற்றாண்டுகளைக் கடந்து நவீன உலகிலும் தன் அடையாளத்தை அழியாமல் பாதுகாத்து கம்பீரமாக நிற்கிறது என்ற உன்னதமான வாழ்வியல் புரிதலையும், கலாச்சார அறிவையும் நீங்கள் பெற்றுக் கொள்வீர்கள்.