

மனிதன் இயற்கையுடன் இணைந்து வாழ்ந்த பழங்காலத்திலிருந்தே அழகுணர்வும், தனித்தன்மையை வெளிப்படுத்தும் எண்ணமும் கொண்டிருந்தான். உணவு, உடை, இருப்பிடம் ஆகிய அடிப்படை தேவைகளைத் தாண்டி, தன்னை அலங்கரிக்கவேண்டும் என்ற எண்ணமும் அவனிடம் உருவானது. ஆடை அணிவதற்கு முன்பே கூட, உடலை அலங்கரிக்க மனிதன் முயன்றான் என்பதற்கு தொல்பொருள் ஆய்வுகள் சான்றாக உள்ளன. இந்த அழகுணர்வு மனித நாகரிக வளர்ச்சியின் முக்கிய அடையாளமாகும்.
அந்த வகையில், மனிதன் முதன் முதலில் ஆபரணமாக பயன்படுத்திய பொருள் சிப்பி ஆகும். கடற்கரை பகுதிகளில் எளிதாகக் கிடைத்த சிப்பிகளை துளையிட்டு மாலைகளாகவும், கைக்காப்புகளாகவும் அணிந்தனர். இது மனிதன் கலைநயம், சிந்தனை திறன் மற்றும் சமூக வாழ்க்கை கொண்டிருந்ததை காட்டுகிறது. இதனால், சிப்பி ஆபரணங்கள் மனித வரலாற்றில் ஒரு முக்கிய தொடக்கமாகக் கருதப்படுகின்றன.
பழங்கால மனிதனின் அழகுணர்வு: மனிதன் வெறும் உயிர் வாழ்வதற்காக மட்டுமல்லாமல், தனது இனத்தைச் சுட்டிக்காட்ட, சமூக அந்தஸ்தை வெளிப்படுத்த, ஆன்மீக நம்பிக்கைகளை வெளிப்படுத்த, அழகாக தோன்ற, ஆபரணங்களை பயன்படுத்தத் தொடங்கினான். இதன் ஆரம்ப வடிவமாக சிப்பி ஆபரணங்கள் இருந்தன.
சிப்பி ஏன் முதன்மையானது?: சிப்பி முதன்மையான ஆபரணப் பொருளாக அமைந்ததற்கான காரணங்கள் பல உள்ளன:
(a) இயற்கையில் எளிதாகக் கிடைத்தது: கடற்கரைகள் மற்றும் நீர்நிலைகளில் சிப்பிகள் அதிகமாகக் கிடைத்தன. வேட்டை மற்றும் உணவுத் தேடலுக்குச் சென்ற மனிதர்கள் அவற்றை எளிதில் சேகரித்தனர்.
(b).வடிவமைக்க எளிது: சிப்பிகளில் துளையிட்டு கயிற்றில் கோர்க்க எளிதாக இருந்தது. அதனால் கழுத்து மாலை, கைக்காப்பு போன்றவற்றை தயாரிக்க முடிந்தது.
(c) அழகிய தோற்றம்: சிப்பிகளின் வெண்மை, மஞ்சள், பழுப்பு போன்ற இயற்கை நிறங்கள் மனிதனை கவர்ந்தன.
(d).நீடித்த தன்மை: சிப்பிகள் எளிதில் சேதமடையாமல் நீண்ட நாட்கள் பயன்படுத்த முடிந்தது.
தொல்பொருள் ஆதாரங்கள்: ஆப்பிரிக்காவில் உள்ள Blombos Cave பகுதியில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட சிப்பி மாலைகள் சுமார் 75,000 ஆண்டுகள் பழமையானவை என்று ஆய்வுகள் கூறுகின்றன. அதேபோல், வட ஆப்பிரிக்காவின் Taforalt Cave பகுதியில் சுமார் 82,000 ஆண்டுகள் பழமையான சிப்பி ஆபரணங்கள் கண்டுபிடிக்கப் பட்டுள்ளன. இவை மனிதனின் ஆரம்பகால சிந்தனை, கலை உணர்வு மற்றும் சமூக அமைப்பு பற்றிய முக்கிய தகவல்களை வழங்குகின்றன.
சிப்பி ஆபரணங்களின் சமூக முக்கியத்துவம்: சிப்பி ஆபரணங்கள் வெறும் அழகுக்காக மட்டுமல்ல, ஒரு சமூகக் குழுவை அடையாளப்படுத்த, திருமணம் அல்லது விழாக்களில் பயன்படுத்த, பாதுகாப்பு நம்பிக்கையாக அணிய, ஆன்மீக அடையாளமாக கருத, பயன்பட்டிருக்கலாம் என்று ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்.
பின்னர் ஏற்பட்ட வளர்ச்சி: சிப்பிகளைத் தொடர்ந்து மனிதன், விலங்கு பற்கள், எலும்புகள், வண்ணக் கற்கள், பின்னர் தங்கம், வெள்ளி போன்ற உலோகங்கள், போன்றவற்றையும் ஆபரணங்களாக பயன்படுத்தத்தொடங்கினான். ஆனால் ஆரம்பக் கட்டத்தில் முக்கியமான இடத்தை பெற்றது சிப்பிதான்.
மனிதனின் அழகுணர்வு மற்றும் சமூக வளர்ச்சியின் ஆரம்பச் சின்னமாக சிப்பி ஆபரணங்கள் திகழ்கின்றன. ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பே மனிதன் கலைநயத்துடன் சிந்தித்து வாழ்ந்தான் என்பதற்கான சான்றாக சிப்பி மாலைகள் விளங்குகின்றன. எனவே, மனிதன் முதலில் ஆபரணமாக பயன்படுத்தியது சிப்பி என்பதில் சந்தேகமே இல்லை.