5 பில்லியன் வருஷம் கழிச்சு பூமி எப்படி இருக்கும்? சூரியன் நம்மள முழுங்கிருமா?

கற்பனை பண்ணிப் பாருங்க, நீங்க 5 பில்லியன் வருஷம் கழிச்சு காலப் பயணம் செய்யுறீங்க. என்ன பார்ப்பீங்க? நம்ம சூரியன் ஒரு பெரிய நெருப்புப் பலூன் மாதிரி பயங்கரமா வீங்கி, 'ரெட் ஜெயன்ட்' நிலைக்கு மாறி இருக்கும். முதல்ல புதனையும் (Mercury), அப்புறம் வெள்ளியையும் (Venus) அப்படியே முழுங்கிட்டு, கடைசியில நம்ம பூமிப் பந்தையும் விழுங்கக் காத்துக்கிட்டு இருக்கும். இதுதான் 5 பில்லியன் வருஷம் கழிச்சு நம்ம பூமியோட நிலைமை. 

மாற்றங்களும் முன்னேற்றங்களும்!

அடுத்த நூறு வருஷங்கள் நாம கணிக்கவே முடியாத அளவுக்கு மாற்றங்கள் நிறைஞ்சதா இருக்கும். டெக்னாலஜி, ஆர்ட்டிஃபிஷியல் இன்டெலிஜென்ஸ் (AI), காலநிலை மாற்றம், மருத்துவம்னு பல விஷயங்கள் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும். நாம வெள்ளி, யூரோப்பா (வியாழனின் நிலா) மாதிரி தூரத்துல இருக்கிற கிரகங்களுக்கு விண்கலங்களை அனுப்புவோம். 

நம்ம நிலாவோட தென் துருவத்துக்கும், செவ்வாய்க்கும் மனுஷங்களை அனுப்புவோம். நிலாவுலயும், செவ்வாய் கிரகத்திலயும் மனுஷங்க நிரந்தரமா தங்க ஆரம்பிக்கலாம். செவ்வாய் கிரகத்தை பூமி மாதிரி மாத்துற 'டெர்ராஃபார்மிங்' வேலையையும் ஆரம்பிப்போம். நம்ம சூரியக் குடும்பத்துக்கு வெளியேயும் உயிரினங்கள் இருக்கான்னு தீவிரமா தேடுவோம்.

ஒரு சில நூறு வருஷங்களுக்கு அப்புறம், செவ்வாய் கிரகம் ஓரளவுக்கு பூமி மாதிரி மாறியிருக்கலாம். மனுஷங்களோட சராசரி ஆயுட்காலம் 150 வயசுக்கு மேல போயிடலாம். நாம நம்ம பூமியில கிடைக்கிற எல்லா விதமான ஆற்றலையும் பயன்படுத்துற அளவுக்கு முன்னேறி, 'கார்டஷேவ் வகை 1' (Kardashev Type 1) நாகரிகமா மாறியிருப்போம். நம்ம சூரியக் குடும்பத்துல இருக்கிற மத்த கிரகங்கள், துணைக்கோள்கள், விண்கற்கள்னு எல்லா இடத்திலயும் குடியேற ஆரம்பிப்போம்.

பரிணாமமும் பேராபத்துகளும்!

இந்த நீண்ட காலத்துல, மனுஷங்களே வேற மாதிரி மாறிடலாம். டெக்னாலஜியோட கலந்து, 'போஸ்ட்-ஹியூமன்' (Post-Human) அப்படின்னு சொல்லப்படுற பாதி இயந்திரம், பாதி மனிதனா கூட மாறலாம். ஆனா, இந்த முன்னேற்றமே நமக்கு ஆபத்தாகவும் முடியலாம். 'கிரேட் ஃபில்டர்' (Great Filter) கோட்பாடு சொல்ற மாதிரி, ரொம்ப முன்னேறுன நாகரிகங்கள், தாங்களே உருவாக்கின டெக்னாலஜியாலயோ, இல்ல தங்களுக்குள்ளேயே சண்டை போட்டுக்கிட்டோ அழிஞ்சு போகவும் வாய்ப்பு இருக்கு.

பூமியிலயும் பெரிய மாற்றங்கள் நடக்கும். சுமார் 1 லட்சம் வருஷத்துல, பூமி இன்னொரு பனிக்காலத்துக்குள்ள (Ice Age) போகலாம். யெல்லோஸ்டோன் மாதிரி பெரிய எரிமலைகள் வெடிச்சு, சாம்பல் மொத்த வளிமண்டலத்தையும் மறைச்சு, பூமியை இன்னும் குளிர்ச்சியாக்கலாம். கண்டங்கள் நகர்ந்து, ஒண்ணோட ஒண்ணு மோதி, 'பாஞ்சியா பிராக்ஸிமா' (Pangea Proxima) ன்னு ஒரு புது சூப்பர் கண்டம் உருவாகலாம்.

இது பூமியோட காலநிலையை பயங்கரமா மாத்தி, பெரிய பேரழிவுகளை ஏற்படுத்தலாம். சுமார் 100 மில்லியன் வருஷத்துல, டைனோசர்களை அழிச்ச மாதிரி ஒரு பெரிய விண்கல் பூமியைத் தாக்கலாம். நம்ம பால்வீதி கேலக்ஸிக்கு பக்கத்துல இருக்கிற WR 104 மாதிரி நட்சத்திரங்கள் 'சூப்பர்நோவா'-வா வெடிச்சா, அதிலிருந்து வர்ற காமா கதிர்வீச்சு பல ஆயிரம் ஒளி ஆண்டுகள் தூரத்துல இருக்கிற நம்ம பூமியோட ஓசோன் படலத்தையே அழிச்சு, இங்க உயிர்கள் வாழ முடியாத நிலைமையை உருவாக்கலாம்.

சூரியனின் இறுதி அத்தியாயம்!

இவ்வளவு பிரச்சனைகளையும் தாண்டி நாம தப்பிப் பிழைச்சிருந்தா கூட, 5 பில்லியன் வருஷத்துல நம்ம சூரியனே நமக்கு எமனா மாறிடும். அது 'ரெட் ஜெயன்ட்'டா பெருசாகி, புதன், வெள்ளியை முழுங்கிட்டு, நம்ம பூமியையும் நெருங்கும். பூமி முழுசா விழுங்கப்படலைன்னாலும், அதோட சூட்டுல கருகி, பொசுங்கி, உயிர்கள் வாழவே முடியாத ஒரு பாறைக்கோளமா மாறிடும். செவ்வாயும் கூட ரொம்ப சூடாகிடும். 

அப்போ, நம்ம சூரியக் குடும்பத்துல உயிர்கள் வாழத் தகுதியான இடம் வியாழன், சனியோட துணைக்கோள்களுக்கு நகர்ந்து போகலாம். ஒருவேளை, அதுக்குள்ள நாம சூரியனோட மொத்த சக்தியையும் பயன்படுத்துற 'கார்டஷேவ் வகை 2' (Kardashev Type 2) நாகரிகமா மாறி, 'டைசன் ஸ்பியர்' (Dyson Sphere) மாதிரி பெரிய கட்டமைப்புகளை உருவாக்கி, கேலக்ஸி முழுக்கப் பரவியிருந்தா தப்பிக்கலாம்.

5 பில்லியன் வருஷம்ங்கிறது நினைச்சுப் பார்க்க முடியாத ஒரு நீண்ட காலம். அதுக்குள்ள மனித இனம் எப்படி மாறும், நாமளே நம்மள அழிச்சுக்குவோமா, இல்ல பிரபஞ்சம் முழுக்கப் பரவி வாழ்வோமான்னு எதுவுமே உறுதியா சொல்ல முடியாது. ஆனா ஒண்ணு மட்டும் நிச்சயம், நம்ம பூமி இதே மாதிரி இருக்காது, நம்ம சூரியனும் இதே மாதிரி இருக்காது. 

நாம உயிர்வாழணும்னா, இந்த பூமியை விட்டு வெளியேறி, விண்வெளியில நம்ம வீட்டைத் தேடிக்க வேண்டியது காலத்தோட கட்டாயம். அது நடக்குமா, இல்லையாங்கிறத காலம்தான் சொல்லணும்!