முதுமையை வெல்ல முடியுமா? இதோ அறிவியலின் 3 முக்கிய ரகசியங்கள்!

முதுமை என்பது மனித வாழ்க்கையின் இயற்கையான ஒரு உயிரியல் செயல்முறை. இன்றைய நவீன அறிவியல், முதுமையை ஒரு நோயாக அல்லாமல், உடலில் நடைபெறும் பல்வேறு உயிரியல் மாற்றங்களின் தொகுப்பாகப் பார்க்கிறது. இருப்பினும், மரபணு பொறியியல் மற்றும் உயிரியல் தொழில்நுத்தின் வளர்ச்சி, முதுமையால் ஏற்படும் பாதிப்புகளைத் தாமதப்படுத்துவதில் புதிய மைல்கல்லை எட்டியுள்ளது.

முதுமை ஏன் ஏற்படுகிறது?

மனித உடலில் உள்ள கோடிக்கணக்கான செல்கள் தொடர்ந்து பிரிந்து புதுப்பிக்கப்படுகின்றன. ஒவ்வொரு முறை ஒரு செல் பிரியும் போதும், அதன் DNA-வின் முனைகளில் உள்ள டெலோமியர்கள் எனப்படும் பாதுகாப்பு அமைப்புகள் மெதுவாக குறைகின்றன. ஒரு கட்டத்தில் டெலோமியர்கள் மிகக் குறுகியதாக மாறும்போது, அந்த செல்கள் இனி பிரிய முடியாமல் செயலிழக்கின்றன. இந்த நிகழ்வுகள் முதுமை தொடர்பான மாற்றங்களுக்கு ஒரு முக்கிய காரணமாகக் கருதப்படுகின்றன.

செல்களைப் புதுப்பிக்கும் 3 முக்கிய ரகசியங்கள்:

1. செல்லுலார் மறுநிரலாக்கம் (Cellular Reprogramming):

சமீப காலங்களில், யாமானாக்கா காரணிகள் எனப்படும் குறிப்பிட்ட புரதங்களைப் பயன்படுத்தி, வயதான செல்களை மீண்டும் ஆரம்ப நிலை ஸ்டெம் செல்களாக மாற்ற முடியும் என்பதை விஞ்ஞானிகள் ஆய்வகங்களில் நிரூபித்துள்ளனர். இந்த முறையின் மூலம் சேதமடைந்த திசுக்களை மீண்டும் உருவாக்கும் சாத்தியம் இருப்பதாகக் கருதப்படுகிறது. இருப்பினும், இந்த தொழில்நுட்பம் தற்போது ஆய்வக மற்றும் விலங்கு சோதனை நிலைகளிலேயே உள்ளது.

2. செனொலிடிக் மருந்துகள் (Senolytic Drugs):

முதுமை அடையும் போது, சில செல்கள் முற்றிலும் இறக்காமல் உடலில் தங்கியிருந்து மற்ற ஆரோக்கியமான செல்களுக்கு தீங்கு விளைவிக்கும் ரசாயனங்களை வெளியிடுகின்றன. இவை செனெசென்ட் செல்கள் அல்லது ஸோம்பி செல்கள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. இந்த செல்களைத் தேர்ந்தெடுத்து அழிக்கும் செனொலிடிக் மருந்துகள் குறித்த ஆய்வுகள் தற்போது நடைபெற்று வருகின்றன.

3. டெலோமியர் பராமரிப்பு (Telomere Maintenance):

டெலோமெரேஸ் என்ற நொதியின் செயல்பாட்டை அதிகரிப்பதன் மூலம் செல்களின் ஆயுளை நீட்டிக்க முடியும் என்பதை ஆய்வகச் சோதனைகள் நிரூபித்துள்ளன. ஆனால், இதே நொதி சில புற்றுநோய் செல்களிலும் அதிகமாக செயல்படுவதால், மனிதர்களில் இதை நேரடியாகச் சிகிச்சையாகப் பயன்படுத்துவது தற்போது அபாயகரமானதாகக் கருதப்படுகிறது.

சமீபத்திய ஆய்வின்படி, ரத்தத்தில் உள்ள சில குறிப்பிட்ட புரதங்கள் வயதான உயிரினங்களின் திசுக்களில் தற்காலிக மேம்பாட்டை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்று கண்டறியப்பட்டுள்ளது. ஆனால், இந்த முடிவுகள் பெரும்பாலும் விலங்கு ஆய்வுகளின் அடிப்படையிலேயே உள்ளன. மனிதர்களில் இதன் நீண்டகால பயனும் பாதுகாப்பும் இன்னும் உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை.

இன்றுவரை கிடைத்த அறிவியல் ஆதாரங்களின்படி, மனித உடல் சுமார் 120 ஆண்டுகள் வரை உயிர்வாழும் திறன் கொண்டதாகக் கருதப்படுகிறது. சுற்றுச்சூழல் மாசுகள், உணவுப் பழக்கங்கள், மன அழுத்தம் போன்றவை உடலின் முதுமை செயல்முறையை வேகப்படுத்தக்கூடும் என்பதும் அறிவியல் ரீதியாக நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது.

முதுமையை முற்றிலும் வெல்லும் தொழில்நுட்பம் தற்போது இல்லை. ஆனால், மேலே குறிப்பிடப்பட்ட அறிவியல் ஆராய்ச்சிகள் மூலம் முதுமையின் வேகத்தைத் தாமதப்படுத்தவும், வயதான காலத்திலும் நல்ல உடல் மற்றும் மன ஆரோக்கியத்துடன் வாழவும் வாய்ப்புகள் உருவாகிக் கொண்டிருக்கின்றன.