

இன்றைய வேகமான உலகில், 'உன் கனவை நோக்கி ஓடு' என்ற வாசகத்தை நாம் அடிக்கடி கேட்கிறோம். ஆனால், நாம் ஓடிக்கொண்டிருப்பது நமது உண்மையான கனவை நோக்கியா அல்லது மற்றவர்கள் நம்மைப் பார்த்து வியக்க வேண்டும் என்பதற்காகவா? இந்த மெல்லிய வித்தியாசத்தைப் புரிந்துகொள்வதில்தான் ஒருவரது வெற்றியும் மனநிறைவும் ஒளிந்திருக்கிறது.
எந்த ஒரு துறையைத் தேர்ந்தெடுக்கும் முன்பும், 'பேஷன்' (Passion) மற்றும் 'இம்ப்ரஷன்' (Impression) ஆகியவற்றுக்கு இடையிலான இடைவெளியைத் தெளிவாக உணர வேண்டியது அவசியம்.
பேஷன்: இது ஓர் அகத் தூண்டல். ஒரு செயலைச் செய்யும்போது கிடைக்கும் எல்லையற்ற மகிழ்ச்சியே பேஷன். அந்தப் பணிக்கு ஊதியமோ, பாராட்டுகளோ கிடைக்காத சூழலிலும், மனம் தளராமல் தொடர்ந்து இயங்குவதே இதன் அடையாளம்.
இம்ப்ரஷன்: இது ஒரு புறத் தூண்டல். ஒரு செயலைச் செய்வதால் சமூகம் நம்மை எப்படிப் பார்க்கும், நாலு பேரிடம் நமக்கு எப்படிப்பட்ட கௌரவம் கிடைக்கும் என்று யோசிப்பது இம்ப்ரஷன். இங்கே அந்தச் செயலை விட, அதன் மூலம் கிடைக்கும் 'பெயர்' மீதுதான் அதிக ஆர்வம் இருக்கும்.
இந்திய கிரிக்கெட் வீரர் வருண் சக்ரவர்த்தியின் வாழ்க்கை இதற்கு ஒரு மிகச்சிறந்த உதாரணம். கிரிக்கெட்டிற்குள் நுழைவதற்கு முன்பு ஆர்க்கிடெக்சர், சினிமா, இசை எனப் பல துறைகளில் அவர் முயற்சி செய்தார்.
"நான் கிட்டார் வாசிக்கத் தொடங்கியபோது, 'வாரணம் ஆயிரம்' படத்தில் வருவது போல ஒரு ஹீரோ பிம்பத்தை உருவாக்கவே முயன்றேன். கிட்டார் வாசித்தால் ஒரு மவுசு கிடைக்கும், மற்றவர்கள் வியப்பார்கள் என்று நினைத்தே அதில் ஈடுபட்டேன்," என்கிறார் அவர். இதுதான் 'இம்ப்ரஷன்'.
ஆனால், அவரால் ஒரு மணி நேரத்திற்கு மேல் தொடர்ந்து கிட்டார் வாசிப்பில் ஈடுபட முடியவில்லை; சோர்வும் சலிப்பும் ஏற்பட்டது. பின்னர் கிரிக்கெட்டைத் தேர்ந்தெடுத்தபோது, ஆள் அரவமற்ற மைதானத்திலும் பல மணிநேரம் சோர்வின்றிப் பந்துவீச முடிந்தது. "அதுவே பேஷன்," என்கிறார் வருண்.
இன்றைய இளைஞர்களிடையே இவ்விரண்டிற்கும் இடையில் குழப்பம் ஏற்பட 'சமூக அங்கீகாரம்' முக்கியக் காரணமாகிறது. திரைப்படங்களில் ஒரு ஹீரோ செய்யும் வேலை 'கெத்தாகத்' தெரிவதால், அதுவே தமது கனவு என்று தவறாகக் கருதுகிறார்கள்.
நண்பரோ அல்லது உறவினரோ ஒரு துறையில் சாதிக்கும்போது, அதையே பின்பற்றினால் நாமும் மதிக்கப்படுவோம் என்ற எண்ணம் எழுகிறது. ஒரு வேலையின் பின்னால் இருக்கும் கடின உழைப்பைக் கவனிக்காமல், அதன் முடிவில் கிடைக்கும் புகழை மட்டுமே பார்த்து மனம் ஏமாந்துவிடுகிறது.
வெற்றி என்பது ஒரு நீடித்த பயணம்; இதற்கு விடாமுயற்சி மிகவும் அவசியம்.
இம்ப்ரஷனுக்காக ஒரு வேலையைச் செய்யும்போது, அங்கீகாரம் கிடைக்காத நேரங்களில் ஆர்வம் குறைந்துவிடும்.
ஆனால், பேஷன் கொண்டவர்கள் தோல்விகளைக் கண்டும் அஞ்சாமல் தொடர்ந்து முன்னேறுவார்கள்.
ஆர்வம் உள்ள இடத்தில் மட்டுமே ஒருவரால் முழுத் திறமையையும் வெளிப்படுத்தி உச்சத்தைத் தொட முடியும்.
இம்ப்ரஷனில் கிடைக்கும் வெற்றி தற்காலிகமானது.
பேஷனில் ஈடுபடும்போது ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு கொண்டாட்டமாக மாறும். அந்த மனநிறைவே அடுத்தடுத்த உயரங்களுக்கு இட்டுச் செல்லும்.
"எனக்கு டிராயிங் பிடிக்கும், பாட்டு பிடிக்கும், கிரிக்கெட்டும் பிடிக்கும். இதில் எது என் பேஷன்?" இதைக் கண்டறிய வருண் ஒரு அற்புதமான வழியைச் சொல்கிறார். அதுதான் 'தனித்தீவு சோதனை'.
கற்பனை செய்து பாருங்கள்; நீங்கள் ஒரு தனித்தீவில் சிக்கிக்கொண்டீர்கள். உங்களைப் புகழவோ, கைதட்டவோ அங்கு ஒரு ஆள்கூட கிடையாது. அந்தச் சூழலிலும் நீங்கள் எதைச் செய்வீர்கள்? "யாரும் பார்க்கவில்லை என்றாலும் நான் கிரிக்கெட் பந்து வீசிக்கொண்டே இருப்பேன்," என்கிறார் வருண்.
உங்களைப் பாராட்ட யாரும் இல்லாத இடத்திலும் நீங்கள் ஒரு வேலையைச் சோர்வின்றிச் செய்கிறீர்கள் என்றால், அதுதான் உங்கள் உண்மையான 'பேஷன்'. அதுவே உண்மையான வெற்றிக்கும் வரலாற்றுச் சாதனைக்கும் வழிவகுக்கும். மற்றவர்களைக் கவர வாழ்வதை விட, சுய விருப்பத்திற்காக வாழ்வதே வெற்றியின் ரகசியம்!