அன்னையர் தினத்தை உருவாக்கியவரே அதை ரத்து செய்யக் கோரிய உருக்கமான பின்னணி!

சமீப காலமாக நாம் அனைவரும் அன்னையர் தினத்தை சிறப்பாக கொண்டாடி வருகிறோம். அன்றைய தினம் வாழ்த்துகள் சொல்வதும், பரிசு பொருள்கள் கொடுப்பதும் என்று ஒரு வழக்கமாகி விட்டது.

நாடு முழுவதும் கொண்டாடப்படும் இந்த அன்னையர் தினம் எப்படி உருவானது ?

அன்னையர் தினம் உருவான வரலாறு மற்றும் அதன் பின்னணி மிகவும் நெகிழ்ச்சியானது. இது வெறும் கொண்டாட்டமாகத் தொடங்காமல், ஒரு பெண்ணின் விடாமுயற்சியால் உருவானது.

அன்னையர் தினத்தின் முன்னோடி: ஆன் ரீவ்ஸ் ஜார்விஸ்

அமெரிக்காவைச் சேர்ந்த ஆன் ரீவ்ஸ் ஜார்விஸ் (Ann Reeves Jarvis) என்பவர் 19-ஆம் நூற்றாண்டில் 'அன்னையர் தின வேலைக் குழுக்களை' (Mothers' Day Work Clubs) உருவாக்கினார்.

இது போர்க் காலத்தில் காயமடைந்த வீரர்களுக்குச் சிகிச்சை அளிக்கவும், சுகாதார விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தவும் உருவாக்கப்பட்டது. அமைதி மற்றும் ஒற்றுமையை வலியுறுத்த அவர் 'அன்னையர் நட்பு தினத்தை' உருவாக்க விரும்பினார்.

ஆன் ரீவ்ஸ் ஜார்விஸின் மகளான ஆன்னா ஜார்விஸ் (Anna Jarvis), தனது தாயின் மறைவிற்குப் பிறகு, அன்னையர்களின் தியாகத்தைப் போற்றும் வகையில் ஒரு தனி நாளை உருவாக்க உறுதியேற்றார்.

1908-ஆம் ஆண்டு, தனது தாயின் நினைவாக மேற்கு வர்ஜீனியாவில் உள்ள ஒரு தேவாலயத்தில் முதல் அதிகாரப்பூர்வ அன்னையர் தின நினைவேந்தல் நிகழ்ச்சியை நடத்தினார்.

அன்னையர் தினம் என்பது ஒவ்வொருவரும் தனது சொந்த தாய்க்குச் செய்யும் தனிப்பட்ட நன்றிக்கடனாக இருக்க வேண்டும் என்பது அவர் எண்ணம். இதற்காக அவர் வெள்ளை நிற 'கார்னேஷன்' (Carnation) மலர்களைப் பயன்படுத்தினார்.

ஆன்னா ஜார்விஸின் தொடர் முயற்சியால், 1914-ஆம் ஆண்டு அப்போதைய அமெரிக்க அதிபர் உட்ரோ வில்சன் (Woodrow Wilson), மே மாதம் இரண்டாவது ஞாயிற்றுக்கிழமையை அதிகாரப்பூர்வமாக 'அன்னையர் தினமாக' அறிவித்து கையெழுத்திட்டார்.

காலப்போக்கில், அன்னையர் தினம் என்பது வாழ்த்து அட்டைகள், பரிசுகள் மற்றும் வியாபார நோக்கம் கொண்டதாக மாறத் தொடங்கியது. இது ஆன்னா ஜார்விஸிற்கு மிகுந்த வருத்தத்தை அளித்தது. "நான் அன்னையர் தினத்தை ஒரு புனிதமான நாளாக உருவாக்க நினைத்தேன், ஆனால் அது இன்று வியாபாரமாகிவிட்டது" என்று அவர் வருந்தினார். இதற்காக அவர் போராட்டங்களைக் கூட நடத்தினார்.

தற்போது உலகம் முழுவதும் பல்வேறு தேதிகளில் இது கொண்டாடப்படுகிறது. இருப்பினும், இந்தியா உட்பட பெரும்பாலான நாடுகளில் மே மாதம் இரண்டாவது ஞாயிற்றுக்கிழமை அன்னையர் தினமாகக் கொண்டாடப்படுகிறது.

தாயின் அன்பு, அரவணைப்பு மற்றும் தியாகத்தை அங்கீகரிக்கும் ஒரு உன்னதமான நாளாக இது இன்றும் நீடிக்கிறது.

இந்தியாவில் அன்னையர் தினம் எப்போது அதிகாரப்பூர்வமாகத் தொடங்கியது என்பதற்கு ஒரு குறிப்பிட்ட 'ஆண்டு' அல்லது 'தேதி' கிடையாது. ஏனெனில், இது இந்திய அரசால் அறிவிக்கப்பட்ட தேசிய விடுமுறை தினம் அல்ல.

இருப்பினும், இந்தியாவில் இது பிரபலமடைந்த விதம் குறித்து சில சுவாரஸ்யமான தகவல்கள் இதோ:

1900-களின் தொடக்கத்தில் அமெரிக்காவில் ஆன்னா ஜார்விஸ் தொடங்கிய இந்த இயக்கம், உலகமயமாக்கல் காரணமாக 1990-களுக்குப் பிறகு இந்தியாவில் பெருமளவு பரவியது.

குறிப்பாகப் பெரிய நகரங்களில் (சென்னை, மும்பை, டெல்லி போன்றவை) வணிக ரீதியாகவும் சமூக ரீதியாகவும் இது வேகமாகப் பிரபலமானது.

தனியார் பள்ளிகள் அன்னையர் தினத்தை முன்னிட்டு குழந்தைகளைத் தங்கள் தாய்க்கு வாழ்த்து அட்டைகள் அல்லது கைவினைப் பொருட்கள் செய்ய ஊக்குவித்ததன் மூலம், கடந்த 20-30 ஆண்டுகளில் இது ஒவ்வொரு வீட்டிற்கும் சென்றடைந்தது. இன்னொரு முக்கிய காரணம் சோசியல் மீடியாவும் ஊடகங்களும்.

இந்தியா மேற்கத்திய நாடுகளைப் பின்பற்றி மே மாதம் இரண்டாவது ஞாயிற்றுக்கிழமை கொண்டாடினாலும், நம் கலாச்சாரத்தில் தாய்மையைப் போற்றுவது காலங்காலமாக இருந்து வருகிறது. 'மாதா பிதா குரு தெய்வம்' என்ற வரிசையில் தாய்க்கு முதல் இடம் அளிக்கப்பட்டுள்ளது.

மேலும், துர்கா பூஜை, நவராத்திரி போன்ற திருவிழாக்கள் அன்னை தெய்வங்களைக் கொண்டாடும் நாட்களாகவே இந்தியாவில் பார்க்கப்படுகின்றன.

இன்று பலருக்கு அன்னையிடம் அன்பு செலுத்துவதை விட, அன்பு செலுத்துகிறேன் என்பதை மற்றவர்களுக்குக் காட்டுவதில்தான் ஆர்வம் அதிகம்.

முதியோர் இல்லத்தில் இருக்கும் பெற்றோருக்கு அந்தப் பதிவு போய்ச் சேராது என்று தெரிந்தும், உலகிற்குத் தான் ஒரு "நல்ல பிள்ளை" என்று காட்டிக்கொள்ள இத்தகைய கொண்டாட்டங்கள் பயன்படுகின்றன. இதற்கு காட்சிக் கலாச்சாரம் (Show-off Culture) என்று பெயர்.

வருடத்தின் 364 நாட்கள் கண்டு கொள்ளாமல் இருந்தாலும், இந்த ஒரு நாளில் ஏதாவது ஒரு சடங்கைச் செய்துவிட்டால் தங்கள் கடமை முடிந்துவிட்டது என்று கருதும் மனப்போக்கு அதிகரித்துள்ளது.

எது உண்மையான அன்னையர் தினம்?

ஒரு தாய்க்குத் தேவைப்படுவது விலை உயர்ந்த பரிசோ அல்லது முகநூல் வாழ்த்தோ அல்ல; முதுமையில் அவர்களுக்குக் கிடைக்க வேண்டிய நேரம், கவனிப்பு மற்றும் மதிப்பும் தான். இவை இல்லாத எந்தக் கொண்டாட்டமும் வெறும் காகிதப்பூ போன்றதுதான். பார்க்க அழகாக இருக்கும், ஆனால் அதில் உயிர் இருக்காது.

ஆனால் இது எப்படி மாறியது? 1920-களிலேயே வாழ்த்து அட்டை நிறுவனங்களும், பூக்கடைக்காரர்களும், நகைக்கடை உரிமையாளர்களும் இந்த நாளை ஒரு பெரிய 'வியாபார வாய்ப்பாக' மாற்றினார்கள்.

"அன்பை வெளிப்படுத்த விலை உயர்ந்த பரிசுதான் சிறந்தது" என்ற பிம்பம் விளம்பரங்கள் மூலம் மக்களிடையே விதைக்கப்பட்டது.

சமூக அழுத்தம் ஒரு காரணம். மற்றவர்கள் பரிசு கொடுப்பதைப் பார்த்து, நாமும் கொடுக்காவிட்டால் அது அன்பில்லாதது போலத் தோன்றும் என்ற ஒருவித உளவியல் அழுத்தத்தை நிறுவனங்கள் உருவாக்கின.

இது எந்த அளவுக்கு மோசமானது என்றால், இந்த நாளைத் தொடங்கிய ஆன்னா ஜார்விஸே, "இது போன்ற வாழ்த்து அட்டைகளை வாங்குவது சோம்பேறித்தனம்; உங்கள் தாய்க்கு ஒரு கடிதம் எழுதக் கூட உங்களுக்குத் நேரம் இல்லையா?" என்று கோபப்பட்டு, இந்தத் தினத்தை ரத்து செய்யக் கோரி நீதிமன்றம் வரை சென்றார்.