பரமார்த்தகுரு கதை: குதிரை முட்டை!

தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் உரைநடை வளர்ச்சிக்கு வித்திட்டவர்களில் இத்தாலியத் துறவியான வீரமாமுனிவர் மிக முக்கியமானவர். அவர் தமிழின் மீது கொண்ட பற்றினால் இயற்றிய நூல்களில் தனித்துவமானது ‘பரமார்த்த குரு கதை’. தமிழின் முதல் நகைச்சுவை இலக்கியமாகக் கருதப்படும் இந்நூல், ஒரு குருவும் அவரது ஐந்து மதியற்ற சீடர்களும் செய்யும் அறியாமை நிறைந்த செயல்களை வேடிக்கையாக விவரிக்கிறது.

பரமார்த்த குருவும் குதிரை முட்டையும்

பரமார்த்த குருவும் அவரது ஐந்து சீடர்களும் (மட்டி, மடயன், பேதை, மடையன், புத்திசாலி) ஒருமுறை பயணம் செய்து கொண்டிருந்தனர்.

நீண்ட தூரம் நடந்ததால் குருவுக்கு மிகவும் களைப்பாக இருந்தது. அதனால் ஒரு குதிரை வாங்க முடிவு செய்தனர்.

குரு தனது சீடர்களைக் கூட்டிச் சென்று ஒரு குதிரை வியாபாரியைச் சந்தித்தார்கள். ஆனால் அங்கிருந்த குதிரைகளின் விலை அதிகமாக இருந்தது.

குருவிடம் பணம் குறைவாக இருப்பதை அறிந்த வியாபாரி, அவர்களை ஏமாற்ற எண்ணினான். ஒரு பெரிய பூசணிக்காயைக் காட்டி, "இது சாதாரணக் காய் அல்ல, இது ஒரு குதிரை முட்டை. இதை அடைகாத்தால் ஒரு அழகான குதிரைக் குட்டி வெளிவரும்” என்று கூறி அதிக விலைக்கு விற்றான்.

குருவும் சீடர்களும் அதை உண்மையான முட்டை என்று நம்பி, மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் வாங்கிக் கொண்டனர். சீடன் ஒருவன் அந்தப் பூசணிக்காயைத் தலையில் சுமந்து கொண்டு பின்னால் வந்தான். காடு வழியாகச் செல்லும்போது, ஒரு புதரின் அருகே சீடனின் கால் தடுமாறியது. தலையிலிருந்த பூசணிக்காய் கீழே விழுந்து பாறையில் மோதி உடைந்தது. அந்தச் சத்தம் கேட்டு, புதருக்குள் தூங்கிக்கொண்டிருந்த ஒரு முயல் மிரண்டு வெளியே ஓடியது.

ஓடும் முயலைப் பார்த்த சீடர்கள், “முட்டை உடைந்து குதிரைக் குட்டி வெளியே ஓடுகிறது!” என்று கத்தினார்கள். அதைத் துரத்திச் சென்றும் அவர்களால் பிடிக்க முடியவில்லை.

சீடர்கள் வருத்தத்துடன் குருவிடம் வந்து குதிரைக் குட்டி ஓடிவிட்டதாகச் சொன்னார்கள். அதற்கு குரு, “நல்லவேளை அது ஓடிவிட்டது. குட்டியாக இருக்கும்போதே இவ்வளவு வேகமாக ஓடுகிறதே, இது வளர்ந்து பெரிய குதிரையானால் என்னால் அதை அடக்கிச் சவாரி செய்ய முடியுமா? அது போனதே நல்லது!” என்று தத்துவார்த்தமாகப் பேசித் தன்னைத் தானே தேற்றிக்கொண்டார்.

இந்தக் கதை குரு மற்றும் சீடர்களின் அறியாமையை வெளிப்படுத்துவதுடன், படிப்பவர்களுக்கு மிகுந்த நகைச்சுவையைத் தரும் வகையில் அமைக்கப்பட்டிருக்கும்.

வீரமாமுனிவரின் இந்தக் கதைகள் அனைத்தும், அந்தக்கால சமூகத்தில் இருந்த குரு-சீடர் உறவை எள்ளி நகையாடுவதற்காகவும், நகைச்சுவை வழியாகப் பாடங்களைக் கற்பிக்கவும் எழுதப்பட்டவை.

பரமார்த்த குரு கதைகள் வெறும் சிரிப்பிற்காக மட்டும் எழுதப்பட்டவை அல்ல. அவை 'பகுத்தறிவு' மற்றும் 'தெளிவான சிந்தனை' ஒரு மனிதனுக்கு எவ்வளவு அவசியம் என்பதை உணர்த்துகின்றன. குருவின் மீது சீடர்கள் வைத்திருந்த பக்தி பாராட்டுக்குரியதாக இருந்தாலும், சுயபுத்தியும் சிந்தனையும் இல்லாத பக்தி விபரீதத்தில் முடியும் என்பதை இக்கதைகள் நகைச்சுவை கலந்து பாடம் புகட்டுகின்றன.

பல நூற்றாண்டுகள் கடந்தும், இக்கதைகள் இன்றும் தமிழ் உரைநடை இலக்கியத்தின் ஒரு முக்கிய அடையாளமாகத் திகழ்கின்றன.