“அடித்தால்தான் பயப்படுகிறான்” இந்த வளர்ப்பு முறை உங்கள் குழந்தையை என்ன செய்யும்?

தண்டிக்க வேண்டாம், விளக்கிச் சொல்லுங்கள்; குழந்தைகள் நல்லொழுக்கத்தைக் கற்றுக்கொள்ளும்!

 “எத்தனை முறை சொன்னாலும் கேட்பதில்லை!”, “கைபேசியைக் கொடுக்காவிட்டால் அழுது ஆர்ப்பாட்டம் செய்கிறான்!”, “அடித்தால்தான் பயப்படுகிறான்!” இத்தகைய புகார்கள் பல வீடுகளில் கேட்கின்றன. குழந்தையின் நடத்தையை மாற்ற வேண்டும் என்ற எண்ணம் சரியானதே. ஆனால் அதற்கான வழி தண்டனையா, அன்புடன் கூடிய வழிகாட்டுதலா என்பதுதான் முக்கியம்.

ஒழுக்கம் என்பது கற்றுக்கொடுப்பது!

ஒழுக்கத்தின் நோக்கம் குழந்தையைப் பயமுறுத்துவதல்ல. சரி, தவறுகளைப் புரியவைத்து, கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்தவும், பிறரை மதிக்கவும் கற்றுக்கொடுப்பதாகும். குழந்தையின் வயது, வளர்ச்சி நிலை ஆகியவற்றுக்கு ஏற்ப எதிர்பார்ப்புகள் அமையவேண்டும்.

 உணர்ச்சிகளைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள்!

குழந்தை கோபத்தில் கத்தும்போது பெற்றோரும் குரலை உயர்த்தினால் பிரச்சினை அதிகரிக்கும். “உனக்குக் கோபம் வந்திருப்பது புரிகிறது. ஆனால் பொருட்களை வீசுவது தவறு” என்று அமைதியாகக் கூறுங்கள். உணர்ச்சியை ஏற்றுக்கொள்ளலாம், தவறான நடத்தையை அனுமதிக்க வேண்டியதில்லை.

குழந்தையை அல்ல, தவறான நடத்தையை மட்டும் திருத்துங்கள்!

“நீ மோசமான குழந்தை” என்று இழிவுபடுத்துவதற்குப் பதிலாக, “தங்கையை அடித்தது தவறு. கோபத்தை வார்த்தைகளில் சொல்ல வேண்டும்” என்று விளக்குங்கள். அடித்தல், அவமானப்படுத்துதல், மிரட்டுதல் போன்றவை தவிர்க்கப்பட வேண்டும்.

நல்ல நடத்தையைப் பாராட்டுங்கள்!

குழந்தை தானாகவே பொருட்களை ஒழுங்கு படுத்தினாலோ, கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்திப் பேசினாலோ பாராட்டுங்கள். சிறிய முன்னேற்றங்களைக்கூட அங்கீகரிப்பது நல்ல நடத்தையைத் தொடர்ந்து கடைப்பிடிக்க ஊக்கமளிக்கும்.

தெளிவான விதிகளை உருவாக்குங்கள்!

பிறரை அடிக்கக்கூடாது, கைபேசியைப் பயன்படுத்தும் நேரத்தைப் பின்பற்ற வேண்டும், விளையாடிய பொருட்களை ஒழுங்குபடுத்த வேண்டும் போன்ற விதிகளை முன்கூட்டியே விளக்குங்கள். விதிகள் தொடர்ந்து ஒரே மாதிரியாக இருக்க வேண்டும். பெற்றோரும் அவற்றைப் பின்பற்ற வேண்டும்.

பொறுப்புணர்வைக் கற்றுக்கொடுங்கள்!

பொம்மைகளை வீசினால், பாதுகாப்பாகப் பயன்படுத்தும் வரை அவற்றைச் சிறிது நேரம் ஒதுக்கி வைக்கலாம். பொருட்களைச் சிதறவிட்டால் சேகரிக்கச் சொல்லலாம். பிறருக்குத் தீங்கு விளைவித்தால் மன்னிப்புக் கேட்கவும், தவறைச் சரிசெய்யவும் கற்றுக்கொடுங்கள். விளைவுகள் பாதுகாப்பானவையாகவும் தவறுடன் தொடர்புடையவையாகவும் இருக்க வேண்டும்.

பெற்றோரும் கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டும்!

சோர்வு, தூக்கமின்மை, வேலைப்பளு ஆகியவை கோபத்தை அதிகரிக்கலாம். பதிலளிப்பதற்கு முன் சிறிது நேரம் அமைதியடையுங்கள். தவறுதலாகக் கத்திவிட்டால் குழந்தையிடம் மன்னிப்புக் கேளுங்கள். இது பொறுப்புணர்வுக்கு நல்ல முன்மாதிரி.

எப்போது உதவி தேவை?

குழந்தை தொடர்ந்து பிறரைத் தாக்கினாலோ, கடுமையான கோபம், பதற்றம் அல்லது பள்ளி மற்றும் குடும்ப வாழ்க்கையைப் பாதிக்கும் நடத்தை மாற்றங்கள் இருந்தாலோ குழந்தை நல மருத்துவரை அணுகுங்கள். திடீர் நடத்தை மாற்றம் அல்லது காயப்படுத்தும் அபாயம் இருந்தால் உடனடி உதவி பெறுங்கள்.

நிறைவாக

பயத்தால் குழந்தை கீழ்ப்படியலாம். ஆனால் புரிதல், அன்பு, தெளிவான எல்லைகள் ஆகியவற்றின் மூலம் சுயக்கட்டுப்பாடும் பொறுப்புணர்வும் வளர்கின்றன. குழந்தையைத் தண்டிப்பதைவிட, வழிகாட்டுவதே சிறந்த பெற்றோரின் அடையாளம்.

தண்டனை தரும் மறைமுக ஆபத்துகளைப் பெற்றோர்கள் உணர்ந்து, குழந்தைகளின் நீண்ட கால நன்னடத்தை மாற்றத்திற்கு உதவும் நேர்மறையான வழிகாட்டல் முறைகளைக் கற்றுக்கொள்கிறார்கள்.