அழிவின் விளிம்பில் சிலப்பதிகாரக் கலை! குடைக்கூத்து கலைஞர்களின் தற்போதைய நிலை என்ன?

தமிழ் மண்ணில் மனிதனின் உணர்வுகளையும் வழிபாட்டு முறைகளையும் வரலாற்றையும் வெளிப்படுத்தும் ஊடகமாக நாட்டுப்புறக் கலைகள் விளங்குகின்றன. அவ்வாறு தமிழர்களின் பழம்பெரும் கலை வடிவங்களுள் ஒன்றாகவும், சிலப்பதிகாரம் போன்ற செவ்விலக்கியங்களில் போற்றப்படும் தொன்மைச் சிறப்பாகவும் திகழ்வது குடைக்கூத்து ஆகும். கையில் வண்ணமயமான குடையைப் பிடித்துக்கொண்டு இசைக்கு ஏற்ப ஆடப்படும் இந்த ஆடற்கலை, ஆன்மீகமும் அழகியலும் இணைந்த ஒரு சிறந்த நாட்டுப்புறக் கலையாகும்.

பெயர்க் காரணமும் சொல்லமைப்பும்: ‘குடை' மற்றும் 'கூத்து' என்ற இரு சொற்களின் இணைப்பே குடைக்கூத்து ஆகும். கூத்து என்பது ஆடல் அல்லது நாடகத்தைக் குறிக்கும். கையில் அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்டக் குடையை ஏந்திக்கொண்டு, மேள தாளங்களுக்கும் நாட்டுப்புறப் பாடல்களுக்கும் ஏற்ப நயம்பட ஆடுவதால் இக்கலை ‘குடைக்கூத்து’ என்னும் பெயர் பெற்றது.

வரலாற்றுச் சிறப்பும் புராணப் பின்னணியும்: குடைக்கூத்து வெறுமனே பொழுதுபோக்குக்காக மட்டும் உருவான கலை அல்ல; இதன் வேர்கள் தமிழ் இலக்கியத்திலும் புராண நிகழ்வுகளிலும் ஆழமாகப் பதிந்துள்ளன.

சிலப்பதிகாரக் குறிப்பு: தமிழ் செவ்விலக்கியமான சிலப்பதிகாரத்தில், மாதவி ஆடிய பதினொரு ஆடல்களில் ஒன்றாகக் குடைக்கூத்து குறிப்பிடப்படுகிறது. இது இக்கலையின் பலநூற்றாண்டு காலத் தொன்மையை உணர்த்துகிறது.

புராணக் கதை: திருமாலின் அவதாரமான கிருஷ்ணன் (மாயோன்), அசுரர்களுடன் போர் புரிந்தபோது இக்கூத்தை ஆடியதாகப் புராணங்கள் கூறுகின்றன. அசுரர்கள் தன்மீது எறிந்த ஆயுதங்கள், கற்கள் மற்றும் அம்புகளில் இருந்து தற்காத்துக் கொள்ளவும், அவர்களை வீழ்த்திய வெற்றியைக் கொண்டாடவும் தன் கையில் இருந்த குடையைக் கவிழ்த்துப் பிடித்துக்கொண்டு கிருஷ்ணன் ஆடிய ஆட்டமே குடைக்கூத்து என்று நம்பப்படுகிறது.

ஆடை அலங்காரமும் கலைக் கருவிகளும்: குடைக்கூத்து நிகழ்ச்சியைப் பார்வையாளர்களுக்குக் காட்சி இன்பமாக மாற்றுவதில் அதன் ஆடைகளும் உபகரணங்களும் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன.

அலங்காரக் குடை: இக்கலையின் முதன்மைப் பொருள் குடையாகும். சாதாரண குடைகளைப் பயன்படுத்தாமல், பட்டுத்துணிகள், தொங்கட்டான் மணிகள், ஜிகினா வேலைப்பாடுகள் மற்றும் பல வண்ணத் துணிகளால் பிரத்யேகமாக அலங்கரிக்கப்பட்டச் சிறிய ரகக் குடைகளையே கலைஞர்கள் பயன்படுத்துவர்.

வண்ணமயமான ஆடைகள்: கலைஞர்கள் பிரகாசமான வண்ணங்களில் ஆடைகளை அணிவர். தலைக்கவசம், கால்களில் சலங்கை, முகத்தில் வண்ண ஒப்பனை என கம்பீரமான தோற்றத்துடன் மேடையில் தோன்றுவர்.

இசைக் கருவிகள்: தப்பக் காரர் எழுப்பும் பறை இசை, மேளம், நாதஸ்வரம் மற்றும் தவில் போன்ற பாரம்பரிய இசைக் கருவிகளின் அதிவேக தாளத்திற்கு ஏற்ப இக்கூத்து நிகழ்த்தப்படும்.

ஆடும் முறையும் நுட்பங்களும்: குடைக்கூத்து மிகவும் சுறுசுறுப்பும் கவனமும் தேவைப்படும் ஒரு கலை வடிவமாகும்.

சுழற்சியும் ஒருங்கிணைப்பும்: கலைஞர்கள் குடையைக் கையில் பிடித்துக் கொண்டு, தாளத்திற்கு ஏற்ப வேகமாகவும் மெதுவாகவும் சுழன்று ஆடுவர். குடையைத் திறப்பதும், மூடுவதும், தலைக்கு மேல் பிடித்துக்கொண்டு பக்கவாட்டில் நகர்வதும் காண்போரைக் கவரும் வகையில் அமையும்.

வரிசை ஆட்டம்: தனியாகவோ அல்லது குழுவாகவோ பலர் வரிசையாக நின்று ஒரே சீரான அசைவுகளுடன் இக்கூத்தை ஆடுவர். கால்களில் அணிந்திருக்கும் சலங்கை ஒலி, தாள நயத்திற்கு ஏற்ப ஒலிப்பது இதன் கூடுதல் சிறப்பம்சமாகும்.

நிகழ்விடங்களும் தற்போதைய நிலையும்: பண்டைய காலத்தில் மன்னர்களின் வெற்றிக் கொண்டாட்டங் களிலும், கோயில் திருவிழாக்களிலும் முக்கிய அங்கமாக இருந்த குடைக்கூத்து, இன்றைக்கும் கிராமப்புறக் கோயில் திருவிழாக்கள், அரசு பண்பாட்டு விழாக்கள் மற்றும் கலை நிகழ்ச்சிகளில் ஆட்டக்கலையாக நிகழ்த்தப்பட்டு வருகிறது.

இருப்பினும், நவீன திரையரங்குகள் மற்றும் டிஜிட்டல் பொழுதுபோக்குகளின் வருகையால், பாரம்பரியக் கலைகளுக்கான வரவேற்பு குறைந்து வருவது போலவே குடைக்கூத்து கலைஞர்களின் வாழ்வாதாரமும் சவாலுக்கு உள்ளாகியுள்ளது.

குடைக்கூத்து என்பது வெறும் நடனம் மட்டுமல்ல; அது தமிழர்களின் பண்பாடு, வரலாறு மற்றும் ஆன்மீக நம்பிக்கைகளின் குறியீடாகும். சிலப்பதிகாரம் தொட்டு இன்றுவரை தொடரும் இத்தகைய பாரம்பரிய நாட்டுப்புறக் கலைகளை அழியாமல் காப்பதும், இக்கலைஞர்களுக்குத் தகுந்த அங்கீகாரமும் வாழ்வாதாரமும் வழங்குவதும் தமிழ்ச் சமூகத்தின் முதன்மைப் பொறுப்பாகும்.

நவீன பொழுதுபோக்குகளுக்கு மத்தியில் நமது பாரம்பரியக் கலைகள் எதிர்கொள்ளும் சவால்களை உணர்ந்து, இக்கலைஞர்களுக்குத் தகுந்த அங்கீகாரத்தையும் ஆதரவையும் அளிப்பதற்கான பொறுப்புணர்வையும் தெளிவையும் நீங்கள் பெறுவீர்கள்.