உலகை அதிர வைத்த சில உலகத் தலைவர்களின் படுகொலை சம்பவங்கள்...!

வரலாற்றை நாம் திரும்பிப் பார்க்கும்போது, உலகின் சக்தி வாய்ந்த தலைவர்கள் தங்கள் ஆட்சிக்காலத்திலே படுகொலை செய்யப்படுவது, அதிகாரம் எவ்வாறு கொடிய எதிர்ப்பை அவர்களுக்கு உருவாக்கிறது என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது. அமெரிக்காவை பொறுத்தவரை நான்கு அதிபர்கள் பதவியில் இருந்தபோதே கொல்லப்பட்டனர்.

1. ஆபிரகாம் லிங்கன் (Abraham Lincoln),1865-ல் ஜான் வில்க்ஸ் பூத் என்பவரால் படுகொலை செய்யப்பட்டார். பூத், லிங்கனின் உள்நாட்டுப் போர்க் கொள்கைகளை எதிர்த்த ஒரு கூட்டமைப்பு ஆதரவாளர் ஆவார்.

2. ஜேம்ஸ் ஏ. கார்ஃபீல்ட் (James A. Garfield), 1881-ல் சார்லஸ் குயிட்டோ என்பவரால் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார். இவர் அரசாங்கப் பதவி மறுக்கப்பட்டதால் துரோகம் செய்யப்பட்டதாக உணர்ந்த அதிருப்தியில், குயிட்டோ இந்தக் கொலையைச் செய்தார்.

3. வில்லியம் மெக்கின்லி (William McKinley), 1901-ல் லியோன் சோல்கோஸ் என்ற அராஜகவாதியால் கொல்லப்பட்டார். மெக்கின்லி அடக்குமுறை முதலாளித்துவத்தின் பிரதிநிதி என்று சோல்கோஸ் நம்பினார்.

4. ஜான் எஃப். கென்னடி (John F. Kennedy), 1963-ல் லீ ஹார்வி ஆஸ்வால்ட் என்பவரால் படுகொலை செய்யப்பட்டது உலகையே அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது. பனிப்போர் பதட்டங்கள் மற்றும் ஆஸ்வால்டின் தீவிரவாதச் சார்புகளுடன் இதன் நோக்கங்கள் பிணைக்கப்பட்டிருந்தன.

இப்படி அரசியல் அதிருப்தி, தனிப்பட்ட மனக்குறைகள் அல்லது தீவிரவாத சித்தாந்தம் ஆகியவை தலைவர்களுக்கு எதிரான வன்முறையாக எவ்வாறு வெளிப்படலாம் என்பதை இந்த ஒவ்வொரு நிகழ்வும் காட்டுகிறது.

மற்ற நாட்டு தலைவர்கள்:

அமெரிக்காவைத் தாண்டி, பிற நாடுகளும் இதேபோன்ற துயரங்களைச் சந்தித்துள்ளன. காங்கோவின் முதல் பிரதமரான பேட்ரிஸ் லுமும்பா (Patrice Lumumba), பனிப்போர் காலப் போட்டிகள் மற்றும் வெளிநாட்டுத் தலையீடுகளுக்கு மத்தியில் 1961-ல் தூக்கிலிடப்பட்டார்.

எகிப்தின் அன்வர் சதாத் (Anwar Sadat), இஸ்ரேலுடனான தனது அமைதி ஒப்பந்தத்தை எதிர்த்த இஸ்லாமியப் போராளிகளால் 1981-ல் படுகொலை செய்யப்பட்டார்.

இப்படி இந்தியாவின் இந்திரா காந்தி, பாகிஸ்தானின் பெனசிர் பூட்டோ (Benazir Bhutto), என்று பட்டியல் நீண்டுகொண்டே போகும்.

இத்தகைய படுகொலைகளுக்குப் பின்னால் உள்ள காரணங்கள் வேறுபட்டாலும், அவை பெரும்பாலும் அரசியல் எதிர்ப்பு, சித்தாந்தத் தீவிரவாதம், இன அல்லது மத மோதல் மற்றும் வெளிநாட்டுத் தலையீடு ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியுள்ளன.

இதற்கு எல்லாம் முன்கூட்டியே எச்சரிக்கை இருந்ததா?

சில அமெரிக்கத் தலைவர்கள் படுகொலை செய்யப்படுவதற்கு முன்பு எச்சரிக்கைகளை பெற்றனர். ஆபிரகாம் லிங்கன், கூட்டமைப்பு ஆதரவாளர்களிடமிருந்து வரும் அச்சுறுத்தல்கள் குறித்து எச்சரிக்கப்பட்டபோதிலும், குறைந்தபட்ச பாதுகாப்புடன் திரையரங்கிற்குச் செல்லவே தேர்ந்தெடுத்தார். ஜான் எஃப்.கென்னடிக்கு டல்லாஸில் உள்ள பாதுகாப்பு அபாயங்கள் குறித்து அறிவுறுத்தப்பட்டது. ஆனாலும் அவரது வாகன அணிவகுப்பு பாதை பாதுகாப்பற்றதாகவே இருந்தது. அதேசமயம், வில்லியம் மெக்கின்லி அராஜகவாத அச்சுறுத்தல்கள் குறித்த எச்சரிக்கைகளைப் புறக்கணித்து, பொதுமக்களை நெருக்கமாகச் சந்திக்கவேண்டும் என்று வலியுறுத்தினார்.

இதில் கற்ற பாடங்கள்:

இந்தப் படுகொலைகளிலிருந்து கிடைக்கும் படிப்பினைகள் அவ்வளவு எளிதில் யாரும் மறந்துவிட மாட்டார்கள். ஒரு உயர்மட்டத் தலைமை, வெளிப்புற அச்சுறுத்தல்களுக்கு மட்டுமல்லாமல், உள் அரசியலாலும் தாக்கப்பட்டுள்ளன என்பதை அவை நமக்கு நினைவூட்டுகின்றன.

சித்தாந்தம், பழிவாங்கல் அல்லது புவிசார் அரசியல் போட்டி ஆகியவற்றின் காரணமாக இந்தத் தலைவர்கள் ஏன் கொல்லப்பட்டனர் என்பதைப் புரிந்துகொள்வதன் மூலம், ஒவ்வொரு நாடுகளும் தங்கள் அரசு நிறுவனங்களை சிறப்பாகப் பாதுகாக்க இது கற்றுக் கொடுத்தது.

இந்தத் தலைவர்களின் மரணங்கள் வெறும் வரலாற்றுத் துயரங்கள் மட்டுமல்ல; அவை அதிகாரத்தின் நிலையற்றத் தன்மை குறித்தும், ஜனநாயக மற்றும் அரசியல் அமைப்புகளை வன்முறை சார்ந்த சீர்குலைவுகளிலிருந்து பாதுகாப்பதன் முக்கியத்துவம் குறித்தும் எதிர்காலத்திற்கு விடுக்கப்படும் எச்சரிக்கைகளாக அமைந்தன.

நாட்டின் தலைவர்கள் முகம்கொடுக்கும் பாதுகாப்புச் சவால்கள் மற்றும் அதிகாரத்தின் பின்னணியில் உள்ள அரசியல் சூழ்ச்சிகளை ஆழமாகப் புரிந்து கொண்டு, ஜனநாயக நிறுவனங்களை எவ்வாறு பாதுகாக்க வேண்டும் என்ற வரலாற்று விழிப்புணர்வைப் பெறலாம்.