

இன்றைய மின்னணு உலகில் 'பூமர்' (Boomer) என்ற சொல் சமூக வலைத்தளங்களில் மிகவும் பிரபலம். 1946 முதல் 1964 வரையிலான காலகட்டத்தில், அதாவது இரண்டாம் உலகப் போர் முடிந்த பின்னர் பிறந்தவர்களையே நாம் 'பேபி பூமர்கள்' என்கிறோம். உலகெங்கும் குழந்தைகளின் பிறப்பு விகிதம் அதிகரித்ததால் இவர்களுக்கு இந்தப் பெயர் வந்தது. 2026ம் ஆண்டின் கணக்குப்படி, இவர்கள் தற்போது 62 முதல் 80 வயது வரை உள்ள முதிர்ந்த தலைமுறையினர். இவர்களுக்கென்று சில தனித்துவமான, அதேசமயம் சுவாரசியமான பழக்க வழக்கங்கள் உள்ளன.
காகித வழிமுறைகள்: இணையம் மற்றும் ஸ்மார்ட் போன்கள் இல்லாத உலகில் இவர்கள் வளர்ந்தவர்கள் என்பதால், பூமர்களுக்குக் காகித வழிமுறைகள் மீது அதிக நம்பிக்கை உண்டு. இன்றைய தலைமுறை கூகுள் பே பயன்படுத்தும்போது, இவர்கள் இன்றும் வங்கிக் கணக்குப் புத்தகத்தை அப்டேட் செய்வதிலும், செக் புக்கை பயன்படுத்துவதிலும் மனநிறைவு கொள்கிறார்கள்.
கணக்குகளைக் கணினியில் சேமிப்பதை விட, ஒரு டைரியில் கைப்பட எழுதி வைப்பதையே இவர்கள் பாதுகாப்பானதாகக் கருதுகிறார்கள். அதேபோல், செய்தித்தாள்களைத் தலைப்புச் செய்திகளோடு நிறுத்தாமல், கடைசிப் பக்கம் வரை வரி விடாமல் வாசிப்பது இவர்களின் வழக்கம்.
நேரமும் நேர்த்தியும் - ஒரு தவம்: பூமர்களின் அகராதியில் 'நேரம்' என்பது மிகவும் புனிதமானது. எங்கும் குறித்த நேரத்திற்கு 15 நிமிடங்கள் முன்பே சென்று விடுவார்கள். ஒருவேளை யாராவது 5 நிமிடம் தாமதமாக வந்தால் கூட, அதை இவர்களால் சகித்துக்கொள்ள முடியாது. அதேபோல், இவர்களது நேர்த்தி வியக்கத்தக்கது.
பயணங்களின்போது, அது ஒரு சிறிய பேருந்து பயணமாக இருந்தாலும் சரி, நேர்த்தியாகத் துவைத்த ஆடையை அணிந்து செல்வதை ஒரு கௌரவமாகக் கருதுவார்கள். வீட்டில் உள்ள விலையுயர்ந்த பொருட்கள் மற்றும் அழகான தட்டுகளைத் தினசரி பயன்படுத்தாமல், ‘சிறப்பு விருந்தினர்கள் வரும்போது பார்க்கலாம்’ என்று காலம் முழுதும் பத்திரப்படுத்தி வைத்திருப்பார்கள்.
உறவுகளும் சமூகப் பிணைப்பும்: இவர்களின் சமூக வாழ்க்கை மிகவும் ஆழமானது. ஒருவருக்கு நன்றி சொல்ல வேண்டுமென்றால், வாட்ஸ்அப்பில் ஒரு 'தேங்க்ஸ்' மெசேஜ் அனுப்புவதை இவர்கள் ஒருபோதும் விரும்புவதில்லை. மாறாக, ஒரு கடிதத்திலோ அல்லது அட்டையிலோ கைப்பட எழுதித் தருவதே இவர்களுக்குத் திருப்தி அளிக்கும்.
எந்த ஒரு சிக்கலாக இருந்தாலும் அலைபேசியில் விவாதிக்காமல், நேரில் சந்தித்துப் பேசுவதையே சிறந்த தீர்வாக நினைக்கிறார்கள். தங்கள் தெருவில் வசிப்பவர்கள், தபால்காரர், பக்கத்துக் கடைக்காரர் என அனைவரையும் பெயர் சொல்லி அழைக்கும் அளவிற்குப் பழகி வைத்திருப்பார்கள்.
மறுசுழற்சியின் முன்னோடிகள்: இன்றைய 'வாங்கித் தூக்கி எறியும்' (Use and Throw) கலாசாரத்திற்கு மாறாக, எதையும் பழுது பார்த்துப் பயன்படுத்தும் பண்பு இவர்களிடம் அதிகம். ஒரு மிக்சி பழுதானாலோ அல்லது ஆடை கிழிந்தாலோ உடனே புதியது வாங்க மாட்டார்கள். அதைத் தையல் போட்டோ அல்லது சிறு பழுதுகளைச் சரி செய்தோ மீண்டும் பயன்படுத்துவார்கள். வாங்கும் ஒவ்வொரு மின்சாதனப் பொருளின் கையேட்டையும் பல ஆண்டுகள் பத்திரமாக வைத்திருக்கும் இவர்களின் குணம் ஆச்சரியமானது.
இன்றைய இளைஞர்கள் இவர்களை கிண்டல் செய்ய பூமர் என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தினாலும், இவர்களிடம் உள்ள கடின உழைப்பு, சிக்கனம் மற்றும் சமூக அக்கறை போன்ற பண்புகள் இன்றும் நமக்குப் பாடமாகவே உள்ளன. மாறிவரும் டிஜிட்டல் உலகில், இந்த 'பூமர்' மனிதர்களின் பழக்கங்கள் ஒரு அழகான காலத்தின் எச்சங்கள் என்பதில் ஐயமில்லை.