பகலில் தூங்கி இரவில் விழிக்கும் விசித்திர தாவரங்கள்!

பொதுவாகச் செடி கொடிகள் பகல் நேரத்தில் கிடைக்கும் பிரகாசமான சூரிய ஒளியைப் பயன்படுத்தித் தங்களுக்குத் தேவையான உணவைத் தயாரித்துக்கொள்ளும். இந்தச் சாதாரண இயற்கை நிகழ்வைத்தான் நாம் ஒளிச்சேர்க்கை என்று பள்ளிகளில் அறிவியல் பாடங்களில் படித்திருக்கிறோம்.

ஆனால் மழைப்பொழிவு குறைந்து அதிக வறட்சி நிலவும் கடினமான காலகட்டங்களில், சில விசேஷமான தாவரங்கள் தங்களை உயிர்ப்புடன் பாதுகாத்துக்கொள்ள ஒரு புத்திசாலித்தனமான உத்தியைக் கையாளுகின்றன. அதிலும் குறிப்பாக இரவில் மட்டும் கார்பன் டை ஆக்சைடை உள்ளிழுத்துத் தண்ணீரைச் சிக்கனமாகச் செலவழித்து உயிர்வாழும் ஆச்சரியமான ஒரு நிகழ்வைப் பற்றி இப்போது பார்க்கலாம் வாங்க.

இருளில் மூச்சுவிடும்!

தாவரங்களின் இலைகளில் கண்ணுக்குத் தெரியாத மிகச் சிறிய அளவிலான துவாரங்கள் இருக்கும். இவற்றைத் தாவரவியலில் ஸ்டோமேட்டா (Stomata) என்று குறிப்பிடுவார்கள். வழக்கமாகப் பகல் நேரங்களில் அகலமாகத் திறந்திருக்கும் இந்தத் துவாரங்களின் வழியாக அதிகப்படியான நீர் மிக எளிதாக ஆவியாகிவிடும். இதனால் செடிகளுக்குத் தண்ணீரின் தேவை வழக்கத்தைவிடப் பல மடங்கு அதிகரிக்கும்.

இத்தகைய நீர் இழப்பைத் தவிர்ப்பதற்காகச் சில வெப்பமண்டலத் தாவரங்கள் பகல் நேரங்களில் தங்களின் இலைத் துவாரங்களை முழுமையாக மூடியே வைக்கின்றன. சூரியன் மறைந்த பிறகு இருள் சூழ்ந்த இரவில் மட்டும் அவற்றைத் திறந்து கார்பன் டை ஆக்சைடை உள்ளிழுத்து மாலிக் அமிலமாக மாற்றிப் பாதுகாப்பாகச் சேமித்து வைக்கின்றன. இந்தச் சிறப்பான நீர் சேமிப்பு தொழில்நுட்பத்திற்கு கேம் (CAM - Crassulacean Acid Metabolism) என்று பெயர்.

பழமையான ரகசியம்!

தோராயமாக 1800-ம் ஆண்டு வாக்கில் அலெக்ஸாண்டர் வான் ஹம்போல்ட் (Alexander von Humboldt) என்ற அறிஞர் இந்தத் தாவரங்களின் விசித்திரமான நடவடிக்கையை முதன்முதலில் கவனித்தார். இதன் இலையைப் பறித்துத் தண்ணீரில் போட்டுச் சூரிய ஒளியில் வைத்தபோது, அதிலிருந்து சிறிய அளவிலான ஆக்சிஜன் குமிழிகள்கூட வெளியேறவில்லை என்பதை அவர் மிகவும் ஆச்சரியத்துடன் தனது குறிப்புகளில் பதிவு செய்தார்.

இந்த மாபெரும் இயற்கையின் ரகசியத்தை வியன்னா பல்கலைக்கழக ஆராய்ச்சியாளர்கள் தற்போது முழுமையாகக் கண்டறிந்து உலகத்திற்கு அறிவித்துள்ளனர். பல மில்லியன் ஆண்டுகளாக இந்த குளுசியா மரங்கள் தங்களைச் சுற்றியுள்ள வறண்ட சூழ்நிலைக்கு ஏற்பத் தங்களின் மரபணுக்களைத் தொடர்ந்து மெல்ல மெல்ல மாற்றிக் கொண்டுள்ளன. மரபணு இரட்டிப்பு மற்றும் மறுசீரமைப்பு மூலம் இவை அதிகப்படியான வறட்சியைத் தாங்கும் பிரத்தியேக ஆற்றலைப் பெற்றுள்ளன.

3 மாறுபட்ட தற்காப்பு நிலைகள்!

இந்த விசித்திரமான செயல்பாடுகளை மேலும் ஆழமாகத் தெரிந்துகொள்ள விஞ்ஞானிகள் மூன்று மாறுபட்ட தாவர வகைகளை எடுத்து தீவிரமாகச் சோதனை செய்தனர். அதில் குளுசியா ரோசா (Clusia Rosea) என்ற வகை, இரவில் அதிக அளவு கார்பன் டை ஆக்சைடைச் சேமித்து வைக்கும் வலிமையான கேம் முறையை முழுமையாகப் பயன்படுத்துவது ஆய்வில் தெரியவந்தது.

அடுத்ததாக உள்ள குளுசியா மைனர் (Clusia Minor) என்ற வகை சற்றே வித்தியாசமான குணாதிசயத்தைக் கொண்டுள்ளது. இது தண்ணீர் கிடைக்காத கடுமையான வறட்சிக் காலங்களில் மட்டுமே இந்த உயிர்வாழும் முறையைப் பயன்படுத்துகிறது. மூன்றாவதாக உள்ள குளுசியா மேஜர் (Clusia Major) என்ற வகை சாதாரண ஒளிச்சேர்க்கை மற்றும் கேம் என இரண்டு முறைகளையும் சூழ்நிலைக்குத் தகுந்தவாறு புத்திசாலித்தனமாகப் கலந்து பயன்படுத்துகிறது.

விவசாயத் துறையின் புதிய நம்பிக்கை!

நாளுக்கு நாள் எதிர்பாராத வகையில் மாறிவரும் கடினமான பருவநிலைக்கு ஏற்பத் தங்களை எப்படித் தற்காத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்பதை இந்தத் தாவரங்கள் மனித குலத்திற்கு மிக அழகாக உணர்த்துகின்றன. இந்த நவீன கேம் முறையைப் பயன்படுத்தும் தாவரங்களுக்கு மிகக் குறைந்த அளவிலான தண்ணீர் மட்டுமே அன்றாடத் தேவைக்குப் போதுமானதாக இருக்கிறது.

இந்த ஆச்சரியமான செயல்முறையை நாம் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்வதன் மூலம் எதிர்கால சந்ததியினருக்கு ஒரு மாபெரும் விவசாயப் புரட்சியைப் பரிசளிக்க முடியும். அதிக நீர் தேவைப்படும் பயிர்களுக்குப் பதிலாக, இந்த குளுசியா மரங்கள் போல வறட்சியைத் தாங்கி அமோகமாக வளரக்கூடிய புதிய விவசாயப் பயிர்களை நம்மால் மிக எளிதாக உருவாக்க முடியும் என்பது விஞ்ஞானிகளின் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையாகும்.