கல்கி களஞ்சியத்திலிருந்து... சிவசங்கரி Meets அப்துல் கலாம் - பகுதி 2

ஏன், மதர் தெரெஸாவைப் பற்றி எழுதியிருக்கிறேனே! என் அம்மா, அக்கா, அண்ணிமார் எல்லோருமே குறிப்பிட்டுச் சொல்லப்பட வேண்டியவர்கள்தாம்...

(சிரிக்கிறார்) நீங்கள் எங்கெங்கேயோ போகிறீர்கள்!

ISRO, DRDO-வில் என்னோடு சிறப்பாக வேலைபார்த்த பெண்கள் பலர் உண்டு. 'அக்னி' ஏவுகணைத் தயாரிப்பில் அதற்குத் தேவையான heat-sheath தயார் செய்தது ரோகிணி என்ற ஒரு பெண்தான். அதை நாங்கள் Carbon Technology என்போம்.

'ஏன் பெண்களைப் பற்றி எழுதவில்லை' என்று நீங்கள் கேட்கும்வரை, இந்த ரீதியில் நான் சிந்தித்ததில்லை. இருப்பினும், in future I will write. (சிரிக்கிறார்)

சில சமூகத்தைச் சார்ந்த பெண்கள் கல்வியறிவு பெற்று முன்னேறியிருக்கிறார்கள்; சில சமூகத்தில் இது இன்னமும் சாத்தியமாகவில்லை. கட்டாயக் கல்வி மூலம் அனைத்துப் பெண்களையும், குறைந்த பட்சம் எட்டாவது வகுப்பு வரையிலுமாவது படிக்க வைக்க வேண்டும். கேரளம், தமிழ்நாடு, மகாராஷ்டிரம் தவிர்த்து மற்ற மாநிலங்களில் படித்த, படிக்காத பெண்களிடையேயுள்ள இடைவெளி மிக அதிகம். இந்த நிலை மாற வேண்டும். பெண்கள் முன்னேறினால்தான் நாடு முன்னேறும்.

நிறைய நடந்தது; இப்போதும் நடக்கிறதா என்பது கேள்விக்குறி! 1941-ல் நான் பள்ளி மாணவனாய் இருந்தபோது என் ஆசிரியர் வீட்டில், அவர் மனைவி எனக்குச் சாப்பாடு பரிமாற மறுத்தார்; பின்னர் அவரே மனம் மாறி, போட்டார். இப்படிச் சமுதாய மாற்றங்கள் தொடர்ந்து நிகழ்ந்து கொண்டுதான் இருக்கின்றன. கல்வி வளர்ந்திருக்கும் இடங்களில் பண்பாடும் வளர்ந்திருக்கிறது. இப்போது உங்களிடம் நாள் ஒரு கேள்வி கேட்க விரும்புகிறேன்... பெண்களுக்கான முப்பது விழுக்காடு ஒதுக்கீடு இன்று இல்லையென்றாலும், கொஞ்ச நாளில் வந்துவிடும். சுமார் நூற்றியெழுபது பெண்களைக் கொண்ட லோக்சபையின் நடப்புகள் எப்படியிருக்கும் என்று நம்புகிறீர்கள்? தரமுள்ளதாய், அமைதியாய், அதிக அளவில் செயலாற்றுவதாய் இருக்குமா? இல்லை மாறாக இருக்குமா?

(சிரிக்கிறார்) அப்படி, எந்த எண்ணமும் இல்லை. வீட்டில் அண்ணன்மார், அக்கா என்று எல்லோரும் ஒன்றாக இருந்தோம். அவர்களுக்கெல்லாம் நிறையக் குழந்தைகள். அந்தப் பெரிய குடும்பத்தில் ஒருவர் கல்யாணம் செய்து கொள்ளவில்லை... அவ்வளவுதான்.