

இந்தியாவின் பாரம்பரிய இசை வடிவமான இந்துஸ்தானி இசையில், நரம்பிசைக் கருவிகளுக்கு என்றுமே ஒரு தனி இடம் உண்டு. அந்த வரிசையில், தனது ஆழமான மற்றும் கணீரென்ற ஒலியால் கேட்போரை கட்டிப்போடும் வல்லமை படைத்தது ’சரோட்’ இசைக்கருவி. பாரசீக மொழியில்‘சரோட்’ என்றால்‘மெல்லிசை’என்று பொருள். மத்திய ஆசியாவின் ‘ரபாப்’கருவியிலிருந்து உருமாற்றம் பெற்று, இன்று இந்திய இசையின் அடையாளங்களில் ஒன்றாகத் திகழும் இக்கருவியின் சிறப்புகளை இக்கட்டுரையில் காண்போம்.
சரோட் இசைக்கருவியில் உலகப்புகழ் பெற்ற மேதைகளில் முக்கியமானவர்கள்:
உஸ்தாத் அம்ஜத் அலி கான் (Ustad Amjad Ali Khan): தற்போதைய நிலையில் சரோட் இசைக்கருவி என்றாலே நினைவுக்கு வரும் மிக முக்கியமான ஆளுமை ஆவார். இவருடைய தந்தை உஸ்தாத் ஹாபிஸ் அலி கான் (Ustad Haafiz Ali Khan): இவர் ஒரு சிறந்த இசை மேதை.
உஸ்தாத் அலி அக்பர் கான் (Ustad Ali Akbar Khan): சரோட் இசையை உலகெங்கும் கொண்டு சேர்த்த பெருமைக்குரியவர்.
சரோட் பற்றிய சில சுவாரஸ்யமான தகவல்கள் இதோ:
அமைப்பு மற்றும் வடிவம்: இது பொதுவாக‘தேக்கு' மரம் அல்லது ‘துன்’(Tun) மரத்தால் செய்யப்படுகிறது. இதன் அடிப்பகுதி ஒரு தேங்காயின் வடிவத்தைப் போன்றோ அல்லது வட்ட வடிவிலோ இருக்கும். இது ஆட்டுத்தோலால் (Parchment) மூடப்பட்டிருக்கும். சரோட்டின் மிக முக்கியமான அம்சம் அதன் விரல் பலகை. (Fingerboard) இது ஒரு பளபளப்பான எஃகு (Steel) தகட்டால் ஆனது.
இதில் மெட்டுகள் (Frets) கிடையாது. இது வயலின் அல்லது கிதார் போல இல்லாமல், விரல்களைத் தேய்த்து வாசிக்க உதவுகிறது. இதில் பொதுவாக 17 முதல் 25 நரம்புகள் வரை இருக்கும். இதில் சில நரம்புகள் ராகத்தை இசைக்கவும், சில நரம்புகள் பின்னணி அதிர்வை உருவாக்கவும் பயன்படுகின்றன.
வாசிக்கும் முறை: சரோட்டை மடியில் கிடைமட்டமாக வைத்து வாசிப்பார்கள். இதை வாசிக்க ‘ஜாவா’(Java) எனப்படும் ஒரு சிறிய கருவியைப் பயன்படுத்துகின்றனர். இது பொதுவாக தேங்காய் ஓட்டினால் செய்யப் பட்டிருக்கும். விரல் பலகையில் மெட்டுகள் இல்லாததால், கலைஞர்கள் தங்கள் நகங்களைப் பயன்படுத்தி நரம்புகளைத் தேய்த்து இசைப்பார்கள். இதனால் ஒரு ஸ்வரத்திலிருந்து மற்றொரு ஸ்வரத்திற்கு மென்மையாகச் செல்லும்‘மீண்ட்' (Meend) என்ற நுணுக்கத்தை மிக அழகாக இதில் கொண்டு வர முடியும்.
வரலாறு: சரோட் என்ற சொல்லுக்கு பாரசீக மொழியில் “இசை”அல்லது “மெல்லிசை” என்று பொருள். மத்திய ஆசியாவின்‘ரபாப்’ (Rabab) என்ற கருவியிலிருந்து இது உருவானதாகக் கருதப்படுகிறது. சுமார் 200 ஆண்டு களுக்கு முன்பு இந்தியாவில் இது தற்போதைய வடிவத்திற்கு மாற்றியமைக்கப்பட்டது.
இசையின் தன்மை: சரோட் இசை மிகவும் ஆழமானது மற்றும் கம்பீரமானது. இது தியானம் செய்வது போன்ற அமைதியையும், அதே சமயம் வேகமான தாளக் கட்டுகளில் அதிரடி வேகத்தையும் வெளிப்படுத்தும் திறன்கொண்டது.
இந்துஸ்தானி இசைக் கச்சேரிகளில் சிதாருக்கு அடுத்தபடியாக அதிகம் விரும்பப்படும் நரம்பிசைக் கருவி இதுவே ஆகும்.
மெட்டுகள் இல்லாத எஃகு தகட்டின் மேல் விரல் நகங்களைத் தேய்த்து, ராகத்தின் நுணுக்கமான உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தும் சரோட், இசைக் கலைஞர்களுக்கு ஒரு சவாலான அதேசமயம் உன்னதமான கருவியாகும்.
உஸ்தாத் அலி அக்பர் கான் மற்றும் உஸ்தாத் அம்ஜத் அலி கான் போன்ற மேதைகளால் உலக அரங்கில் தடம் பதித்த இக்கருவி, இன்றும் பல இளம் கலைஞர்களால் அடுத்த தலைமுறைக்குக் கொண்டு செல்லப்படுகிறது. அமைதி மற்றும் கம்பீரம் என இருவேறு உணர்வுகளையும் ஒருசேர வெளிப்படுத்தும் சரோட், என்றும் இந்திய இசையின் ஒரு பொக்கிஷமாகும்.