

“பள்ளிக்குச் செல்ல மறுக்கும் குழந்தையைத் தண்டிக்காதீர்கள். அந்த மறுப்புக்குப் பின்னால் இருக்கும் மனதைப் புரிந்துகொள்ள முயலுங்கள்!”
“அம்மா, இன்று பள்ளிக்குப் போகவேண்டாம். வயிறு வலிக்கிறது!” என்று காலையில் அழத்தொடங்கும் குழந்தையைச் சமாளிப்பது பல பெற்றோருக்குச் சவாலாக இருக்கிறது. ஒவ்வொரு நாளும் இதே போராட்டம் தொடரும்போது, குழந்தை சோம்பேறித்தனமாக நடக்கிறதா என்ற சந்தேகம் எழலாம். ஆனால், இந்த நடத்தைக்குப் பின்னால் பயம், பதற்றம் அல்லது பள்ளிச் சூழலில் ஏற்பட்ட பாதிப்புகள் இருக்கலாம்.
பள்ளி மறுப்பு என்றால் என்ன?
பள்ளிக்குச் செல்வதைத் தொடர்ந்து தவிர்ப்பதும், செல்ல வேண்டிய நேரத்தில் கடுமையான மன உளைச்சலை வெளிப்படுத்துவதும் பள்ளி மறுப்பு எனப்படுகிறது. விடுமுறைக்குப் பிறகு ஏற்படும் தற்காலிகத் தயக்கத்திற்கும், தொடர்ந்து நீடிக்கும் பள்ளி மறுப்பிற்கும் வேறுபாடு உண்டு. குழந்தையின் உணர்வுகளையும் நடத்தையையும் புரிந்துகொள்வதே முதல் படி.
உடல் வலிக்குப் பின்னால் மனப் பதற்றம்!
பள்ளிக்குச் செல்லும் நாட்களில் மட்டும் வயிற்றுவலி, தலைவலி, குமட்டல் போன்றவை ஏற்படலாம். மனப் பதற்றம் உண்மையான உடல் அறிகுறிகளை உருவாக்கக் கூடும். இருப்பினும், இவற்றை நடிப்பாகக் கருதக் கூடாது. அறிகுறிகள் கடுமையாக இருந்தாலோ, தொடர்ந்து நீடித்தாலோ குழந்தைகள் நல மருத்துவரிடம் பரிசோதனை செய்வது அவசியம்.
மறுப்புக்கான முக்கியக் காரணங்கள்
பெற்றோரைப் பிரிந்திருக்கும் பயம், சக மாணவர்களின் கேலி அல்லது மிரட்டல், ஆசிரியரைக் குறித்த அச்சம், பாடங்களைப் புரிந்துகொள்வதில் சிரமம், தேர்வுத் தோல்வி குறித்த கவலை ஆகியவை பள்ளி மறுப்பைத் தூண்டலாம். குடும்பத்தில் ஏற்படும் பிரிவு, இழப்பு அல்லது புதிய இடத்திற்குக் குடிபெயர்தல் போன்ற மாற்றங்களும் குழந்தையின் மனநிலையைப் பாதிக்கக்கூடும்.
குழந்தையின் மனதைப் புரிந்துகொள்வோம்
“இவ்வளவு பெரிய குழந்தையாகியும் பயப்படுகிறாயா?” என்று கேலி செய்வதோ, “அழுதாலும் பள்ளிக்குத்தான் போக வேண்டும்” என்று மிரட்டுவதோ பயனைத் தராது. மாறாக, “பள்ளியில் உனக்குப் பிடிக்காதது ஏதாவது இருக்கிறதா?” என்று அமைதியாகக் கேளுங்கள். குழந்தை சொல்வதை இடைமறிக்காமல் கேட்டு, அதன் உணர்வுகளை மதியுங்கள். உடனடியாகத் தீர்வு கூறுவதைவிட, முதலில் நம்பிக்கையை உருவாக்குங்கள்.
வீட்டில் தங்க அனுமதிக்கலாமா?
உண்மையான உடல்நலக் குறைவு இருந்தால் ஓய்வளிக்க வேண்டும். ஆனால், பயத்தின் காரணமாகத் தொடர்ந்து பள்ளியைத் தவிர்ப்பது அந்தப் பயத்தை மேலும் வலுப்படுத்தலாம். குழந்தையை வற்புறுத்தாமல், அதே நேரத்தில் தவிர்ப்பதை தொடராமல் பள்ளிக்குச் செல்ல உதவவேண்டும்.
ஆசிரியர்களுடன் இணைந்து செயல்படுங்கள்
வகுப்பில் குழந்தையின் நடத்தை, நண்பர்களுடனான உறவு, கற்றல் சிரமங்கள் ஆகியவற்றைப் பற்றி ஆசிரியரிடம் கேட்டறியுங்கள். கேலி செய்தல் அல்லது துன்புறுத்துதல் இருந்தால் உடனடியாக அதை சரி செய்ய வேண்டும். குழந்தை பாதுகாப்பாக உணரும் சூழலை உருவாக்குவதில் பள்ளிக்கும் பெற்றோருக்கும் சமமான பொறுப்பு உண்டு.
படிப்படியாகப் பள்ளிக்குத் திரும்புதல்
காலையில் அவசரமின்றி தயாராகும் பழக்கத்தை உருவாக்குங்கள். பள்ளி வாசலில் நம்பகமான ஆசிரியர் வரவேற்பது உதவலாம். தேவைக்கேற்ப நிபுணரின் வழிகாட்டுதலுடன் பள்ளி நேரத்தைப் படிப்படியாக அதிகரிக்கலாம். சிறிய முன்னேற்றங்களைக்கூடப் பாராட்டுங்கள்.
எப்போது நிபுணரின் உதவி தேவை?
பள்ளி மறுப்பு தொடர்ந்து நீடித்தாலோ, கல்வி மற்றும் நட்பு உறவுகள் பாதிக்கப்பட்டாலோ குழந்தைகள் நல மருத்துவர் அல்லது குழந்தை மனநல நிபுணரை அணுகுங்கள். அறிவாற்றல் மற்றும் நடத்தை சார்ந்த உளவியல் சிகிச்சை (Cognitive Behavioural Therapy) பயத்தைக் கையாள உதவலாம். கடுமையான மனச்சோர்வு, தன்னைத்தானே காயப்படுத்திக்கொள்ளும் எண்ணங்கள் அல்லது பாதுகாப்பு குறித்த கவலைகள் இருந்தால் உடனடி மன நல ஆலோசனை மிக அவசியம்.
நிறைவாக…
பள்ளி மறுப்பு என்பது குழந்தையின் பிடிவாதம் மட்டுமல்ல, அதன் பின்னால் இருக்கும் மன உளைச்சலின் வெளிப்பாடாகவும் இருக்கலாம். அன்பான அணுகுமுறை, கவனமான விசாரணை, பெற்றோர்–ஆசிரியர் ஒத்துழைப்பு ஆகியவை குழந்தையின் தன்னம்பிக்கையை மீட்டெடுக்க உதவும். குழந்தையைப் பள்ளிக்கு அனுப்புவது மட்டும் இலக்கல்ல, பள்ளிக்குச் செல்லும் இடத்தில் அது பாதுகாப்பாகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் உணர்வதுதான் உண்மையான வெற்றி.
பெற்றோர் செய்யும் தவறு எங்கு விபரீதத்தில் முடியும் என்பதை உணர்ந்து, குழந்தைகளுடன் சரியான முறையில் அன்பாகப் பழகும் புதிய வழிமுறையைக் கற்றுக்கொள்வர்.