நம்மை செதுக்கிய ‘ஏணிப்படிகள்’: ஆசிரியர் தியாகத்தின் பின்னணியில் வாழும் ரகசியம்!

"எழுத்தறிவித்தவன் இறைவன் ஆவான்” என்பது தமிழ் மூதாட்டி ஔவையின் வாக்கு. மனித சமூகத்தில் அறிவொளி ஏற்றி, ஒழுக்கத்தையும் பண்பாட்டையும் விதைக்கும் உன்னதமான பணியைச் செய்பவர்கள் ஆசிரியர்கள். தான் ஒரே இடத்தில் நிலைத்து நின்று, தன் மீது ஏறிப் பயணிப்போரை உயரத்திற்கு அனுப்பும் ‘ஏணிப்படி’ போன்றவர்கள் அவர்கள். தன்னையே மெழுகுவர்த்தியாகத் தேய்த்து, மாணவர்களின் வாழ்க்கையில் வெளிச்சம் தரும் ஆசிரியர்களின் தியாகத்தையும் பங்களிப்பையும் இக்கட்டுரையில் காண்போம்.

ஏணியாய் நிற்கும் தியாக உணர்வு: ஏணிப்படியின் நோக்கம் தான் உயர்வதல்ல; தன் மீது காலடி எடுத்து வைப்பவர்களை உச்சிக்குக் கொண்டு சேர்ப்பதே. அதேபோலத்தான் ஓர் ஆசிரியரின் இலக்கும் அமைகிறது.

சுயநலமற்ற உழைப்பு: தான் கற்ற கல்வியையும் அனுபவத்தையும் எவ்வித ஒளிவுமறைவுமின்றி மாணவர்களுக்கு வழங்குகின்றனர்.

மகிழ்ச்சியான ஒப்பீடு: உலகில் தன் மாணவன் தன்னை விட உயர் பதவியையோ, புகழையோ அடையும் போது பொறாமைப்படாமல், தன் சொந்தக் குழந்தையின் வெற்றியாகக் கருதி மகிழும் ஒரே ஜீவன் ஆசிரியர்தான்.

வாழ்வின் ஏற்றத்திற்கு அடித்தளம்: பாடப் புத்தகங்களைத் தாண்டி வாழ்க்கைப் பாடத்தைக் கற்பிப்பவர்களே உண்மையான வழிகாட்டிகள்.

வழிகாட்டுதல்: மாணவர்களின் திறமைகளைக் கண்டறிந்து, அவர்களைச் சரியான பாதையில் செலுத்தும் திசைகாட்டியாகச் செயல்படுகின்றனர்.

நம்பிக்கை விதைத்தல்: தோல்விகளால் சோர்ந்து போகும் வேளையில், “உன்னால் முடியும்” என்ற ஒற்றைச் சொல்லால் மாணவனின் தன்னம்பிக்கையை உயர்த்தி, வெற்றியின் உச்சிக்கு ஏற்றி விடுகின்றனர்.

தன்னைத் தேய்த்துக்கொள்ளும் மெழுகுவர்த்தி: தங்கள் சொந்தக் கவலைகள், உடல்நலக் குறைவுகள் என அனைத்தையும் வகுப்பறைக்கு வெளியே நிறுத்திவிட்டு, புன்னகையோடு பாடம் நடத்தும் ஆசிரியர்களின் அர்ப்பணிப்பு அளப்பரியது. மாணவர்களின் அறியாமை என்னும் இருளைப் போக்க, தங்களின் நேரத்தையும் சக்தியையும் ஆயுள் முழுதும் செலவழிக்கின்றனர்.

புத்தகங்களைத் தாண்டிய கல்வி

ஒரு சிறந்த ஆசிரியர் பாடத்திட்டத்தை மட்டும் நடத்திவிட்டுச் செல்வதில்லை.

நேர்மை, பொறுமை, பிறருக்கு உதவும் குணம் மற்றும் தோல்விகளைக் கண்டு அஞ்சாத மனப்பக்குவம் ஆகியவற்றை வகுப்பறைச் சூழலிலேயே விதைக்கிறார்.

“மதிப்பெண்களை விட உன்னுடைய குணநலன்களே உன்னை உயர்த்திப்பிடிக்கும்” என்பதைத் தன் ஒவ்வொரு செயலினாலும் உணர்த்துகிறார்.

நினைவில் வாழும் ஆசானின் குணங்கள்

பல ஆசிரியர்கள் நமக்குக் கற்பித்திருந்தாலும், ஒரு சிலரே வாழ்நாள் முழுதும் நம் நினைவில் நீங்காமல் வாழ்கிறார்கள்.

அன்பும் கண்டிப்பும்: தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டும்போது தாயின் அன்பையும், நல்வழிப்படுத்தும்போது தந்தையின் கண்டிப்பையும் காட்டி மாணவனைச் செதுக்குகிறார்.

நம்பிக்கையின் ஊற்று: பிறரால் ஒதுக்கப்பட்ட அல்லது படிப்பில் பின்தங்கிய மாணவனையும் கண்டறிந்து, “உன்னாலும் முடியும்” என்ற நம்பிக்கையை முதன்முதலில் விதைப்பது இந்த நினைவில் வாழும் ஆசான்தான்.

வகுப்பறை தந்த வாழ்க்கை பாடம்: வகுப்பறையில் ஆசிரியர் கற்றுக்கொடுத்த பல விஷயங்கள், பிற்காலத்தில் நாம் பெரிய ஆபத்துகளிலோ அல்லது சவால்களிலோ மாட்டித் தவிக்கும் போதுதான் நல்வழிகாட்டியாக வெளிப்படும்.

தோல்வி அடையும் போது சோர்ந்து போகாமல் மீண்டும் முயல்வதும், வெற்றி பெறும்போது தலைக்கனம் இல்லாமல் இருப்பதும் அந்த ஆசான் வகுப்பறையில் சொன்ன சிறு கதைகளிலிருந்தே நமக்குக் கிடைத்திருக்கும்.

நாம் அடையும் ஒவ்வொரு வெற்றிக்கும், அடையும் ஒவ்வொரு உயர்பதவிக்கும் பின்னால் ஏதோ ஓர் ஆசிரியரின் உழைப்பும் ஆசியும் நிச்சயம் இருக்கும். நம்மை உயர்த்தத் தம்மையே தேய்த்துக்கொள்ளும் ஏணிப்படிகளான ஆசிரியர்களை மதிப்போம்; அவர்களின் தியாகத்தைப் போற்றி வாழ்வோம்.

ஆசிரியர் என்பவர் வெறும் பாடத்தைக் கற்பிப்பவர் மட்டுமல்ல; வாழ்க்கைப் பாடத்தை புகட்டி, நம் தோல்விகளில் நம்பிக்கை விதைத்து, நம் வெற்றிக்குப் பின்னால் அமைதியாக நிற்கும் ஏணிப்படி என்பதை உணர்ந்து அவர்களைப் போற்றுவீர்கள். ஆசிரியர் தியாகம் போற்றபடவேண்டியது.