சமீப காலமாக எதை செய்தாலும் ஒருவித சுவாரஸ்யம் இல்லாமல் போகிறதா என்பதை சற்று சிந்தித்து பாருங்கள். படிப்பு, வேலை, பயணம் என அனைத்துமே வெறுமையாக தெரிவது பலருக்கும் இன்று வழக்கமாகி விட்டது. இந்த சலிப்பு உணர்வு வருவதற்கு நாம் சோம்பேறியாக இருப்பது உண்மையான காரணம் அல்ல. நமது மூளை தொடர்ந்து அதிகப்படியான விஷயங்களை உள்வாங்க பழகிவிட்டதே இதன் நிஜமான பின்னணியாக அமைகிறது. இதனை நாம் முதலில் தெளிவாக புரிந்து கொள்ள வேண்டியது மிக அவசியமாகும்.
தொழில்நுட்பத்தின் தாக்கம்!
சுமார் 10 வருடங்களுக்கு முன்பு ஒரு முழு திரைப்படத்தை எந்த கவனச் சிதறலும் இல்லாமல் நம்மால் பார்க்க முடிந்தது. ஆனால் இன்று வெறும் 30 வினாடிகள் ஓடும் டிக்டாக், ரீல்ஸ் வீடியோக்கள் கூட நமக்கு முழுமையான திருப்தியை தருவதில்லை. திரைக்கு கீழே மற்றொரு வீடியோ ஓடினால் மட்டுமே நமது கண்கள் அதை முழுமையாக பார்க்க ஆர்வம் காட்டுகின்றன. இது மனிதர்களின் கவனம் குறைந்து வருவதை காட்டுகிறது.
இதற்கு முக்கிய காரணம் நமது சுவை மற்றும் பழக்கவழக்கங்கள் மாறியது தான். தினமும் அதிக காரமான உணவை சாப்பிட்டு பழகிய ஒருவருக்கு சாதாரண உணவு சுவையாக தெரியாது. அதேபோல தான் எந்த நேரமும் செல்போனில் மூழ்கி இருக்கும் நமது மூளை எளிய விஷயங்களை சுவாரஸ்யமற்றதாகவே பார்க்கிறது. உணவகத்தில் காத்திருக்கும் நேரம் முதல் கழிப்பறை வரை எங்கும் டிஜிட்டல் திரைகளே ஆக்கிரமித்துள்ளன. இந்த பழக்கம் நமது நிம்மதியை கெடுக்கிறது.
ரசாயன மாற்றங்கள்!
அதிகப்படியான தூண்டுதல்கள் நமது நரம்பு மண்டலத்தில் டோபமைன் (Dopamine) அளவை தொடர்ந்து உச்சத்திலேயே வைத்திருக்க செய்கின்றன. இதன் காரணமாக சாதாரண வேலைகளை செய்யும்போது மூளைக்கு தேவையான உற்சாகம் கிடைப்பதில்லை. இதனால் அந்த வேலைகள் நமக்கு மிகவும் கடினமாகவும் சுவாரஸ்யம் இல்லாததாகவும் மாறிவிடுகின்றன. இது ஒரு முடிவற்ற சுழற்சியாக மாறி மீண்டும் மீண்டும் செல்போனை நோக்கியே நம்மை தள்ளுகிறது. இந்த மாய வலையில் பலரும் இன்று சிக்கியுள்ளனர்.
இந்த பழக்கத்திலிருந்து வெளிவர நாம் பெரிய அளவில் எந்தவொரு கடினமான மோட்டிவேஷன், ஊக்கத்தையும் தேட வேண்டியதில்லை. நமது மூளை சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப தன்னைத்தானே மிக விரைவாக மாற்றிக்கொள்ளும் திறன் கொண்டது. அதிகப்படியான தூண்டுதல்களை படிப்படியாக குறைப்பதன் மூலம் மீண்டும் பழைய நிலைக்கு நம்மால் எளிதாக திரும்ப முடியும் என பல அறிவியல் ஆய்வுகள் கூறுகின்றன. இதற்கு நாம் சிறிய முயற்சிகளை எடுத்தால் போதுமானது.
அமைதியை பழகு!
தினமும் சிறிது நேரம் எந்த ஒரு மின்னணு சாதனமும் இல்லாமல் அமைதியாக அமர்ந்திருக்க பழகுங்கள். தொடக்கத்தில் இது மிகவும் கடினமாக தோன்றலாம். ஆனால் அந்த அமைதி தான் நமது மூளைக்கு தேவையான உண்மையான ஓய்வை அளிக்கிறது. இசை கேட்காமல், வீடியோ பார்க்காமல் இயற்கையான சூழலை கவனிப்பது மனதிற்கு ஒரு புதிய புத்துணர்ச்சியை மிக விரைவாக கொண்டு வரும். இது சிந்தனை திறனை பல மடங்கு அதிகரிக்கும்.
நிஜ வாழ்க்கையின் சுவாரஸ்யம்!
பழையபடி புத்தகம் படிப்பது, நண்பர்களுடன் நேரில் பேசுவது போன்ற சாதாரண விஷயங்களில் மீண்டும் கவனம் செலுத்துங்கள். டிஜிட்டல் திரைகளுக்கு வெளியே உள்ள உலகத்தை நாம் ரசிக்க மறந்ததே நமது முக்கிய பிரச்சனையாகும். எந்த ஒரு தூண்டுதலும் இல்லாமல் தனிமையில் இருப்பதை நாம் எப்போது ரசிக்க ஆரம்பிக்கிறோமோ அப்போது தான் உண்மையான மகிழ்ச்சி நமக்கு முழுமையாக கிடைக்க தொடங்கும். நிஜ உலகின் அழகை ரசிப்பது மிக முக்கியம்.
வாழ்க்கையில் அனைத்தும் சலிப்படைய காரணம் உலகம் சுவாரஸ்யத்தை இழந்தது அல்ல. நமது மனது எளிய விஷயங்களை ரசிக்கும் தன்மையை இழந்ததே ஆகும். டிஜிட்டல் மாயையிலிருந்து சற்று விலகி இயற்கையோடு இணைந்து வாழ பழகினால் இந்த சலிப்பு உணர்வு முற்றிலுமாக மறைந்து போகும். மீண்டும் பழையபடி சின்ன சின்ன விஷயங்களிலும் நம்மால் அதிக சுவாரஸ்யத்தை நிச்சயமாக காண முடியும். அமைதியான வாழ்க்கை எப்போதுமே நமக்கு அதிக நன்மைகளை தரும்.