

நாம் பல ஆங்கிலப் படங்களைப் பார்த்திருப்போம். அதில் விண்வெளி வீரர்கள் பல ஆண்டுகள் பயணம் செய்ய வேண்டியிருக்கும் போது, ஒரு விதமான கண்ணாடிப் பெட்டிக்குள் படுத்து உறங்குவார்கள். அவர்கள் விழித்துப் பார்க்கும்போது பல வருடங்கள் கடந்திருக்கும். இது வெறும் சினிமாவில்தான் நடக்கும் என்று நாம் இத்தனை நாட்களாக நினைத்துக் கொண்டிருந்தோம்.
ஆனால் அறிவியல் புனைகதைகளில் வரும் இந்தச் சம்பவம் நிஜத்திலும் சாத்தியமாகலாம் என்று விஞ்ஞானிகள் இப்போது நம்பத் தொடங்கியுள்ளனர். விலங்குகள் குளிர்காலத்தில் நீண்ட உறக்கத்திற்குச் செல்வதைப் போல, மனிதர்களையும் ஒரு விதமான கட்டுப்பாட்டுடனான உறக்க நிலைக்குக் கொண்டு செல்ல முடியுமா என்ற ஆராய்ச்சி இப்போது நடந்து வருகிறது.
உறக்கம் அல்ல!
பொதுவாகக் கரடிகள் குளிர்காலத்தில் உறங்குவதைப் பற்றி நமக்குத் தெரியும். ஆனால் அது நாம் தினமும் தூங்கும் சாதாரணத் தூக்கம் கிடையாது. அறிவியல் மொழியில் இதை 'டார்பர்' (Torpor) என்று அழைக்கிறார்கள். இந்த நிலையில் உடலின் வெப்பநிலை குறையும், இதயத் துடிப்பு மெதுவாகும், சுவாசம் குறையும்.
சுருக்கமாகச் சொன்னால், உடல் இயங்குவதற்குத் தேவையான ஆற்றல் மிகக் குறைவாகவே செலவிடப்படும். கரடிகள் மட்டுமல்லாமல் எலி, பறவைகள் மற்றும் லீமர் போன்ற சில வகை குரங்கு இனங்களும் இந்த நிலைக்குச் செல்கின்றன. விலங்குகளால் இதைச் செய்ய முடியும் என்றால், மனிதர்களால் ஏன் முடியாது என்ற கோணத்தில் மருத்துவர்கள் சிந்திக்கின்றனர்.
விண்வெளிப் பயணம்!
இந்த ஆராய்ச்சியின் பின்னணியில் இருப்பது விண்வெளித் துறையின் ஆர்வம். செவ்வாய் கிரகத்திற்குச் செல்ல வேண்டும் என்றால் குறைந்தது எட்டு மாதங்கள் பயணம் செய்ய வேண்டும். அதையும் தாண்டித் தூரமான இடங்களுக்குச் செல்ல வருடக் கணக்கில் ஆகும். இவ்வளவு நீண்ட பயணத்தின் போது விண்வெளி வீரர்களுக்குத் தேவையான உணவு, தண்ணீர் மற்றும் ஆக்சிஜன் ஆகியவற்றைச் சுமந்து செல்வது மிகப்பெரிய சவால்.
அதுமட்டுமல்லாமல், அத்தனை மாதங்கள் சும்மா இருப்பது வீரர்களுக்கு மன உளைச்சலை ஏற்படுத்தலாம். ஆனால் அவர்களை இந்த ஆழ்ந்த உறக்க நிலையில் வைத்தால், அவர்களுக்குத் தேவைப்படும் உணவும் காற்றும் வெகுவாகக் குறையும். நேரம் போவதும் அவர்களுக்குத் தெரியாது. இதனால்தான் ஐரோப்பிய விண்வெளி நிறுவனம் போன்ற பெரிய அமைப்புகள் இந்த ஆராய்ச்சியில் முதலீடு செய்கின்றன.
மருத்துவ உலகின் நம்பிக்கை!
மருத்துவத் துறையில் ஏற்கனவே இதன் அடிப்படை வடிவத்தைப் பயன்படுத்துகிறார்கள். மாரடைப்பு அல்லது பெரிய அறுவை சிகிச்சைகளின் போது, நோயாளியின் உடல் வெப்பநிலையைக் குறைத்து, வளர்சிதை மாற்றத்தைக் கட்டுப்படுத்துகிறார்கள். இது செல்கள் அழிவதைத் தடுக்கிறது. ஆனால் இது மருந்துகள் மற்றும் இயந்திரங்களின் உதவியுடன் செயற்கையாகச் செய்யப்படுகிறது. இயற்கையாகவே மனித மூளையை எப்படி இந்த நிலைக்குக் கொண்டு செல்வது என்பதுதான் இப்போதுள்ள சவால்.
மூளையின் தடை!
விலங்குகள் எப்போது உறங்க வேண்டும், எப்போது எழ வேண்டும் என்பதை இயற்கையாகவே அறிந்து வைத்திருக்கின்றன. ஆனால் மனிதர்களுக்கு அந்தச் சூத்திரம் தெரியவில்லை. மிக முக்கியமாக, மனித மூளைக்குத் தொடர்ந்து ஆக்சிஜன் தேவை. நீண்ட நாட்கள் உறக்க நிலையில் இருக்கும்போது மூளையின் செயல்பாடு மற்றும் நினைவாற்றல் பாதிக்கப்படுமோ என்ற அச்சம் உள்ளது.
மனிதர்களை நீண்ட காலம் உறங்க வைப்பது என்பது தற்போது வரை ஒரு கனவாகவே உள்ளது. ஆனால் மருத்துவத் தொழில்நுட்பம் வளரும் வேகத்தைப் பார்த்தால், எதிர்காலத்தில் இது சாத்தியமாகலாம். அப்படி நடந்தால், மனிதன் பூமிக்கு அப்பால் உள்ள கிரகங்களுக்குச் செல்வது மிகவும் எளிதாகிவிடும். கரடிகளிடமிருந்து மனிதன் கற்றுக் கொள்ள வேண்டிய பாடம் ஒன்று இருக்கிறது என்றால், அது இந்த ஆழ்ந்த உறக்கக் கலைதான்.