மொபைல் உலகிலும் பிள்ளைகளைத் தங்கமாக வளர்க்கலாம்! அடிக்காதீங்க... இந்த வழியைப் பின்பற்றுங்க!

கணவன், மனைவி இருவருமே வேலைக்கு ஓடவேண்டிய சூழல், மொபைல் மற்றும் இன்டர்நெட்டின் ஆதிக்கம், நேரமின்மை என இன்றைய பெற்றோர்கள் சந்திக்கும் சவால்கள் ஏராளம். இன்றைய அவசர உலகில் 'பாசிட்டிவ் டிசிப்ளின்' (Positive Discipline) எப்படி கொண்டு வர முடியும்?

நவீன உலகில், குழந்தைகளை வளர்ப்பது என்பது ஒரு கலை மட்டுமல்ல, அது மிகப்பெரிய பொறுமையும், தியாகமும் நிறைந்த ஒரு பயணம். "அடி மேல் அடி வைத்தால் அம்மியும் நகரும்" என்ற பழமொழியை அக்காலத்தில் குழந்தைகளுக்கும் பயன்படுத்தினார்கள்.

ஆனால், இன்றைய உளவியல் பூர்வமாகப் பார்த்தால், பிரம்படி கொடுப்பதும், கடுமையான தண்டனைகள் வழங்குவதும் குழந்தைகளை நல்வழிப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, அவர்களை இன்னும் அதிகமாக அடம்பிடிக்கவே வைக்கிறது. இங்கு அடிதடி இல்லாமல் அன்பான முறையில் ஒழுக்கத்தை எப்படிக் கற்றுக்கொடுப்பது என்பதை விரிவாகக் காண்போம்.

1. கடுமையான தண்டனைகள் ஏன் எதிர்விளைவை ஏற்படுத்துகின்றன? - பாசிட்டிவ் டிசிப்ளின் விளக்கம்

குழந்தைகள் தப்பு செய்யும்போது நாம் கொடுக்கும் கடுமையான தண்டனைகள், தற்காலிகமாக பயத்தின் காரணமாக அந்தத் தப்பை நிறுத்தலாமே தவிர, நீண்ட கால அடிப்படையில் அவர்களின் மனதைச் சிதைத்துவிடும். பயம் மட்டுமே மிஞ்சும், ஒழுக்கம் வராது: தண்டனை கிடைக்கும்போது குழந்தை "நான் செய்தது தப்பு" என்று நினைப்பதில்லை.

அப்பாவிடம் - அம்மாவிடம் எப்படி மாட்டிக்கொண்டேன்? அடுத்த முறை மாட்டாமல் தப்பிக்க என்ன செய்ய வேண்டும்?" என்று யோசிக்கும். அடிக்கடி தண்டிக்கப்படும் குழந்தைகள், தங்களை ஒரு குற்றவாளியாகவே பார்க்கத் தொடங்குவார்கள். இது அவர்களுக்குள் பெற்றோர் மீது ஒருவித கோபத்தையும், வன்மத்தையும் வளர்க்கும்.

மற்றவர்கள் முன்னிலையில் குழந்தைகளை அடிப்பதோ, திட்டுவதோ அவர்களின் சுயமதிப்பைக் (Self-esteem) குறைத்து, அவர்களைக் கூச்ச சுபாவமுள்ளவர்களாக அல்லது மிகக்கொடூரமான முரடர்களாக மாற்றிவிடும்.

2. வீட்டில் பாசிட்டிவ் டிசிப்ளின் முறையை நடைமுறையில் சாத்தியமாக்குவது எப்படி?

'பாசிட்டிவ் டிசிப்ளின்' என்பது குழந்தைகளைக் கண்டிக்காமல் செல்லம் கொடுத்துக் கெடுப்பது அல்ல; மாறாக, அன்போடும் அதேசமயம் உறுதியோடும் அவர்களுக்கு எல்லைகளை வகுத்துக் கொடுப்பது ஆகும்.

குழந்தை ஒரு தப்பு செய்யும்போது அடிக்கக் கூடாது. உதாரணமாக, குழந்தை விளையாடும் பொருள்களை ஆங்காங்கே சிதறிப்போட்டால், "நீ இதை எடுத்து வைக்காவிட்டால், நாளைக்கு உனக்கு விளையாடப் பொருள்கள் கிடைக்காது" என்று சொல்ல வேண்டும். சொன்னபடியே அடுத்த நாள் தரக்கூடாது. அடிப்பதைக் காட்டிலும், இந்த 'விளைவு' அவர்களுக்குப் பொறுப்பைக் கற்றுக்கொடுக்கும்.

தப்பைத் திருத்துவதை விடக் காரணத்தைக் கண்டறிதல் மிக முக்கியம்:

குழந்தை ஏன் அடம் பிடிக்கிறது? பசி, தூக்கமின்மை, அல்லது பெற்றோரின் கவனம் தன் மீது விழவேண்டும் என்ற ஏக்கம். இதில் எது காரணம் என்று கண்டறிந்து அதைச் சரி செய்யவேண்டும்.

குழந்தைகள் தப்பு செய்யும்போது காட்டும் கோபத்தை விட, அவர்கள் ஒரு நல்ல விஷயம் செய்யும்போது உதாரணமாக, தாமாகவே படித்து முடிப்பது அல்லது தட்டை எடுத்து வைப்பது அவர்களைக் கட்டிப்பிடித்துப் பாராட்ட வேண்டும். இது அவர்களை மீண்டும் நல்ல விஷயங்களைச் செய்யத்தூண்டும்.

3. டிஜிட்டல் உலகில் குழந்தைகளுக்கு பாசிட்டிவ் டிசிப்ளின் மூலம் ரோல் மாடலாக மாறுங்கள்

குழந்தைகள் நாம் சொல்வதைக் கேட்டு வளர்வதில்லை; நாம் செய்வதைப் பார்த்துதான் வளர்கிறார்கள். எனவே, சிறந்த குழந்தையை உருவாக்க நினைக்கும் பெற்றோர், முதலில் சிறந்த மனிதராக வாழவேண்டும்.

டிஜிட்டல் ஒழுக்கம் (Digital Discipline): "நேரமில்லை, பிஸியாக இருக்கிறேன்" என்று சொல்லிவிட்டு நாமே 2 மணி நேரம் மொபைல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தால், குழந்தையும் அதையேதான் செய்யும். குழந்தையோடு இருக்கும்போது மொபைலைத் தூர வைக்கும் பழக்கத்தை நாமே முதலில் கொண்டுவர வேண்டும்.

வீட்டில் கணவன், மனைவி இருவருக்குள் சண்டை வரும்போது எப்படிப் பேசுகிறோம் என்பதைப் பிள்ளைகள் உற்று நோக்குகிறார்கள். நாம் கத்தினால், அவர்களும் கத்தப் பழகுவார்கள். நாம் நிதானமாகப் பேசினால், அவர்களும் சகிப்புத்தன்மையைக் கற்றுக்கொள்வார்கள்.

பெற்றோர் வீட்டில் புத்தகம் வாசிப்பதையோ, டைரி எழுதுவதையோ, அத்தனை காரியங்களையும் ஒழுங்குபடுத்திக் குறித்து வைப்பதையோ பார்த்துக் வளரும் பிள்ளைகள், இயல்பாகவே அந்த ஒழுக்கத்தைக் கற்றுக்கொள்வார்கள்.

இன்றைய பிஸியான உலகில், பெற்றோருக்கு இருக்கும் ஒரே பெரிய சவால் நேரம்தான். ஆனால், குழந்தைகளுக்கு நாம் தரும் ஆகச்சிறந்த பரிசு நமது "தரமான நேரம்" (Quality Time) மட்டும்தான்.

பிரம்பைக் கையில் எடுப்பது எளிது; ஆனால், பொறுமையைக் கையில் எடுப்பதுதான் பெற்றோரின் உண்மையான வெற்றி. பிள்ளைகளை அதிகாரத்தால் அடக்குவதைவிட, அன்பால் அரவணைத்து, நாமே அவர்களுக்கு நல்ல வழிகாட்டியாக வாழும்போது, அவர்கள் எதிர்காலத்தில் மிகச்சிறந்த குடிமக்களாகவும், பாசமுள்ள பிள்ளைகளாகவும் வளர்வார்கள் என்பதில் ஐயமில்லை.