

குழந்தை சாட்சி (testimony of child witnesses) ஏற்றுக்கொள்ளப்படுமா? என்கிற கேள்விக்கு பதில் சமீபத்தில் நடந்த வழக்கின் தீர்ப்பு படி குழந்தையின் சாட்சி ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் என்பதே.
இந்திய நீதித்துறை வரலாற்றில், ஒரு வழக்கின் போக்கை மாற்றக்கூடிய மிக முக்கியமான சாட்சிகளாகக் குழந்தைகள் கருதப்படுகிறார்கள். "குழந்தையும் தெய்வமும் ஒன்று" என்பது பழமொழி. ஆனால், சட்டம் ஒரு படி மேலே சென்று, "குழந்தையும் உண்மையும் ஒன்று" என்பதைச் சமீபத்திய தீர்ப்புகள் மூலம் நிலைநாட்டி வருகிறது.
குறிப்பாக அலிகார் ரமேஷ் சக்ஸேனா வழக்குகளில் 6 வயது குழந்தையின் சாட்சியம் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட சம்பவம், நீதியின் கதவுகளை அகலத் திறந்து வைத்துள்ளது. இந்தியச் சாட்சியச் சட்டம், பிரிவு 118 (Section 118)** -ன் படி, சாட்சியம் அளிக்க வயது ஒரு தடையல்ல. ஒரு குழந்தையிடம் கேட்கப்படும் கேள்விகளை அந்தக் குழந்தை புரிந்து கொண்டு, அதற்குப் பகுத்தறிவுடன் (Rational) பதிலளிக்க முடிந்தால், அது தகுதியான சாட்சியாகக் கருதப்படும்.
நீதிமன்றம் குழந்தையை விசாரணைக்கு உட்படுத்தும் முன், 'வொயர் டயர் டெஸ்ட்' (Voire Dire Test) என்ற முதனிலை விசாரணையை நடத்தும். இதில் நீதிபதி குழந்தையிடம் சில பொதுவான கேள்விகளைக் கேட்டு, அந்தக் குழந்தைக்கு உண்மைக்கும் பொய்க்கும் உள்ள வித்தியாசம் தெரிகிறதா? என்பதையும், அது சுயமாகப் பேசுகிறதா? என்பதையும் உறுதி செய்வார்.
முன்பு, குழந்தைச் சாட்சிகள் 'பலவீனமான சாட்சிகளாக' (Weak Witnesses) பார்க்கப்பட்டனர். குழந்தைகள் எளிதில் மற்றவர்களால் தூண்டப்படக்கூடியவர்கள் (Tutoring); மற்றும் கற்பனை கலந்து பேசக்கூடியவர்கள் என்ற சந்தேகம் நிலவியது. எனவே, குழந்தையின் சாட்சியத்தை மட்டும் வைத்துத் தண்டனை வழங்கப்படாது; அதை உறுதிப்படுத்த ஒரு பெரியவரின் சாட்சியமோ அல்லது தடயவியல் ஆதாரமோ கட்டாயம் தேவைப்பட்டது.
ஆனால், இப்போதைய நிலைப்பாடு முற்றிலும் மாறுபட்டது. ரமேஷ் சக்ஸேனா மற்றும் சமீபத்திய பால்தீர் சிங் (2025/26) போன்ற வழக்குகளில், நீதிமன்றம் பின்வரும் புரட்சிகரமான கருத்துக்களை முன்வைத்துள்ளது:
நம்பகத்தன்மையே முக்கியம்: குழந்தையின் சாட்சியம் உண்மையானது மற்றும் எவராலும் தூண்டப்படாதது என்று நீதிமன்றம் கருதினால், அதை மட்டுமே அடிப்படையாக வைத்துத் தண்டனை வழங்கலாம். குழந்தையின் சாட்சியம் வலுவாக இருக்கும் பட்சத்தில், அதை உறுதிப்படுத்த வேறு துணை ஆதாரங்கள் (Corroboration) அவசியமில்லை.
போக்ஸோ (POCSO) பாதுகாப்பு: குழந்தைகளுக்கு எதிரான வன்கொடுமை வழக்குகளில், குழந்தைகள் பயப்படாமல் சாட்சியம் அளிக்க, குற்றம் சாட்டப்பட்ட நபர் குழந்தையின் கண்ணில் படாதவாறு (Screening) விசாரணை நடத்தப்பட வேண்டும்.
ஏன் இந்த மாற்றம் அவசியம்?
வீட்டுக்குள் நடக்கும் குற்றங்கள் அல்லது குழந்தைகளுக்கு எதிரான பாலியல் சீண்டல்களில் பெரும்பாலும் குழந்தைகள் மட்டுமே நேரடிச் சாட்சிகளாக இருப்பார்கள். அவர்களை 'சிறுவர்கள்' என்று ஒதுக்கித் தள்ளினால், அது குற்றவாளிகள் தப்பிப்பதற்கே வழிவகுக்கும். "நீதி என்பது தொழில்நுட்பக் காரணங்களுக்காகத் தோற்கடிக்கப்படக்கூடாது" என்பதே இன்றைய சட்டத்தின் தாரக மந்திரம்.
ஒரு 6 வயது குழந்தையின் சாட்சியம் என்பது வெறும் வார்த்தைகள் அல்ல; அது அநீதிக்கு எதிராக ஒளி வீசும் உண்மைக் கதிர். காலமாற்றத்திற்கு ஏற்ப இந்திய நீதிமன்றங்கள் குழந்தைகளின் குரலுக்கு மதிப்பளிக்கத் தொடங்கியிருப்பது, இந்தியச் சட்டத்துறையின் முதிர்ச்சியைக் காட்டுகிறது. குழந்தைகள் பொய் சொல்வதில்லை; அவர்களுக்குச் சரியான சூழலை உருவாக்கித் தந்தால், அவர்கள் நீதியின் மகுடமாகத் திகழ்வார்கள்.