

மரங்களை ஏன் நாம் 'பூமியின் நுரையீரல்கள்' என்று அழைக்கிறோம்? ஒரு மனிதனின் ஒரு நாள் ஆக்சிஜன் தேவையைச் சமாளிக்க எத்தனை முதிர்ந்த மரங்கள் தேவை தெரியுமா? தமிழ்நாட்டில் அதிகம் ஆக்சிஜன் தரும் மரங்கள் எவை? மரங்களின் ஒளிச்சேர்க்கை ரகசியம் என்ன? போன்ற பல சுவாரஸ்யமான மற்றும் சிந்திக்க வைக்கும் உண்மைகளை அறிய தொடர்ந்து படியுங்கள்!
பூமியில் உயிரினங்கள் தடையின்றி வாழ்வதற்கு மிகவும் அத்தியாவசியமான ஒன்று ஆக்சிஜன். நாம் சுவாசிக்கும் ஒவ்வொரு மூச்சிலும் இயற்கையின் கொடை ஒளிந்துள்ளது. மனிதர்களும் விலங்குகளும் கார்பன் டை ஆக்சைடை வெளியிட்டு ஆக்சிஜனைச் சுவாசிக்கும் அதே வேளையில், மரங்கள் கார்பன் டை ஆக்சைடை உறிஞ்சி ஆக்சிஜனை நமக்குக் கொடுக்கின்றன. இதனால் தான் மரங்களை 'பூமியின் நுரையீரல்கள்' என்று அழைக்கிறோம்.
ஒளிச்சேர்க்கை (Photosynthesis) எனும் அற்புதம்: மரங்கள் ஆக்சிஜனை உற்பத்தி செய்யும் முறை மிகவும் சுவாரஸ்யமானது. ‘ஒளிச்சேர்க்கை’ எனும் இயற்கைச் செயல்பாட்டின் மூலம் மரங்கள் தங்களின் உணவைத் தயாரித்துக் கொள்கின்றன. இதற்கு, வேர்கள் மூலம் உறிஞ்சப்படும் நீர், காற்றில் உள்ள கார்பன் டை ஆக்சைடு மற்றும் சூரிய ஒளி தேவைப்படுகிறது.
இலைகளில் உள்ள ‘பச்சையம்’ (Chlorophyll) சூரிய ஒளியைப் பயன்படுத்தி, நீரையும் கார்பன் டை ஆக்சைடையும் குளுக்கோஸாக (உணவு) மாற்றுகிறது. இந்த வேதியியல் மாற்றத்தின் போது, பக்க விளைபொருளாக (By-product) தூய ஆக்சிஜன் வாயு காற்றில் வெளியிடப்படுகிறது.
ஆக்சிஜன் உற்பத்தியைத் தீர்மானிக்கும் காரணிகள்: எல்லா மரங்களும் ஒரே அளவில் ஆக்சிஜனை வழங்குவதில்லை. மரத்தின் ஆக்சிஜன் உற்பத்தி பல காரணிகளைப் பொறுத்து மாறுபடும்.
முதிர்ந்த, அடர்த்தியான கிளைகளும் அதிகமான இலைகளும் கொண்ட மரங்கள் அதிகளவு ஆக்சிஜனை வெளியிடுகின்றன. பெரிய மற்றும் அதிக எண்ணிக்கையிலான இலைகளைக் கொண்ட மரங்களில் ஒளிச்சேர்க்கை வேகமாக நடக்கும். சுற்றுப் புறத்தில் சூரிய ஒளி, சரியான நீர் வசதி மற்றும் மாசற்ற காற்று இருக்கும் இடங்களில் மரங்களின் ஆக்சிஜன் உற்பத்தி திறம்பட இருக்கும்.
அதிக ஆக்சிஜன் தரும் சில முக்கிய மரங்கள்:
தமிழ்நாட்டின் வானிலை மற்றும் மண்ணிற்கு ஏற்ற சில மரங்கள் மற்ற மரங்களை விட அதிகளவு ஆக்சிஜனை உற்பத்தி செய்யும் திறன் கொண்டவை:
அரசமரம் மற்றும் ஆலமரம்: இவை அதிகளவு ஆக்சிஜனைத் தருவதுடன், காற்றைச் சுத்திகரிப்பதிலும் முதன்மையாக நிற்கின்றன.
வேப்பமரம்: இயற்கையான கிருமி நாசினியாகச் செயல்பட்டு தூய ஆக்சிஜனைத் தருகிறது.
மூங்கில்: மிக வேகமாகவும் அடர்த்தியாகவும் வளர்ந்து அதிகளவு ஆக்சிஜனை வெளிவிடும் தாவரங்களில் ஒன்றாகும்.
ஒரு முதிர்ந்த மரம் ஒரு நாளில் சராசரியாக சுமார் 320 கிராம் ஆக்சிஜனை (ஆண்டுக்கு சுமார் 100 முதல் 118 கிலோகிராம் அல்லது 220 - 260 பவுண்டுகள்) உற்பத்தி செய்கிறது.
ஒரு ஆண்டு உற்பத்தியை 365 நாட்களால் வகுத்தால், ஒரு மரம் ஒரு நாளில் வழங்கும் ஆக்சிஜன் சுமார் 270 முதல் 320 கிராம் ஆகும். ஒரு மனிதனுக்கு ஒரு நாளைக்குச் சுமார் 740 கிராம் ஆக்சிஜன் தேவை.
எனவே, ஒரு முதிர்ந்த மரம் அளிக்கும் 320 கிராம் ஆக்சிஜன் என்பது ஒரு மனிதனின் அரை நாள் தேவையை கூட முழுமையாகப் பூர்த்தி செய்யாது; சுமார் 43% (அதாவது 10.3 மணி நேர) தேவையை மட்டுமே பூர்த்தி செய்யும்.
இதிலிருந்து, ஒரு மனிதன் தன் வாழ்நாளின் தினசரி ஆக்சிஜன் தேவையை முழுமையாகப் பெற குறைந்தபட்சம் 2 முதல் 3 முதிர்ந்த மரங்கள் தேவை என்பது தெளிவாகிறது. எனவே, நாம் சுவாசிக்கும் ஒவ்வொரு மூச்சுக் காற்றிற்கும் இயற்கைக்கு நன்றியுடையவர்களாக இருப்பதுடன், எதிர்காலத் தலைமுறையின் உயிர்நாடியைப் பாதுகாக்கத் தீவிரமாக மரம் வளர்ப்பது நமது தலையாய கடமையாகும்.
இந்தக் கட்டுரையை வாசிப்பதன் மூலம், உங்கள் குடும்பத்தின் எதிர்காலச் சுவாசப் பாதுகாப்பிற்காக எத்தனை மரங்களை வளர்க்க வேண்டும் என்ற தெளிவான விழிப்புணர்வைப் பெற்று, தூய காற்றை சுவாசிக்கும் சுற்றுச்சூழலை உருவாக்கலாம்.