கார்ட்டூன் படங்களிலும் சிறுவர் கதைகளிலும் ஆமைகள் ஆபத்து வந்தவுடன் சட்டெனத் தங்கள் தலையை ஓட்டுக்குள் இழுத்துக்கொள்வதைப் பார்த்திருப்போம். ஆனால், நிஜ வாழ்க்கையில் எல்லா ஆமைகளாலும் அப்படிச் செய்ய முடியாது. வெறும் பாதுகாப்புக் கவசம் மட்டுமே அல்ல. பல கோடி ஆண்டுகளாக உருவான விலா எலும்புகள், முதுகெலும்புகள் மற்றும் தோல் எலும்புகள் இணைந்த அதன் எலும்புக்கூட்டின் ஒரு பகுதியாகும்.
தலையை உள்ளே இழுக்கும் முறையைப் பொறுத்து ஆமைகள் 2 முக்கியப் பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன. முதல் வகையான கிரிப்டோடைரா (Cryptodira) பிரிவில் பெரும்பாலான நில ஆமைகளும் நீர் ஆமைகளும் அடங்கும். இவற்றின் கழுத்து எலும்புகளுக்கு இடையே உள்ள அகலமான இடைவெளி, கழுத்தை 'S' வடிவத்தில் செங்குத்தாக வளைத்து தலையை நேராகப் பின்னால் இழுக்க உதவுகிறது.
இரண்டாவது வகையான ப்ளூரோடைரா (Pleurodira) பிரிவு ஆமைகள் தலையை நேராக இழுக்காமல், கழுத்தை ஒரு பக்கமாக வளைத்து ஓட்டின் விளிம்பிற்குக் கீழே மறைத்துக்கொள்ளும். வேகமாக ஓட முடியாவிட்டாலும், எதிரிகளிடம் இருந்து தப்பிக்க இந்த 2 முறைகளும் இவற்றுக்குப் பெரிதும் உதவுகின்றன.
எல்லா ஆமைகளாலும் ஏன் மறைக்க முடிவதில்லை!
அனைத்து ஆமை இனங்களாலும் தங்கள் உடலை முழுமையாக ஓட்டுக்குள் மறைக்க முடியாது. உதாரணத்திற்கு, கடல் ஆமைகள் நீரில் வேகமாகவும் எளிதாகவும் நீந்துவதற்கு ஏற்ற வகையில் எடை குறைந்த, சீரான அமைப்பு கொண்ட ஓடுகளைப் பெற்றுள்ளன. இதனால் அவற்றுக்குத் தலையை உள்ளே இழுக்கும் திறன் இல்லை.
வேறு சில ஆமைகளுக்கும் அவற்றின் ஓட்டின் அமைப்பு ஒத்துழைக்காததால், தலையை மறைக்கும் நெகிழ்வுத்தன்மை இருப்பதில்லை. ஒவ்வொரு ஆமை இனமும் தான் வாழும் சூழல், எதிரிகளுக்கு ஏற்பவே தன் உடல் அமைப்பை மாற்றியமைத்துக்கொண்டுள்ளது.
பாதுகாப்புக்காக மட்டுமல்ல!
எதிரிகளிடம் இருந்து தப்பிக்க மட்டுமே ஆமைகள் தலையை உள்ளே இழுக்கக் கற்றுக்கொண்டன என்று பலரும் நினைக்கலாம். ஆனால், புதைபடிவ ஆய்வுகள் வேறொரு ஆச்சரியமான உண்மையைச் சொல்கின்றன. பாதுகாப்புத் திறன் முழுமை பெறுவதற்கு முன்பே, ஓடும் கழுத்தை இழுக்கும் அமைப்பும் பரிணாம வளர்ச்சியில் உருவாகிவிட்டன.
ஆரம்பகால ஆமைகளின் விலா எலும்பு, முதுகெலும்பு அமைப்பில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களே பிற்காலத்தில் ஓடு மற்றும் கழுத்து இழுக்கும் திறன் உருவாகக் காரணமாக இருந்ததை ஆய்வுகள் விளக்குகின்றன. வேட்டையாடும் விலங்குகள் ஓட்டை உடைக்க முயலும்போது ஏற்படும் அழுத்தத்தை, தலையை உள்ளே இழுக்கும் செயல்பாடு மாற்றுவதை ஓட்டின் இயக்கவியல் ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன. எனவே, உயிர்வாழ்வதற்காக ஓடும் கழுத்து அமைப்பும் ஒன்றாகவே பரிணாமம் அடைந்துள்ளன.
இன்றைய கழுத்து இழுக்கும் முறை உருவாவதற்கு முன்பே, ஆமைகளின் மூதாதையர்கள் அகன்ற விலா எலும்புகளையும் தோள்பட்டைகளையும் கொண்டிருந்தன. இந்த மாற்றங்கள் எதிரிகளிடம் இருந்து தப்பிக்க மட்டுமல்லாமல், புதிய வாழ்விடங்களுக்குச் செல்லவும் புதிய உணவு முறைகளுக்குப் பழகவும் உதவியிருக்கலாம்.
ஆண்டுகள் செல்லச் செல்ல ஆமைகள் தங்களை எவ்வளவு நுட்பமாகவும் நெகிழ்வுத்தன்மையுடனும் மாற்றியமைத்துக்கொண்டன என்பதை இதன்மூலம் நாம் தெரிந்து கொள்ள முடிகிறது.. பல கோடி ஆண்டுகளாக இயற்கையின் மாற்றங்களுக்கு ஏற்பத் தங்களைத் தகவமைத்துக்கொண்ட இந்த உயிரினங்களின் ஆமை ஓடு மற்றும் கழுத்து அமைப்பு, பரிணாம வளர்ச்சியின் மிகச்சிறந்த சான்றாக இன்றும் விளங்குகிறது.