மழைமானியை முதலில் கண்டுபிடித்தது யார்? அர்த்தசாஸ்திரம் முதல் நவீன மழைமானி வரை!

மழையை அளக்கப் பயன்படும் கருவிக்கு மழைமானி (Rain Gauge) என்று பெயர். இதன் மூலம் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில், குறிப்பிட்ட நேரத்தில் எவ்வளவு மில்லிமீட்டர் (mm) மழை பெய்துள்ளது என்பதைத் துல்லியமாகக் கணக்கிட முடியும்.

இதன் வேறு பெயர்கள்: மழை அளவி, உடோமீட்டர் (Udometer), புளூவியோமீட்டர் (Pluviometer). பொதுவாக திறந்தவெளியான இடத்தில் இந்த மழைமானியை வைத்து, அதில் சேகரிக்கப்படும் நீரின் அளவைக் கொண்டு மழையின் அளவு கணக்கிடப்படுகிறது.

மழைமானி (Rain Gauge) பல நூற்றாண்டுகளாகப் பல்வேறு கலாச்சாரங்களில் வெவ்வேறு வடிவங்களில் பயன்படுத்தப்பட்டு வந்தாலும், இதன் கண்டுபிடிப்பு மற்றும் வரலாற்றில் முக்கியமான சில மைல்கற்கள் உள்ளன:

1. ஆரம்ப காலப் பயன்பாடு இந்தியா (கி.மு. 4-ம் நூற்றாண்டு): கௌடில்யரின் ‘அர்த்தசாஸ்திரத்தில்’ (Arthashastra), விவசாயத் தேவைகளுக்காகப் பயிர்களின் விளைச்சலைக் கணிக்க மழை அளவைப் பதிவு செய்யும் முறை பற்றி விரிவாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

அக்காலத்திலேயே மழையைச் சேகரித்து அளக்கும் முறையை இந்தியர்கள் கையாண்டுள்ளனர். கி.பி. 1441 ல் கொரியாவின் செஜோங் அரசர் (King Sejong the Great), விவசாயிகளின் நலனுக்காகத் தரப்படுத்தப்பட்ட வெண்கலத்தாலான மழைமானியை உருவாக்கினார். இதுவே உலகின் முதல் தரப்படுத்தப்பட்ட (Standardized) மழைமானி என்று கருதப்படுகிறது.

2. நவீன மழைமானியின் தந்தை: நவீன அறிவியல் முறையில் மழைமானியை உருவாக்கிய பெருமை கிறிஸ்டோபர் ரென் (Christopher Wren) என்பவரையே சாரும். இவர் 1662-ஆம் ஆண்டு இங்கிலாந்தைச் சேர்ந்த புகழ்பெற்ற விஞ்ஞானி மற்றும் கட்டிடக் கலைஞர் ஆவார். அவர் முதன்முதலில் ‘தானியங்கி முறையில் மழையை அளக்கும்’ கருவியை (Tipping-bucket rain gauge) வடிவமைத்தார். இதுவே பிற்கால நவீன மழைமானிகளுக்கு அடிப்படையாக அமைந்தது.

3. மற்ற முக்கியப் பங்களிப்புகள்: பெனெடெட்டோ காஸ்டெல்லி (Benedetto Castelli): இத்தாலிய அறிவியலாளர், 1639-ஆம் ஆண்டு மழையை அளக்கும் முறையைப் பற்றி முதன்முதலில் ஒரு புத்தகத்தை எழுதினார். அவர் மழையின் அளவை அறிவது நீர் ஆதாரங்களை நிர்வகிக்க எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை உலகுக்கு எடுத்துரைத்தார்.

மழைமானியின் அமைப்பு: மேல் பகுதியில் ஒரு அகன்ற புனல் இருக்கும். இது விழும் மழைத்துளிகளைச் சேகரித்து உள்ளே அனுப்ப உதவுகிறது. புனலின் வழியே வரும் நீர், உள்ளே இருக்கும் ஒரு குறுகிய அளவீட்டு உருளையில் (Measuring Cylinder) சேகரிக்கப்படும். அந்த உருளையின் மேல் மில்லிமீட்டர் (mm) அல்லது அங்குல (inch) அளவுகள் குறிக்கப்பட்டிருக்கும்.

இது எப்படிச் செயல்படுகிறது?:

மழைமானியை மரங்கள், கட்டிடங்கள் அல்லது பெரிய மறைவுகள் இல்லாத ஒரு திறந்தவெளியில் வைப்பார்கள். அப்போதுதான் சுற்றியுள்ள தடைகள் இல்லாமல், பெய்யும் மழை நேரடியாகக் கருவிக்குள் விழும். ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தில் (பொதுவாக தினசரி காலை 8:30 மணிக்கு) வளிமண்டலவியல் ஆராய்ச்சியாளர்கள் சேகரிக்கப்பட்ட நீரின் அளவை அளவிடுவார்கள்.

உதாரணமாக, அளவீட்டுக் குழாயில் நீர் 25 mm என்ற கோட்டில் இருந்தால், அன்று “25 மில்லிமீட்டர் மழை பதிவாகியுள்ளது” என்று அறிவிப்பார்கள்.

மழையை ஏன் ‘மில்லிமீட்டரில்’ அளக்கிறார்கள்?: 1 மில்லிமீட்டர் மழை என்பது: 1 மீட்டர் நீளமும், 1 மீட்டர் அகலமும் கொண்ட ஒரு சமமான பரப்பில் (1 சதுர மீட்டர்), பெய்த மழைநீர் பூமியால் இப்படி அளவிடுவதால் தான், ஒரு குறிப்பிட்ட ஊர் முழுவதும் சராசரியாக எவ்வளவு உயரத்திற்குத் தண்ணீர் தேங்கியிருக்கும் என்பதை எளிதாகப் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது.

இதன் பயன்கள்:

புயல் மற்றும் வெள்ள அபாயங்களை முன்கூட்டியே கணிக்க உதவுகிறது.

விவசாயத்திற்கு எந்தெந்தக் காலங்களில் எவ்வளவு தண்ணீர் கிடைக்கும் என்பதைத் திட்டமிடப் பயன்படுகிறது.

ஒரு பகுதியின் நிலத்தடி நீர் மட்டம் உயர்வதைக் கணக்கிட உதவுகிறது.

இந்தக் கட்டுரையை வாசிப்பதன் மூலம், வாசகர்கள் மழையை அளவிடும் முறையின் வரலாற்றுப் பின்னணியைப் புரிந்து கொண்டு, வானிலை மற்றும் விவசாயத் திட்டமிடலில் மழைமானியின் முக்கியத்துவத்தை அறிந்துகொள்வர்.