

தற்காப்புக் கலைகள் வரலாற்றில் பல வழிகளில் இருந்தாலும், எதிராளியின் பலத்தை எதிர்த்துப் போராடாமல் அந்தப் பலத்தையே அவர்களுக்கு எதிராக திருப்பி வெல்லும் தனித்துவமான கலை ஜுஜுட்சு ஆகும். ஜப்பானிய மொழியில் 'ஜு' என்றால் மென்மை அல்லது நெகிழ்வுத் தன்மை என்றும், ‘ஜுட்சு' என்றால் கலை அல்லது நுட்பம் என்றும் பொருள்படும். உடல் வலிமையை மட்டுமே நம்பாமல், தந்திரம், சமநிலை மற்றும் நெம்புகோல் கோட்பாடுகளைக் கொண்டு செயல்படுவதே இக்கலையின் அடிப்படைத் தத்துவமாகும்.
பண்டைய ஜப்பானில் போர்க்களத்தில் ஆயுதங்களை இழந்த சாமுராய் வீரர்கள், கவசம் அணிந்த எதிரிகளை வெறும் கைகளால் எதிர்கொள்ள வேண்டிய சூழலில் ஜுஜுட்சு உருவானது. கவசம் அணிந்த எதிரிகளைக் குத்துவதோ அல்லது உதைப்பதோ பயனளிக்காது என்பதால், எதிராளியைக் கீழே வீழ்த்துவது மற்றும் கை, கால் மூட்டுகளை முடக்குவதில் இக்கலை கவனம் செலுத்தியது.
ஜூடோ(Judo) என்பது 19- ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் ஜிகோரோ கானோ (Jigoro Kano) ஜுஜுட்சுவின் ஆபத்தான நுட்பங்களை நீக்கி, பாதுகாப்பான விளையாட்டாக மாற்றியமைத்த வடிவம்.
பிரேசிலியன் ஜியு-ஜிட்சு (Jiu-Jitsu) என்பது 20- ஆம் நூற்றாண்டில் பிரேசில் நாட்டிற்குச் சென்று, தரைச் சண்டைகளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து வளர்ச்சியடைந்த தற்காப்புக் கலை.
மேலும் ஜுஜுட்சு கைசென்’ என்ற பிரபலமான ஜப்பானிய அனிமே தொடரில், சாபங்களை அழிக்கும் மந்திரக் கலையைக் குறிக்க ‘ஜுஜுட்சு’ என்ற சொல் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
வலிமையான எதிராளியை வீழ்த்த ஜுஜுட்சு மூன்று முக்கிய கோட்பாடுகளைப் பயன்படுத்துகிறது அவை
1.சமநிலையைக் குலைத்தல்(Kuzushi – Off-balancing):
சமநிலையில் இருக்கும்போதே ஒருவரால் முழு பலத்துடன் தாக்க முடியும். எதிராளி தள்ளும்போது பின்னோக்கி இழுப்பதும், இழுக்கும்போது முன்னோக்கித் தள்ளுவதன் மூலம் அவர்களின் சொந்த வேகமே அவர்களைத் தடுமாறச் செய்யும்.
2. நெம்புகோல் தத்துவம் (Leverage):
தசை வலிமையை விட எலும்புகளின் அமைப்பும் நெம்புகோல் தத்துவமும் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. உடல் எடை குறைந்தவரும், தம் உடல் எடையை எதிராளியின் சிறிய மூட்டின் மீது (முழங்கை அல்லது மணிக்கட்டு) செலுத்திச் சரணடைய வைக்க முடியும்.
3. உந்தத்தைத் திசைதிருப்புதல் (Redirection of Force):
நேராக வரும் தாக்குதலைத் தடுத்து நிறுத்தாமல், விலகி நின்று தாக்குதலின் திசையைச் சற்றே மாற்றும்போது, எதிராளி தம் சொந்த உந்தத்தில் நிலை தடுமாறுவார்.
எதிராளியைக் கடுமையாகக் காயப்படுத்துவதை விட, கட்டுப்படுத்திச் சரணடைய வைப்பதே ஜுஜுட்சுவின் முக்கிய நோக்கமாகும். இதன் ஐந்து அடிப்படை தற்காப்பு நுட்பங்கள் பின்வருமாறு.
1. பாதுகாப்பாக விழுதல் (ஜப்பானிய பெயர் உகேமி):
தூக்கி வீசப்படும் போது தலை அல்லது முதுகில் அடிபடாமல், கைகளால் தரையைத் தட்டி அதிர்ச்சியைக் குறைத்து உருண்டு எழும் பயிர்ச்சி.
2. தூக்கி வீசுதல் (ஜப்பானிய பெயர் நாகே-வாசா (Nage-waza):
சமநிலையைக் குலைத்து, இடுப்பு, தோள்பட்டை அல்லது கால்களைக் கொண்டு எதிராளியைத் தரையில் வீழ்த்துதல்.
3. மூட்டுப் பூட்டுகள் (ஜப்பானிய பெயர் கான்செட்சு-வாசா Kansetsu-waza):
முழங்கை, தோள்பட்டை, மணிக்கட்டு அல்லது கணுக்காலை இயற்கை இயக்கத்திற்கு எதிர்திசையில் மடக்கிச் சரணடைய வைத்தல்.
4. தரையில் கட்டுப்படுத்துதல் (ஜப்பானிய பெயர் ஒசாயேகோமி-வாசா Osaekomi-waza):
தரையில் வீழ்த்தப்பட்ட எதிராளி எழாதவாறு உடல் எடையைக் கொண்டு அழுத்திப் பிடித்தல்.
5. கழுத்துப் பிடிகள் (ஜப்பானிய பெயர் ஷிமே-வாசா Shime-waza):
கழுத்தின் இருபுறமுள்ள இரத்த நாளங்களுக்கு அழுத்தம் கொடுத்து, மூளைக்கான இரத்த ஓட்டத்தைத் தற்காலிகமாகக் குறைத்துச் சரணடைய வைத்தல்.
ஜுஜுட்சு என்பது சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப நெகிழ்ந்து கொடுக்கும் மனப் பான்மையையும், நுட்பமான அறிவையும் ஒருங்கிணைக்கும் தற்காப்புக் கலையாகும். வலிமையால் மோதுவதைத் தவிர்த்து, சமநிலை மற்றும் தந்திரத்தின் மூலம் தற்காத்துக் கொள்ளும் இந்த அணுகுமுறை, ஜுஜுட்சுவை காலத்தால் அழியாத தனித்துவமான கலையாக நிலைநிறுத்தியுள்ளது.
உடல் வலிமையை மட்டுமே நம்பாமல், தந்திரம், சமநிலை மற்றும் நெம்புகோல் ஆகியவற்றின் மூலம் பலம் கொண்ட எதிராளியையும் எவ்வாறு கட்டுப்படுத்தலாம் என்ற தெளிவான புரிதலுடன் வாசகர் வெளியேறுவார்.