தமிழ்நாட்டின் மாநிலப் பறவை என்ன தெரியுமா? பலருக்குத் தெரியாத உண்மை!

இந்தியாவின் தேசியப் பறவை எது எனக் கேட்டால், குழந்தைகள் முதல் பெரியவர்கள் வரையிலான படித்த, படிக்கிற எல்லோருமே, 'மயில்' என உடனடியாகச் சொல்லிவிடுவார்கள். ஆனால், தமிழ்நாட்டின் மாநிலப் பறவை எது எனக் கேட்டால் பெரும்பாலானவர்களுக்குத் தெரியாது. பலரும், 'மாநிலப் பறவை என்று ஒன்று உண்டா?' என வியப்பும் அடைவார்கள்.

ஆம், இந்தியாவின் ஒவ்வொரு மாநிலத்துக்கும் மாநிலப் பறவை, மாநில விலங்கு ஆகியவை உள்ளன. தமிழகத்தின் மாநிலப் பறவை, மரகதப்புறா (Emerald Dove). பெரும்பாலானவர்கள் நேரில் பார்த்திருக்க வாய்ப்பில்லை.

இதன் பலவண்ண நிறம் காரணமாக 'பஞ்சவர்ணப் புறா' என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. அறிவியல் பெயர் Chalcophaps indica. ஆங்கிலத்தில் இது 'Common Emerald Dove' அல்லது 'Asian Emerald Dove' என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

மரகதப்புறா சுமார் 23 முதல் 28 சென்டிமீட்டர் நீளம் கொண்ட நடுத்தர அளவிலான பறவை. இதன் சிறப்பம்சமே இறக்கைகள்தான். சூரிய ஒளி படும்போது மரகதக் கல்லைப் போல மின்னும் அடர் பச்சை நிற இறக்கைகள் இதற்குப் பேரழகு தருகின்றன. உடலின் அடிப்பகுதி இளஞ்சிவப்பு கலந்த பழுப்பு நிறத்தில் இருக்கும்.

கண்கள் கருமையாகவும், அலகு மற்றும் கால்கள் பிரகாசமான பவளச் சிவப்பு நிறத்திலும் அமைந்து, பார்ப்பதற்கு ரம்மியமாகத் தோன்றும்.

ஆண் பறவையின் நெற்றிப் பகுதியில் வெண்மை நிறப் பட்டையும், தோள்பட்டையில் சாம்பல் நிறத் திட்டும் காணப்படும். பெண் பறவைகளுக்கு இந்த வெண்மை நிறம் சற்று மங்கிய நிலையில் இருக்கும்.

மரகதப்புறாக்கள் அடர்ந்த ஈரப்பதம் மிக்க காடுகளையும், மூங்கில் காடுகளையும் தங்களின் வாழ்விடமாகக் கொள்கின்றன. தமிழ்நாட்டில் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலை மற்றும் கிழக்குத் தொடர்ச்சி மலைப் பகுதிகளில் இவை பரவலாகக் காணப்படுகின்றன. குறிப்பாக நீலகிரி, ஆனைமலை, கொடைக்கானல் போன்ற மலைப் பிரதேசங்களின் அடிவாரங்களில் இவற்றை அதிகம் பார்க்கலாம்.

மற்ற புறாக்களைப் போல இவை மனிதர்கள் வாழும் பகுதிகளில் நெருங்கி வராமல், காடுகளின் அமைதியையே விரும்புகின்றன. ஆனால், காடுகளின் உள்ளே இரை தேடும்போது இவை அவ்வளவு கூச்ச சுபாவம் கொண்டவையாக இருக்காது; மனிதர்கள் அருகில் வந்தாலும் அமைதியாகத் தொடர்ந்து இரை தேடும் இயல்பு கொண்டவை.

இவை பெரும்பாலும் தரையில் விழுந்து கிடக்கும் விதைகள், தானியங்கள், காட்டில் கிடைக்கும் சிறு பழங்களை உணவாக உட்கொள்கின்றன. சில நேரங்களில் சிறிய பூச்சிகளையும் உண்பதுண்டு. காடுகளில் ஒரு மரத்திலிருந்து மற்றொரு மரத்திற்கு வேகமாகப் பறந்து செல்லும் திறன் கொண்டவை. நிலத்தில் இரை தேடும்போது எச்சரிக்கையுடன் இருக்கும். பொதுவாகத் தனித்தோ அல்லது இணையாகவோ காணப்படும்.

மரகதப்புறாக்கள் மரங்களின் தாழ்வான கிளைகளில் காய்ந்த குச்சிகளைக் கொண்டு எளிமையான முறையில் கூடுகளை அமைக்கின்றன. ஒரு முறையில் இரண்டு முட்டைகள் வரை இடும். முட்டைகளை அடைகாப்பதிலும், குஞ்சுகளைப் பராமரிப்பதிலும் ஆண், பெண் என இருபாலுமே பங்காற்றுகின்றன.

தமிழகத்தின் வனப்பகுதிகளில் விதைகள் பரவுவதற்கும், காடுகளின் அடர்த்தி அதிகரிப்பதற்கும் மரகதப்புறாக்கள் முக்கியப் பங்காற்றுகின்றன.

அழகான தோற்றமும், அமைதியான குணமும் கொண்ட இந்தப் பறவை தமிழகத்தின் இயற்கை வளத்தின் பிரதிபலிப்பாகத் திகழ்கிறது. சுற்றுச்சூழல் சமநிலையைப் பாதுகாப்பதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கும் இத்தகைய அரிய பறவை இனத்தைப் பாதுகாப்பது அவசியமாகும்.

இது உலக அளவில் இயற்கைப் பாதுகாப்பு சங்கம் (IUCN) வெளியிட்ட செம்பட்டியலில் 'அச்சுறுத்தல் இல்லாத' (Least Concern) இனமாகப் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது; இருப்பினும், வாழ்விட இழப்பு மற்றும் வேட்டையால் பல பகுதிகளில் இதன் எண்ணிக்கை குறைந்து வருகிறது. தமிழ்நாட்டில் இது வனவிலங்குப் பாதுகாப்புச் சட்டம், 1972-ன் கீழ் அட்டவணை-II பட்டியலில் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளது.

காடுகளை அழிப்பதும், பூச்சிக்கொல்லிகளின் அதிகப்படியான பயன்பாடும் இவற்றின் வாழ்விடத்தைப் பாதிக்கின்றன; எனவே, மரகதப்புறாக்களின் வாழ்விடங்களைப் பாதுகாப்பதே இவற்றைக் காப்பாற்றும் சிறந்த வழியாகும்.

உங்கள் சொந்த மாநிலத்தின் இயற்கை அடையாளங்கள் மற்றும் வனவிலங்குகளைப் பற்றிய ஆழமான புரிதலைப் பெற்று, நம் காடுகளின் அரிய உயிரினங்களைப் பாதுகாப்பதில் விழிப்புணர்வுடன் பங்கெடுக்கலாம்.