

“ஒரு சமோசா... ஒரு டீ!”
சாலையோரக் கடையில் இந்த ஆர்டரைச் சொல்லும்போது, சமோசாவுக்கு இந்தியாவுடன் எந்தத் தொடர்பும் இல்லை என்று சொன்னால் நம்புவீர்களா?
“என்னது? சமோசா இந்திய உணவு இல்லையா?”
இந்தக் கேள்விக்கான பதில் கொஞ்சம் சுவாரஸ்யமானது. ஏனென்றால், சமோசா இந்தியாவில் பிறக்கவில்லை என்றாலும், இந்தியா அதை தனக்கே உரிய உணவாக மாற்றிவிட்டது.
சமோசாவின் ஆரம்பகால வடிவங்கள் மேற்கு மற்றும் மத்திய ஆசியப் பகுதிகளுடன் தொடர்புடையவை. பாரசீக உலகிலும், பழைய அரபு சமையல் குறிப்புகளிலும் sanbusak, sanbusaq, sanbusaj போன்ற பெயர்களில் நிரப்பப்பட்ட மாவுப் பண்டங்கள் பற்றிய குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன.
அந்தக் காலத்தில் இது வெறும் மாலை நேர சிற்றுண்டி அல்ல. பயணிகள், வணிகர்கள், வீரர்கள் ஆகியோர் எடுத்துச் செல்ல வசதியான உணவாகவும் இருந்தது. முன்கூட்டியே தயாரித்து வைத்துக்கொள்ள முடியும் என்பதுடன், சிறிய அளவில் இருந்ததால் பயணத்தின் போது எடுத்துச்செல்வதும் எளிதாக இருந்தது.
இறைச்சி, வெங்காயம், பருப்புகள், கொட்டைகள் மற்றும் மசாலா போன்றவற்றால் நிரப்பப்பட்டு பொரிக்கப்பட்ட இந்த உணவு, வணிகப் பாதைகளோடு சேர்ந்து பல பகுதிகளைக் கடந்து இந்தியத் துணைக்கண்டத்தையும் வந்தடைந்தது.
இந்தியா வந்ததும் மாற்றம் வந்தது!
இந்தியாவுக்கு வந்த பிறகு சமோசா அப்படியே இருந்துவிடவில்லை.
“உள்ளே என்ன வைக்கலாம்?” என்று இந்திய சமையலறை யோசித்தது.
அதற்கான பதில் உள்ளூர் சுவையிலிருந்தே வந்தது. இந்திய சமையல்காரர்கள் கிடைக்கும் பொருட்களையும் தங்களுக்குப் பிடித்த மசாலாக்களையும் பயன்படுத்தி சமோசாவை மாற்றத் தொடங்கினர்.
டெல்லி சுல்தானக காலத்திலேயே சமோசா போன்ற உணவுகள் அரச சமையலறைகளில் இடம்பெற்றதாக வரலாற்றுக் குறிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன. 14ஆம் நூற்றாண்டில் இந்தியாவுக்கு வந்த மொராக்கோ பயணி இப்னு பதூதா, டெல்லி சுல்தான் முகமது பின் துக்ளக் அரசவையில் பரிமாறப்பட்ட sambusak பற்றி குறிப்பிட்டுள்ளார்.
அதில் இறைச்சி, பாதாம், பிஸ்தா, வால்நட், வெங்காயம் மற்றும் மசாலாக்கள் இருந்ததாக அவர் விவரித்துள்ளார். இதனால் அந்தக் காலத்திலேயே சமோசா போன்ற உணவு இந்திய உயர்குடியினரின் உணவுப் பண்பாட்டில் இடம்பிடித்திருந்தது தெரிகிறது.
ஆனால்… உருளைக்கிழங்கு எப்போது வந்தது?
இதுதான் சமோசாவின் வரலாற்றில் மிகச் சுவாரஸ்யமான பகுதி.
இன்று “சமோசா” என்றாலே பலருக்கும் நினைவுக்கு வருவது காரமான உருளைக்கிழங்கு மசாலாதான். ஆனால் உருளைக்கிழங்கு இந்தியாவைச் சேர்ந்தது அல்ல!
தென் அமெரிக்காவை பூர்வீகமாகக்கொண்ட உருளைக்கிழங்கு, கொலம்பியப் பரிமாற்றத்திற்குப் பிறகுதான் இந்தியாவை வந்தடைந்தது.
அதனால் ஆரம்பகால சமோசாவில் நாம் விரும்பி சாப்பிடும் ஆலு மசாலா இருந்திருக்க முடியாது.
இந்திய சமையல் உருளைக்கிழங்கை ஏற்றுக் கொண்டதும் கதை மாறியது. மலிவானது, எளிதில் கிடைக்கக்கூடியது, வயிறு நிறையச் செய்யக்கூடியது என்பதுடன், மசாலாக்களின் சுவையையும் உருளைக்கிழங்கு நன்றாக உள்வாங்கியது.
ஆலு சமோசா வரலாறு பிறந்த கதை
உருளைக்கிழங்குடன் பட்டாணி, பச்சை மிளகாய், இஞ்சி, கொத்தமல்லி, சீரகம் போன்றவை சேர்ந்தன. மசாலாக்களுடன் நன்றாகக் கலந்த இந்த நிரப்புதல், மைதா மாவால் செய்யப்பட்ட மொறுமொறுப்பான மேலோட்டுக்குள் சென்றது.
அப்படித்தான் இன்று நாம் அறிந்திருக்கும் காரசாரமான ஆலு சமோசா உருவானது. இந்தியா அதைத் தன்னுடைய சுவைக்கு ஏற்ப மறுபடியும் உருவாக்கியது.
இதுதான் உணவுகளின் அழகு. ஒரு உணவு ஒரு நாட்டிலிருந்து மற்றொரு நாட்டுக்குச் செல்லும்போது, அதன் வடிவமும் சுவையும் அப்படியே இருப்பதில்லை. அதைச் சாப்பிடும் மக்களின் பழக்கவழக்கங்கள், கிடைக்கும் பொருட்கள், மசாலாக்கள் ஆகியவை சேர்ந்து அதற்கு புதிய அடையாளத்தை உருவாக்குகின்றன.
ஒவ்வொரு பகுதியிலும் ஒரு சமோசா!
சமோசா இந்தியா முழுவதும் ஒரே மாதிரியாக இல்லை. வங்காளத்தில் இதனுடன் தொடர்புடைய ஷிங்காரா தனித்துவமான வடிவத்தையும் சுவையையும் பெற்றது. ஹைதராபாத்தில் இறைச்சி நிரப்பப்பட்ட லுக்மி பிரபலமானது. கோவாவில் சமுசா எனப்படும் வகையும் காணப்படுகிறது.
ஒரே அடிப்படை உணவு என்றாலும், ஒவ்வொரு பகுதியும் அதைத் தங்களுடைய சமையல் கலாச்சாரத்திற்கு ஏற்ப மாற்றிக்கொண்டது.
அதனால்தான் சமோசா அரச சமையலறையிலிருந்து சாதாரண மக்களின் வீடுகளுக்கும், அங்கிருந்து தேநீர் கடைகள், அலுவலக கேன்டீன்கள், ரயில் நிலையங்கள், திருமண விழாக்கள் என எல்லா இடங்களுக்கும் பயணித்தது.
இன்று ஒரு சிறிய தேநீர் கடையில் ஒருவர்,
“அண்ணே, இரண்டு சமோசா... சட்னி கொஞ்சம் அதிகமா போடுங்க!” என்று கேட்பது நமக்கு மிகவும் சாதாரணமான காட்சி.
ஆனால் அந்த இரண்டு சமோசாவுக்குப் பின்னால் பல நூற்றாண்டுகளைக் கடந்த ஒரு உணவுப் பயணம் இருக்கிறது.
வெளிநாட்டிலிருந்து வந்தது… இந்தியாவாக மாறியது!
இன்று ரயில் நிலையத்தில் நின்றாலும், அலுவலக கேன்டீனில் அமர்ந்தாலும், மாலை நேரத்தில் தேநீர் குடித்தாலும்—சமோசா நம்முடன் இருக்கிறது.
அதன் பிறப்பிடம் இந்தியா அல்ல என்பது உண்மை.
ஆனால் உணவின் வரலாறு என்பது அது எங்கு பிறந்தது என்பதோடு முடிந்துவிடுவதில்லை. மக்கள் அதை எப்படி ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள், எப்படி மாற்றுகிறார்கள், அடுத்த தலைமுறைக்கு எப்படி எடுத்துச் செல்கிறார்கள் என்பதிலும் அதன் உண்மையான அடையாளம் உருவாகிறது.
ஒரு காலத்தில் பயணிகளுடன் பயணம் செய்த அந்தச் சிறிய மாவுப் பண்டம், இன்று இந்தியாவின் தேநீர் நேரத்தின் தவிர்க்க முடியாத துணையாகிவிட்டது.
சமோசா இந்தியாவில் பிறக்கவில்லை. ஆனால் இந்தியா அதை தனது குடும்பத்தில் ஒருவராக மாற்றிவிட்டது.
ஆலு சமோசாவின் முக்கிய தேவையான உருளைக்கிழங்கே வெளியூரிலிருந்து வந்ததுதான் என்ற புதிய தகவலையும், அது இந்திய சுவைக்கு மாறிய கதையையும் அறிந்துகொள்வீர்கள்.