“இசை இல்லையெனில் வாழ்க்கை இல்லை” - ஐன்ஸ்டீனின் சிந்தனையைத் தூண்டிய வயலின் வாத்தியம்!

“அறிவியல் என்பது தர்க்கம்; இசை என்பது உணர்வு” – இவை இரண்டையும் ஒரு புள்ளியில் இணைத்தவர் மாமேதை ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன். நவீன இயற்பியலின் திசையை மாற்றியமைத்த ஒரு விஞ்ஞானியின் கைகளில் பேனாவுக்கும் காகிதத்திற்கும் இணையாக வயலின் வாத்தியமும் எப்போதும் இருந்தது. அவரது கண்டுபிடிப்புகள் பிரபஞ்சத்தின் ரகசியங்களை உடைத்தன என்றால், அவரது இசை ஆர்வம் அவரது மனதிற்குத் தெளிவையும் சிந்தனைக்கு ஒரு புதிய பரிமாணத்தையும் வழங்கியது. ஒரு சிறந்த விஞ்ஞானியாக உலகம் அவரை அறிவதற்கு முன்பே, அவர் இசையைத் தனது ஆன்மாவாக நேசிக்கத் தொடங்கினார்.

தொழில் நுட்ப தேர்வில் 2 முறை தோல்வி கண்ட விஞ்ஞானி: ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன் தனது 16 வயதில் 1895- ஆம் ஆண்டு சூரிச்சில் உள்ள ‘சுவிஸ் கூட்டாட்சி தொழில் நுட்பக் கழகத்தில்’ (Swiss Federal Institute of Technology) சேருவதற்கான நுழைவுத் தேர்வில் தோல்வி அடைந்தார். கணிதம் மற்றும் இயற்பியலில் சிறந்த மதிப்பெண்கள் பெற்றிருந்தாலும், மற்ற பாடங்களில் அவர் தேர்ச்சி பெறவில்லை. பின்னர் அடுத்த ஆண்டு மீண்டும் முயற்சி செய்து தேர்ச்சி பெற்றார்.

“அதிசய ஆண்டு” (Annus Mirabilis – 1905): 1905-ஆம் ஆண்டு ஐன்ஸ்டீனின் வாழ்க்கையில் மிக முக்கியமான ஆண்டு. அப்போது அவர் ஒரு காப்புரிமை அலுவலகத்தில் (Patent Office) எழுத்தராகப் பணியாற்றிக் கொண்டே நான்கு மிக முக்கியமான ஆய்வுக் கட்டுரைகளை வெளியிட்டார். அவை உலகையே மாற்றின.

1. ஒளிமின் விளைவு: ஒளி என்பது ஆற்றல் பொட்டலங்களால் (Photons) ஆனது என்று விளக்கினார்.

2. பிரவுனியன் இயக்கம்: அணுக்களின் இருப்பை உறுதிப்படுத்தியது.

3. சிறப்புச் சார்பியல் கொள்கை (Special Relativity): காலம் மற்றும் வெளி (Space) ஆகியவை சார்புடையவை என்று விளக்கினார்.

4. பொருண்மை-ஆற்றல் சமன்பாடு: உலகின் மிகவும் பிரபலமான சமன்பாடான E=mc

1921-ஆம் ஆண்டு, ஒளிமின் விளைவு கண்டுபிடிப்புக்காகவே இயற்பியலுக்கான நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டது. இயற்பியலின் நவீனத் தந்தை என்று போற்றப் பட்டார்.

இசை ஆர்வம்

ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீனுக்கும் இசைக்கும் இடையிலான பிணைப்பு மிகவும் ஆழமானது. இசை என்பது அவருக்கு வெறும் பொழுதுபோக்கு மட்டுமல்ல, அவரது சிந்தனைத் திறனைத் தூண்டும் ஒரு கருவியாகவும் இருந்தது.

வயலின் – அவரது உயிர்நாடி ஐன்ஸ்டீன் தனது 6 வயதிலேயே வயலின் கற்கத்தொடங்கினார். ஆரம்பத்தில் அவருக்கு அதில் பெரிய ஆர்வம் இல்லை என்றாலும், 13 வயதில் மொஸார்ட் (Mozart) இசையைக் கேட்ட பிறகு, அவர் இசையை நேசிக்கத் தொடங்கினார். அவர் தனது வயலினை அன்புடன் “லினா” (Lina) என்று அழைத்தார். பயணம் செய்யும் போதெல்லாம் லினாவைத் தன்னுடனேயே வைத்திருந்தார்.

இசையும் அறிவியலும்

ஐன்ஸ்டீன் சிக்கலான அறிவியல் கணக்குகளுக்கு விடை தெரியாமல் திணறும் போதெல்லாம், வயலின் வாசிக்கத் தொடங்கிவிடுவார். “நான் இசையின் வாயிலாகவே சிந்திக்கிறேன். என் பகற்கனவுகளை இசையாகவே காண்கிறேன். என் வாழ்க்கையை இசையின் வடிவத்தில் பார்க்கிறேன்,” என்று அவர் கூறியுள்ளார். இசை வாசிக்கும்போது அவரது ஆழ்மனது செயல்பட்டு, சிக்கலான இயற்பியல் பிரச்சனைகளுக்கான தீர்வை அவருக்கு வழங்கும் என்று அவர் நம்பினார்.

அறிவியல் மற்றும் கலை ஆகிய இரண்டும் வெவ்வேறு பாதைகள் அல்ல; அவை ஒரு மனிதனின் படைப்பாற்றலை முழுமையாக்கும் இரு கண்கள். ஒரு கடினமான அறிவியல் சிக்கலுக்குத் தீர்வை நோக்கி அவர் நகரும்போது, அவரது வயலின் இசை அவருக்கு வழிகாட்டியாக இருந்தது.

இசையின் தாள லயங்களில் அவர் பிரபஞ்சத்தின் ரகசியங்களைக் கண்டார். இறுதியாக, “இசை இல்லாத வாழ்க்கை எனக்கு நினைத்துப் பார்க்க முடியாத ஒன்று” என்ற அவரது கூற்றுக்கிணங்க, அவரது சாதனைகளில் அவரது அறிவு எவ்வளவு முக்கியமோ, அவ்வளவு முக்கியம் அவரது இசை ஆர்வமும் ஆகும்.