

மனித வாழ்க்கையின் உயர்ந்த குறிக்கோள் ஆன்மாவின் சுத்தம் மற்றும் தெய்வத்தின் அருளை அடைவதாகும். அந்த உயர்ந்த நிலையைக் கண்டடைய வழிவகுக்கும் பாதைதான் பக்தி மார்க்கம். பக்தி என்பது வெறும் வழிபாடு அல்லது மந்திர ஜபம் அல்ல; அது உள்ளத்திலிருந்து எழும் உண்மையான அன்பின் வெளிப்பாடு. கடவுளிடம் நம்பிக்கையோடு சரணாகதி அடையும் மனநிலைதான் பக்தியின் அடித்தளம்.
பக்தி என்றால் என்ன?
“பக்தி” என்ற சொல்லின் பொருள் அன்பு, அர்ப்பணிப்பு, நம்பிக்கை, சத்தியம் எனும் நான்கு திசைகளைக் குறிக்கிறது. பக்தி என்பது கடவுளை அஞ்சாமல், அவரை அன்புடன் அணுகும் ஒரு புனிதமான உணர்வு. உண்மையான பக்தி சுயநலமற்றது; அதில் பலனுக்காக வேண்டுதல் இல்லை. பக்தியின் வழியில் செல்வோர் தெய்வத்தை மனத்திலும் செயலிலும் உணர்கிறார்.
பக்தியின் வகைகள்
சாந்த பக்தி: அமைதியான தியானம் மற்றும் இறை நினைவு.
தாச்ய பக்தி: கடவுளை தன் எஜமானனாக எண்ணி பணிவுடன் சேவை செய்வது.
சக்ய பக்தி: கடவுளை நண்பராகக் கருதி பேசுதல்.
வாத்ஸல்ய பக்தி: கடவுளை குழந்தையாக நினைத்து அன்பு செலுத்துதல்.
மாதுர்ய பக்தி: கடவுளில் முழுமையாக கரைந்த அன்பு நிலை.
பக்தியின் ஒவ்வொரு வடிவிலும் அன்பே மையமாக இருக்கிறது. அன்பில்லா பக்தி உயிரில்லா பூ போலாகும்.
பக்தியாளர் வாழ்க்கை
பக்தியாளர் என்பது தெய்வத்தை மனதில் நிறுத்தி, எளிமையோடு வாழ்பவர். அவர் கோயிலில் மட்டுமல்ல, அனைத்து உயிர்களிலும் கடவுளைக் காண்பார். அவரின் வாழ்க்கை பணிவு, பொறுமை, கருணை, தன்னடக்கம், நன்றி, நம்பிக்கை ஆகிய நற்குணங்களால் நிரம்பியதாக இருக்கும்.
திருவாசகத்தில் மனிக்கவாசகர் கூறியதுபோல...
“அன்பே சிவம்” அன்பு நிறைந்த மனமே தெய்வத்தின் வாசஸ்தலம். பக்தியாளர் ஒருபோதும் தனிமை யடைவதில்லை, ஏனெனில் அவர் தெய்வத்தின் ஒளியில் எப்போதும் இணைந்திருக்கிறார். அவர் வாழ்வில் வரும் சிரமங்களையும் சிரிப்புடன் எதிர்கொள்வார். அவருக்கு வெற்றி, தோல்வி என்பதில்லை; எல்லாவற்றிலும் அருள் மட்டுமே காண்பார். பக்தியின் ஆற்றல் மனிதனை ஆழ்ந்த நம்பிக்கையுடன் நிரப்புகிறது. “என்ன நடந்தாலும், கடவுள் எனக்கேற்றதை செய்கிறார்” என்ற எண்ணம் எந்த சிரமத்திலும் மனத்தை தளராமல் நிறுத்துகிறது.
பக்தியுள்ள மனம் கருணையையும் நன்றியையும் வளர்க்கும். பிறருக்கு உதவுவது, பொறுமையாக நடப்பது, மன்னிப்பது ஆகிய நற்பண்புகள் இயல்பாக பிறக்கின்றன. அந்த நிலையில்தான் மனிதன் தன்னைத்தானே கடவுளோடு இணைந்ததாக உணர்கிறான்.
மனம் இணையும் தருணம் ஒரு தெய்வீக அனுபவம்
ஒரு பக்தர் தியானத்தில் அல்லது பாடலில் முழுமையாக மூழ்கும்போது, அவர் தன் உடலையும் மனதையும் மறந்து விடுகிறார். அந்தக் கணம் “மனம் இணையும் தருணம்” என்பது அவனின் உள்ளமும் தெய்வீகமும் ஒன்றாகும் புனித நொடி. அந்த அனுபவம் வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாத ஆனந்தம்; அதுவே உண்மையான பக்தியின் சக்தி.
பக்தியின் பலன்கள்
பக்தி மனதிற்கு அமைதியையும் ஆனந்தத்தையும் அளிக்கிறது. அது கோபம், பொறாமை, பயம், பேராசை போன்ற மனக்குழப்பங்களை அழித்து விடுகிறது. பக்தியால் வளர்ந்த நம்பிக்கை, மனிதனை தெய்வீக சக்தியுடன் இணைக்கிறது. அந்த இணைவு தான் “தெய்வ அனுபவம்” எனப்படும் உயர்ந்த நிலை.
பக்தி என்பது மத எல்லைகளைக் கடந்து, மனிதனின் உள்ளத்திலிருந்து வரும் ஒளியாகும். பக்தியாளர் வாழ்க்கை நற்பண்புகளால் நிறைந்த ஒரு ஆன்மீகப் பயணம். அன்பும் நம்பிக்கையும் சேர்ந்த இடத்தில் கடவுள் வாழ்கிறார். “பக்தி வழியே போகும் பாதை, ஆன்மாவின் உண்மையை அறியும் பாதையாகும்.” கடவுள் நம்முள் உள்ளார்; அவரை காண்பதற்கான சிறந்த வழி அன்பும் பக்தியும்தான்.