குழந்தைகளைக் கத்தாமல் அடிக்காமல் எப்படி வளர்ப்பது? ஜப்பானிய குழந்தை வளர்ப்பு முறைகள்!

ஜப்பானில் குழந்தைகளை வளர்க்கும் முறையே  வித்தியாசமானது. குழந்தைகள் தவறு செய்தால் நம்மூர்களை போல திட்டுவதோ நாலு சாத்து சாத்துவதோ  கிடையாது. அன்பாக அறிவுரை கூறி  பயிற்சி கொடுத்து நல்ல  ஒழுக்கங்களை பெற்றரு பிறருக்கு எடுத்து காட்டாக விளங்கும் படி செய்கிறார்கள். குழந்தைகளை கையாளும் முறைகள் பற்றி பாப்போம். 

ஷிட்சுகே: இதன் பொருள் 'வளர்ப்பு' அல்லது 'உடலைப் பயிற்றுவித்தல்' என்பதாகும். இது திட்டுவதற்கோ அல்லது தண்டிப்பதற்கோ பதிலாக, அறிவுறுத்தல் மற்றும் பயிற்சி மூலம் நல்லொழுக்கங்களைச் செயலில் முன்மாதிரியாகக் காட்டுவதிலும், விரும்பிய பழக்கங்களைக் கற்பிப்பதிலும் கவனம் செலுத்துகிறது. 

மிமாமோரு:  இதன் பொருள் 'பாது காப்பது' மற்றும் 'கண்காணிப்பது' என்பதாகும். பெற்றோர்களும் ஆசிரியர்களும் ஒதுங்கி நின்று, குழந்தைகள் ஒரு வேலையைச் செய்யும்போது அல்லது எதையாவது கொட்டும்போது சற்றே உடனே உதவிக்கு போகாமல் சிரமப்பட அனுமதிக்கிறார்கள். இதன் மூலம் அவர்கள் சிக்கலைத் தீர்க்கும் திறனையும், விரக்தியைத் தாங்கிக்கொள்ளும் தன்மையையும் வளர்த்துக் கொள்கிறார்கள். 

அமே: குழந்தைப் பருவத்தின் ஆரம்பத்தில் ஏற்படும் ஒரு அடிப்படையான, ஆழமான, பாதுகாப்பான பிணைப்பு. இது, குழந்தைகள் காலப்போக்கில் தங்களைத் தாங்களே ஒழுங்குபடுத்திக் கொள்ளவும், மற்றவர்களுடன் ஒத்துழைக்கவும் தேவையான உணர்ச்சிப் பாதுகாப்பையும் மன உறுதியையும் அளிக்கிறது. 

குழுப் பொறுப்பு: மழலையர் பள்ளி வகுப்பறையைச் சுத்தம் செய்வது, மதிய உணவு மேசைகளை அமைப்பது அல்லது தங்களை விட இளைய சக மாணவர்களுக்கு உதவுவது என ஆரம்பத்திலேயே கற்பிக்கப்படுகிறது. 

குழந்தை வளர்ப்பு: ஆரம்பகால சுதந்திரம் மற்றும் பள்ளி வாழ்க்கை:

தனியாகப் பயணம் செய்தல்: ஜப்பானில் பல சிறு குழந்தைகள், சுமார் ஆறு வயதிலிருந்து, சிறு குழுக்களாகவோ அல்லது தனியாகவோ பள்ளிக்கு நடந்து செல்கின்றனர் அல்லது பொது ரயில்களில் பயணிக்கின்றனர். 

ஆரம்ப வகுப்புகளில் தேர்வுகள் இல்லை: தொடக்கப் பள்ளியின் முதல் மூன்று ஆண்டுகளுக்கு, குழந்தைகள் பொதுவாக முறையான கல்வித் தேர்வுகளை எழுதுவதில்லை. அதற்குப் பதிலாக, குணநலன்களை வளர்த்தல், பச்சாதாபம், மரியாதை மற்றும் தங்களின் இடங்களைத் தாங்களே சுத்தம் செய்தல் போன்ற வாழ்க்கைத் திறன்களைக் கற்றுக்கொள்வதில் கவனம் செலுத்தப்படுகிறது. 

அடிப்படைப் பணிகளுக்குப் பரிசுகள் இல்லை: ஜப்பானியக் கற்பித்தல் முறைகள், அன்றாடப் பொறுப்புள்ள வேலைகளுக்காக வெகுமதிகளையோ பாராட்டுகளையோ குழந்தைகளுக்கு கொடுப்பதை  ஆதரிக்கவில்லை. சக குழந்தைகளுக்கு உதவுவது ஆபத்திலிருந்து காப்பாற்றுவது ஒரு கடமை என்பதை வலியுறுத்திக்கறது. 

ஜப்பானிய கலாச்சாரத்தில் பள்ளிகளில் வகுப்பறை சுத்தம் செய்யும் முறை (Osoji) மற்றும் பொது இடங்களில் குழந்தைகள் அடம்பிடிக்கும் போது பெற்றோர் கையாளும் விதம் ஆகியவை மிகவும் தனித்துவமானவை. இவற்றை அவர்கள் எவ்வாறு கையாளுகிறார்கள் என்பதை கீழே விரிவாகக் காண்போம்:

ஜப்பானியப் பள்ளிகளில் வகுப்பறைச் சுத்திகரிப்பு (Osoji):

ஜப்பானியப் பள்ளிகளில் வகுப்பறைகள், தாழ்வாரங்கள் (corridors), மற்றும் கழிவறைகளைக் கூட சுத்தம் செய்ய தனிப்பட்ட துப்புரவுப் பணியாளர்கள் (janitors) இருப்பதில்லை. அதற்குப் பதிலாக, மாணவர்களே தங்கள் பள்ளியைச் சுத்தம் செய்கிறார்கள். நம்மூரில் குழந்தைகளை அவரவர் கிளாஸ் ரூமை பெருக்கவைத்தாலே ஆசிரியருக்கு வேலை காலி. 

குழு வேலை (Kumi): மாணவர்கள் சிறிய குழுக்களாகப் பிரிக்கப்பட்டு, ஒவ்வொரு குழுவிற்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதி (வகுப்பறை, கரும்பலகை, நூலகம், அல்லது கழிவறை) சுத்தப்படுத்தும் பொறுப்பு வழங்கப்படும்.

தினசரி வழக்கம்: தினமும் மதிய உணவிற்குப் பிறகு சுமார் 15 முதல் 20 நிமிடங்கள் இதற்காக ஒதுக்கப்படும். இந்த நேரத்தில் மாணவர்கள் தரை கூட்டுவது, துடைப்பது மற்றும் குப்பைகளைத் தரம் பிரிப்பது போன்ற வேலைகளைச் செய்வர்.

பெரியவர்களின் பங்களிப்பு: ஆசிரியர்களும் மாணவர்களுடன் இணைந்து சுத்தம் செய்வார்கள். இது அவர்களுக்குள் இருக்கும் சமத்துவத்தை உணர்த்துகிறது.

இதன் நோக்கம்: இந்த முறையின் மூலம் குழந்தைகளுக்குத் தற்சார்பு (self-reliance), பொறுப்புணர்வு, குழுப்பணி மற்றும் பொதுச் சொத்துக்களை மதிக்கும் பண்பு ஆகியவை சிறு வயது முதலே கற்றுத்தரப்படுகின்றன.

குழந்தை வளர்ப்பு; பொது இடங்களில் குழந்தைகளின் அடம்பிடிப்பை பெற்றோர்கள் சமாளிக்கும் முறை:

ஜப்பானியப் பெற்றோர்கள் பொது இடங்களில் (இரயில், உணவகம், அல்லது அங்காடிகள்) குழந்தைகள் அழும்போதோ அல்லது அடம்பிடிக்கும்போதோ மற்றவர்களுக்கு இடையூறு ஏற்படக் கூடாது என்பதில் மிகக் கவனமாக இருப்பார்கள். இதனை அவர்கள் பின்வரும் வழிகளில் சமாளிக்கிறார்கள்:

அமைதியான அணுகுமுறை (Gaman): பெற்றோர்கள் பொது இடங்களில் சத்தமாகப் பேசுவதையோ, குழந்தைகளைக் கத்துவதையோ அல்லது அடிப்பதையோ தவிர்ப்பார்கள். மிகவும் அமைதியாகவும், மெதுவாகவும் குழந்தையிடம் பேசுவார்கள்.

இடத்தை மாற்றுவது: குழந்தை கட்டுக்கடங்காமல் அழத் தொடங்கினால், உடனடியாக மற்றவர்களுக்குத் தொந்தரவு இல்லாத ஒரு தனிமையான இடத்திற்கோ அல்லது வெளிப்பகுதிக்கோ குழந்தையை அழைத்துச் சென்றுவிடுவார்கள்.

முன்னெச்சரிக்கை ஏற்பாடுகள்: நீண்ட தூரப் பயணங்கள் அல்லது பொது இடங்களுக்குச் செல்லும்போது, குழந்தைகளை அமைதிப்படுத்த அவர்களுக்குப் பிடித்த சிறிய பொம்மைகள், சிற்றுண்டிகள் (snacks) அல்லது பாடப் புத்தகங்களை எப்போதும் கையில் வைத்திருப்பார்கள்.

சுயக்கட்டுப்பாடு (Shitsuke): ஜப்பானிய குழந்தை வளர்ப்பு முறையில் 'மதிக்கத் தெரிந்த பண்பு' (Shitsuke) மிகவும் முக்கியமானது. மற்றவர்களின் அமைதியைக் கெடுக்கக் கூடாது என்பதைப் பெற்றோர்கள் தங்கள் நடத்தை மூலமாகவே குழந்தைகளுக்குப் புரிய வைப்பார்கள்.

குழந்தைகளை கையாளும் ஜப்பானிய முறைகளை நாமும் பின்பற்றினால் என்ன? மற்ற நாட்டினர் ஜப்பானுக்கு செல்லும் போது அங்கு அவர்களை கவருவது  ஜப்பானிய குழந்தைகளின் அறிவும் அடக்கமும் தான். படிப்பின் குறிக்கோள்  நல்லவனாக வளர்வது தான் என்பதை புரிந்து வைத்துள்ளனர் ஜப்பானியர்கள்.