

இறைவனை அடைவதற்கும், அவனது அருளைப் பெறுவதற்கும் இந்து தர்மத்தில் பல வழிகள் கூறப்பட்டுள்ளன. அவற்றுள் மிகவும் எளிமையானதும், மனதை நேரடியாக இறைவன்பால் திருப்பக் கூடியதுமானது “பக்தி நெறி” ஆகும். ஶ்ரீமத் பாகவதத்தில் பிரகலாதன் தனது தந்தையான இரணியகசிபுவிடம் விளக்கிய ஒன்பது வகையான பக்தி முறைகளே நவ பக்தி (நவதா பக்தி) என்று அழைக்கப் படுகின்றன.
நவ பக்தி – 9 வடிவங்கள்.
1.சிரவணம் (கேட்டல்): இறைவனின் திருவிளையாடல்கள், குணங்கள், கதைகள் மற்றும் மகிமைகளைக் காது குளிரக் கேட்பது சிரவணம் ஆகும். உலகியல் விஷயங்களிலிருந்து மனதை விலக்கி, இறை சிந்தனையில் திருப்புவதற்கு இது முதல் படியாகும்.
உதாரணமாக சுக முனிவர் கூறிய பாகவதக் கதையை ஏழே நாட்களில் கேட்டு முக்தி பெற்ற பரீக்ஷித்து மகாராஜா.
2.கீர்த்தனம் (பாடுதல்): இறைவனின் திருநாமங்கள், புகழாரங்கள் மற்றும் லீலைகளை வாய்விட்டுப் பாடிப் பரவுவது கீர்த்தனம் எனப்படும். இது பாடுபவருக்கும் கேட்பவருக்கும் ஒரே நேரத்தில் மன அமைதியைத் தரும்.
உதாரணம்: எந்நேரமும் வீணையேந்தி நாராயண நாமத்தைப் பாடிய நாரத முனிவர் மற்றும் மீராபாய்.
3.ஸ்மரணம் (நினைத்தல்): இறைவனின் திருவுருவத்தையும், அவனது கருணையையும் எப்போதும் மனதில் தியானித்துக் கொண்டே இருப்பது ஸ்மரணம் ஆகும். எந்தச் சூழலிலும் இறைவனை மறக்காமல் நினைப்பதே இதன் சிறப்பு.
உதாரணம்: தந்தை தந்த கொடுமைகளுக்கு மத்தியிலும் “நாராயண” நாமத்தை ஓயாமல் தியானித்த பிரகலாதன்.
4.பாதசேவனம் (திருவடி சேவை): இறைவனின் திருக்கரங்கள் மற்றும் திருவடிகளைப் போற்றி பணிவிடை செய்வதாகும். இது இறைவனின் பாதங்களில் தன்னைச் சமர்ப்பிக்கும் மனப்பக்குவத்தைத் தரும்.
உதாரணம்: மகாவிஷ்ணுவின் திருவடிகளை எப்போதும் தன் மடியில் வைத்துச் சேவை செய்யும் இலட்சுமி தேவி.
5.அர்ச்சனம் (பூஜித்தல்): இறைவனின் திருமேனிக்கு மலர்கள், தூபம், தீபம், சந்தனம் மற்றும் நைவேத்தியம் கொண்டு சாஸ்திர முறைப்படி வழிபாடு செய்வதாகும்.
உதாரணம்: முறைப்படி பூஜித்து இறைவனின் அருளைப் பெற்ற பிருது சக்கரவர்த்தி.
6.வந்தனம் (வணங்குதல்): இறைவனை மனமாரத் தொழுது, தன் அகந்தையை ஒழித்துத் தலைவணங்குவது வந்தனம் ஆகும்.
உதாரணம்: கிருஷ்ணரின் பாதங்களில் விழுந்து பணிந்து நற்பேறு பெற்ற அக்ரூரர்.
7.தாஸ்யம் (அடிமைப்படுதல்): இறைவனைத் தன் எஜமானனாகவும், தன்னை அவன் ஏவலுக்குக் காத்திருக்கும் அடியானாகவும் கருதிச் சேவை செய்வது தாஸ்யம் ஆகும்.
உதாரணம்: ஸ்ரீராமனின் சொல்லையே வேதமாகக் கொண்டு தொண்டு செய்த அனுமன்.
8.சக்யம் (தோழமை): இறைவனிடம் எவ்வித ஒளிவுமறைவுமின்றி, அவனைத் தன் உற்ற நண்பனாகக் கருதி அன்பு செலுத்துவது சக்யம் ஆகும்.
உதாரணம்: கிருஷ்ணனைத் தன் தோழனாக ஏற்று வழிநடத்தப்பட்ட அர்ஜுனன்.
9.ஆத்மநிவேதனம் (சரணாகதி): தன்னுடைய உடல், பொருள், ஆவி என அனைத்தையும் இறைவனுக்கு முழுமையாக அர்ப்பணித்து, அவனன்றி வேறில்லை என்று சரணடைவது ஆத்மநிவேதனம் ஆகும். பக்தியின் உச்சக்கட்டம் இதுவே.
உதாரணம்: வாமன மூர்த்திக்குத் தன் தலையையே தானமாகக் கொடுத்துச் சரணடைந்த மகாபலி சக்கரவர்த்தி.
நவ பக்தி என்பது இறைவனை அடைவதற்கான வெவ்வேறு வாசல்கள் போன்றது. இந்த ஒன்பது வழிகளுள் ஏதேனும் ஒன்றை ஒருவன் உண்மையான அன்புடனும் நம்பிக்கையுடனும் பின்பற்றினாலும், அவன் இறைவனின் முழுமையான அருளைப் பெற முடியும்.
இந்த பக்தியின் மகிமையை நினைத்துதான் நமது முன்னோர்கள் மாலை வேளையில் விளக்கு வைத்து இறைவனின் நாமத்தை சொல்லவேண்டும் என்று கூறினார்கள்.
ஒன்றும் அறியாத குழந்தை பருவம் முதல் ராம, ராம, ராம ஜெபம் சொல்லும் படி கூறுவார்கள். விபரம் இல்லாத பருவத்தில் எந்த வித ஆசையும் இல்லாமல் இறைவனை வணங்கினால் இறைவனின் அருள் அவனுக்குக் கிடைக்கிறது. இளம் பருவம் முதல் நாம் வளர, வளர பக்தி அதிகரித்து அது நிரந்தர பக்தியாக மாறுகிறது.
இந்த 9 பக்தி முறைகளைப் புரிந்து கொண்டு அதில் ஏதேனும் ஒன்றை உங்கள் அன்றாட வாழ்வில் கடைப்பிடிப்பதன் மூலம், அலையும் மனதை ஒருமுகப்படுத்தி நிலையான மன அமைதியையும், ஆன்மீக வளர்ச்சியையும் எளிதாகப் பெறமுடியும்.