தீபாவளி சிறப்பு சிறுகதை - தீபங்களின் நிழலில்!

அன்று தீபாவளி திருநாள். அதிகாலை நாலரை மணி. வானத்தில் எங்குப் பார்த்தாலும் வெடிகளின் இரைச்சலும், காற்றில் பரவியிருந்த கந்தக வாசனையும் ஊரையே உற்சாகத்தில் மூழ்கடித்திருந்தது. ஆனால், அந்த அடுக்குமாடிக் குடியிருப்பின் கீழ் தளத்தில் உள்ள ஒரு சிறிய வீட்டின் நிலை முற்றிலும் வேறாக இருந்தது.

​வீட்டினுள் வெளிச்சம் குறைவாக இருந்தது. ஹாலில் சுவரோரமாக இருந்த பழைய சோபாவில் தலைமேல் கைவைத்துக் குனிந்தபடி உட்கார்ந்திருந்தார் ராகவன் (45). அவரது கண்களில் தூக்கமின்மையும், நாளை என்ன செய்வது என்ற பயமும் அழுத்தமாகத் தெரிந்தன. எதிரே சுவரில் மாட்டியிருந்த பழைய கடிகாரம் 'டிக் டிக்' என்று காலத்தின் கொடுமையை ஞாபகப்படுத்திக் கொண்டிருந்தது.

​சமையலறையிலிருந்து சலசலப்புச் சத்தம் கேட்டது. ராகவனின் மனைவி சாந்தி (41), பித்தளை விளக்குகளைத் துலக்கிக்கொண்டிருந்தாள். அவளது முகத்தில் எப்போதும் இருக்கும் சுறுசுறுப்பு இன்று இல்லை; தீபாவளி என்ற பெயரில் குடும்பத்தின் மீது கவிழ்ந்திருக்கும் கடன் சுமையின் பாரம் அவளது கண்களில் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது.

​"என்னங்க... மணி நாலரை ஆச்சு. பசங்களை எழுப்ப வேண்டாமா? பக்கத்து வீட்டுக்காரங்க சுடச்சுட பலகாரம் கொடுக்க வந்துட்டுப் போனாங்க. நாமதான் இன்னும் குளிக்கக்கூட இல்லை" என்றார் சாந்தி, சற்று நடுங்கும் குரலில்.

​ராகவன் நிமிர்ந்து பார்த்தார். அவரது தொண்டை வறண்டு போயிருந்தது. "எழுப்பி என்ன சாந்தி பண்ணப் போறோம்? போன வருஷம் இதே தீபாவளிக்கு நம்ம வீட்ல பட்டாசும் புதுத்துணியும் களைகட்டியிருந்துச்சு. ஆனா இந்த வருஷம்..." அவர் பேச்சை முடிக்க முடியாமல் தவித்தார்.

​கடைசியாக அவர் பார்த்த வங்கிக் கணக்கு ஞாபகத்திற்கு வந்தது. கையில் இருந்தது வெறும் நானூற்று ஐம்பது ரூபாய்தான். இந்தப் பணத்தில் என்ன தீபாவளி கொண்டாட முடியும்? மூன்று மாதங்களாக வாடகை பாக்கி. வீட்டு உரிமையாளர் நேற்று மாலை போன் செய்து, "தீபாவளிக்குள்ள வாடகையைக் கொடுக்கலைன்னா வீட்டை காலி பண்ணப் பாருங்க ராகவன்" என்று கறாராகச் சொல்லிவிட்டார். அந்த வார்த்தைகள் அவரது காதுகளில் இன்னும் ரீங்காரமிட்டுக்கொண்டிருந்தன.