

வாழ்க்கை என்பது ஒரு ஓட்டப்பந்தயம் என்றால், 50 வயது என்பது இலக்கைத் தொடும் நேரமல்ல. மாறாக, ஓட்டத்தின் வேகத்தைக் குறைத்து பாதையை ரசிக்கவேண்டிய ஒரு பருவமாகும். இந்த அரைசதத்தைக் கடந்த பிறகு, தேவையற்ற விஷயங்களைத் துரத்துவதை நிறுத்துவது மனதிற்கும் உடலிற்கும் நலம் பயக்கும். நிம்மதியான அமைதியான வாழ்விற்கு 50 வயதிற்குப் பின் தவிர்க்க வேண்டிய 7 முக்கிய விஷயங்கள் குறித்து இந்தப் பதிவில் பார்ப்போம்.
பிறருடன் தேவையற்ற போட்டி:
இளமைப் பருவத்தில் பதவி, வருமானம் மற்றும் சமூக அந்தஸ்து ஆகியவற்றிற்காகப் பிறருடன் போட்டியிடுவது இயல்பு. ஆனால், 50 வயதிற்குப் பின் அத்தகைய ஒப்பீடுகள் தேவையற்ற மன அழுத்தத்தையே தரும். மற்றவர்களின் வெற்றியைக்கண்டு பொறாமை கொள்வதோ அல்லது அவர்களோடு ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பதோ நேரத்தை வீணடிக்கும் செயல். சுய முன்னேற்றத்திலும் மன அமைதியிலும் கவனம் செலுத்துவதே இந்த வயதிற்குப் பொருத்தமானது.
சமூக அங்கீகாரம் தேடுதல்:
"ஊர் என்ன சொல்லும்?" அல்லது "உறவினர்கள் என்ன நினைப்பார்கள்?" என்ற கவலை பலரது நிம்மதியைக் கெடுக்கிறது. மற்றவர்களைத் திருப்திப்படுத்து வதற்காகவே வாழ்வது ஒரு சுமையாகும். 50 வயதிற்குப் பின், பிறருடைய சான்றிதழுக்காகக் காத்திருக்காமல், மனசாட்சிக்கு உகந்த வகையில் வாழ்வதே உண்மையான சுதந்திரம்.
முழுமைக்கான பிடிவாதம்:
எல்லாவற்றிலும் கச்சிதமான, பரிபூரண (Perfection) நிலையை எதிர்பார்ப்பது ஏமாற்றத்தையே தரும். குடும்ப உறுப்பினர்கள், வேலை செய்யும் இடம், அல்லது அன்றாடச் சூழல் என அனைத்தும் நூறு சதவீதம் சரியாக இருக்க வேண்டும் என்ற பிடிவாதத்தைத் தளர்த்திக் கொள்வது நல்லது. சில குறைகளை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்வது மனப்பாரத்தைக் குறைக்கும்.
உடல்நிலை குறித்த அதீத அச்சம்:
ஆரோக்கியத்தின் மீது அக்கறை கொள்வது அவசியம். இருப்பினும், முதுமை குறித்த தேவையற்ற பயமும், சிறிய உபாதைகளுக்கும் கூகுள் போன்ற தளங்களில் தேடிப்பதற்றமடைவதும் தவிர்க்கப்பட வேண்டும். முறையான மருத்துவ ஆலோசனையும், சீரான உணவு முறையும் மட்டுமே போதுமானது; அதீதக் கவலை உடல்நலனை மேலும் பாதிக்கும்.
கடந்த கால கசப்பான நினைவுகள்:
கடந்த காலத்தில் நடந்த தவறுகள், ஏமாற்றங்கள் அல்லது இழப்புகளைப் பற்றியே சிந்தித்துக் கொண்டிருப்பது நிகழ்காலத்தைச் சிதைத்துவிடும். மாற்ற முடியாத கடந்த காலத்தை மனதில் சுமந்து திரிவதை விட, அதிலிருந்து பாடம் கற்றுக்கொண்டு கசப்புகளைத் தூக்கி எறிவது ஆரோக்கியமான மனநிலைக்கு வழிவகுக்கும்.
அடுத்த தலைமுறையின் முடிவுகளில் தலையிடுதல்:
வளர்ந்துவிட்ட பிள்ளைகளின் வாழ்க்கையிலும், அவர்களின் தனிப்பட்ட முடிவுகளிலும் ஆதிக்கம் செலுத்துவதைத் தவிர்க்கவேண்டும். ஆலோசனைகள் தேவைப்படும்போது மட்டும் வழிகாட்டியாக இருந்துவிட்டு, மற்ற நேரங்களில் அவர்களுக்குச் சுதந்திரம் அளிப்பது உறவுகளில் விரிசல் ஏற்படாமல் காக்கும்.
அதீதப் பொருள் ஈட்டும் ஆசை:
தேவைக்கு அதிகமான சொத்துகளைச் சேர்ப்பதிலும், விலையுயர்ந்த பொருட்களைத்தேடி ஓடுவதிலும் நேரத்தைச் செலவிட வேண்டிய அவசியம் இந்த வயதில் இல்லை. பொருட்களால் கிடைக்கும் மகிழ்ச்சி நிலையற்றது. அதற்குப் பதிலாக, நல்ல அனுபவங் களையும், தரமான மனித உறவுகளையும் சேகரிப்பதே வாழ்வை அர்த்தமுள்ளதாக்கும்.
50 வயது என்பது பொறுப்புகளின் சுமையைக் குறைத்துக்கொண்டு, வாழ்வின் சாரத்தை அனுபவிக்க வேண்டிய காலம். மேற்கண்ட 7 விஷயங்களைத் துரத்துவதை நிறுத்தும்போது, மீதமுள்ள வாழ்க்கை தேவையற்ற சலனங்களின்றி மிக அழகாக அமையும்.