

பெரிய பாறைகளும், விரிந்த புல்வெளியும் கொண்ட காட்டில், எல்லா மிருகங்களாலும் மதிக்கப்படும் ஒரு சிங்கம் வாழ்ந்தது. அவன் பெயர் வீரா. அவன் வலிமை கொண்டவன். ஆனால், அதைவிட அதிகமாக பொறுப்புணர்வு கொண்டவன்.
ஒருநாள் காலை, காடு முழுவதும் பதற்றம் ஏற்பட்டது.
மான்: ஆற்றில் தண்ணீர் குறைஞ்சுடுச்சு!
கரடி: புல்வெளி உலர ஆரம்பிச்சுடுச்சு.
மிருகங்கள் எல்லாம் வீராவைச் சுற்றி கூடின.
வீரா: பயப்படாதீங்க.. எல்லாருக்கும் தண்ணீர் கிடைக்கணும்.
நரி நிழல்: ஆனா எப்படி? எல்லாரும் ஒரே நேரத்தில போனா குழப்பம் வரும்.
வீரா சிந்தித்தான்.
வீரா: ஒரு ஒழுங்கு வேணும். சிறியவர்கள் முதலில்.
யானை முத்து: நான் ஆற்றை ஆழப்படுத்தி தண்ணீர் தேக்கி வைக்க உதவுவேன்.
குரங்கு கண்ணன்: நான் மேலிருந்து கவனிப்பேன். யாருக்கும் சண்டை வராதபடி பார்த்துக்கிறேன்.
ஒவ்வொருவருக்கும் வேலைப் பங்கிடப்பட்டது.
சில நாட்கள் கழித்து, ஒரு சிறிய முயல் தண்ணீர் எடுக்க வரும்போது வழுக்கி விழுந்தது.
முயல் (பயந்தபடி): யாராவது…!
வீரா உடனே ஓடிவந்தான். மெதுவாக முயலை தூக்கி கரையில் வைத்தான்.
வீரா: பயப்படாதே. அரசன் என்றால் முதலில் காப்பாற்றணும்.
மிருகங்கள் எல்லாம் பார்த்துக்கொண்டிருந்தன.
மான்: வீரா, நீ பலசாலி மட்டும் இல்ல… நியாயமானவனும்.
ஒரு நாள், ஒரு இளம் சிங்கம் வந்து சொன்னது.
இளம் சிங்கம்: அரசே, எல்லாரும் உன்னை பயந்துதான் மதிக்குறாங்கன்னு நினைக்குறேன்.
வீரா சிரித்தான்.
வீரா: பயம் தற்காலிகம். நம்பிக்கை தான் நிலையானது.
அந்த மாலை, காடு மீண்டும் பசுமையாகத் தொடங்கியது. தண்ணீர் சரியாகப் பகிரப்பட்டது. சண்டை இல்லை. மிருகங்கள் ஒன்று கூடி வீராவை வணங்கின.
நரி: நீ அரசன் அல்ல… காவலன்.
வீரா: காவலன் தான் உண்மையான அரசன்.
அந்த நாள் முதல், வீரா 'பொறுப்புள்ள அரசன்' என்று அழைக்கப்பட்டான்.