

அண்டார்டிக்காவின் வெள்ளை பனித்தரையில், சூரியன் மெல்ல ஒளிர்ந்துகொண்டிருந்தது. அங்கு நூற்றுக்கணக்கான பென்குயின்கள் கூட்டமாக வாழ்ந்தன. அந்தப் பென்குயின் கூட்டத்தில் எல்லாருக்கும் பிடித்த ஒரு குட்டிப் பென்குயின் இருந்தது; அவன் பெயர் பிங்கோ.
பிங்கோ மற்ற பென்குயின்களைவிட சற்று வேறுபட்டவன். அவன் நீரில் நீந்துவதற்கும், மீன் பிடிப்பதற்கும் பதிலாக, எப்போதும் வானத்தைப் பார்த்து கனவு காண்பான்.
அம்மா பென்குயின்: "பிங்கோ! இன்னும் எத்தனை நேரம் பனியில் நின்றுகொண்டிருப்பாய்? வா, மீன் பிடிக்கப் போகலாம்."
பிங்கோ: "அம்மா... எல்லோரும் ஒரே மாதிரி இருக்கணுமா? நான் கொஞ்சம் வேற மாதிரி இருக்கக் கூடாதா?"
அம்மா பென்குயின்: "வேற மாதிரி இருக்கலாம். ஆனால், வாழ்க்கைக்குத் தேவையானவற்றைக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டுமே!"
அப்போது பிங்கோவின் நண்பன் டோடோ ஓடிவந்தான்.
டோடோ: "பிங்கோ! இன்று பெரிய பென்குயின்கள் நடத்தும் நீச்சல் போட்டியைப் பார்க்க நம்மை அனுமதித்திருக்கிறார்கள்!"
பிங்கோ: "உண்மையாகவா? வா போகலாம்!"
அவர்கள் இருவரும் பனித்தரையில் வழுக்கி வழுக்கி ஓடினர். நீரருகே வந்தபோது, பெரிய பென்குயின்கள் வேகமாக நீந்தி, மீன்களைப் பிடித்துக் காட்டினர்.
டோடோ (உற்சாகமாக): "ஒருநாள் நாமும் இப்படித்தான் ஆகவேண்டும்!"
பிங்கோ (அமைதியாக): "டோடோ... எனக்கு நீந்தப் பயமாக இருக்கிறது."
டோடோ: "பயமா? எல்லோருக்கும் முதல் முறை பயமாகத்தான் இருக்கும். முயற்சி பண்ணினால் எல்லாம் சரியாகிவிடும்."
அந்த நேரத்தில், முதிய பென்குயினான கோரோ மெதுவாக வந்தார்.
கோரோ: "பிங்கோ, பயம் இருந்தாலே தைரியம் இல்லை என்று அர்த்தமில்லை."
பிங்கோ: "அப்படியென்றால்?"
கோரோ: "பயத்தைத் தாண்டி ஒரு அடி எடுத்து வைப்பதே உண்மையான தைரியம்."
பிங்கோ நீரைப் பார்த்தான். பனி போல் குளிர்ந்த நீர் அசைந்தது.
பிங்கோ (தனக்குள்): "நான் முயற்சி செய்யவில்லை என்றால், என்னுள் என்ன திறமை இருக்கிறது என்பது எனக்கு எப்படித் தெரியும்?"
மெல்ல... மிக மெல்ல... அவன் ஒரு காலை நீரில் வைத்தான்.
பிங்கோ: "அஹ்! குளிர்!"
டோடோ (சிரித்தபடி): "அதுதான் ஆரம்பம்!"
பிங்கோ தைரியமாக முழுவதுமாக நீரில் இறங்கினான். தடுமாறினான்... சிறிது மூழ்கினான்... ஆனால் உடனே மிதக்கத் தொடங்கினான்!
பிங்கோ (ஆச்சரியமாக): "நான்... மிதக்கிறேனே!"
அம்மா பென்குயின்:: "பிங்கோ! மிக நன்றாகச் செய்கிறாய்!"
சில நிமிடங்களில், பிங்கோ சிறிது தூரம் நீந்தினான். அவன் முகத்தில் ஒரு பெரிய சிரிப்பு மின்னியது.
பிங்கோ: "நான் செய்துவிட்டேன்! முழுமையாக இல்லாவிட்டாலும்... ஒரு நல்ல ஆரம்பத்தைச் செய்துவிட்டேன்!"
கோரோ மெதுவாகச் சொன்னார்: "ஒவ்வொரு பெரிய பயணமும் ஒரு சிறிய முயற்சியில்தான் தொடங்கும்."
அந்த நாள் முதல், பிங்கோ தினமும் சிறிது சிறிதாகப் பயிற்சி செய்தான். அவன் இன்னும் கனவு கண்டுகொண்டே இருக்கிறான்... கூடவே முயற்சி செய்யவும் கற்றுக்கொண்டான்.
நிச்சயமாக, சீக்கிரம் அவனும் பெரிய பென்குயின்களைப் போலப் போட்டியில் கலந்து கொள்வான்!