நீங்கள் பேசும் 'இந்த' ஒரு வார்த்தை ஒருவரின் வாழ்க்கையையே சிதைக்கக்கூடும்... ஜாக்கிரதை!

குறை கூறும் பழக்கம் (Criticism Habit):

மனித சமுதாயத்தில் மிகவும் சாதாரணமாகக் காணப்படும் ஒரு குணம் 'குறை கூறும் பழக்கம்'. ஒருவரின் செயல், தோற்றம், பேச்சு, பழக்கம் என எதையாவது குறையாகக் காண்பதும், அதை வெளிப்படையாகச் சொல்லுவதும் பலரின் இயல்பாகிவிட்டது. ஆனால், இந்த பழக்கம் உறவுகளையும் மனநிலையையும் பாதிக்கும் ஒரு தீய பண்பாக மாறக்கூடும்.

குறை கூறுவது தவறு அல்ல. தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டுவது முன்னேற்றத்திற்கு அவசியமானது. ஆனால், அதைக் கூறும் விதம், நேரம், நோக்கம் ஆகியவையே முக்கியம். இன்று பலர் திருத்துவதற்காக அல்ல, மற்றவர்களை தாழ்த்திக் காட்டுவதற்காகவே குறை கூறுகின்றனர். இதனால் பிறரின் மனதில் தன்னம்பிக்கை குறைகிறது.

சில நேரங்களில் நல்ல திறமைகளே வெளிப்படாமல் போய்விடுகின்றன.

ஒரு குடும்பத்தில் எப்போதும் குறை கூறிக்கொண்டே இருக்கும் மனிதரை யாரும் விரும்பமாட்டார்கள். குழந்தைகள் செய்யும் சிறிய தவறுகளுக்குக் கூட கடுமையாகக் குறை கூறினால், அவர்கள் மனதில் பயமும் தயக்கமும் உருவாகும். அதேபோல் அலுவலகங்களிலும் தொடர்ந்து குறை கூறும் மேலதிகாரிகள் பணியாளர்களின் ஆர்வத்தை குறைத்துவிடுகிறார்கள்.

சமூக ஊடகங்களின் வளர்ச்சியால் இந்த பழக்கம் இன்னும் அதிகரித்துள்ளது. யாராவது ஒரு நல்ல செயலைச் செய்தாலும் அதில் கூட குறையைத் தேடிப் பேசுவோர் ஏராளம். பிறரைப் பாராட்டுவது குறைந்து, விமர்சிப்பது அதிகரித்துவிட்டது. இதனால் மனிதர்களுக்கிடையேயான அன்பும் புரிதலும் மங்கத் தொடங்கியுள்ளது.

நாம் குறை கூறுவதற்கு முன், “இந்த வார்த்தை அவரை உயர்த்துமா அல்லது காயப்படுத்துமா?” என்று சிந்திக்க வேண்டும். ஒருவரின் தவறை தனியாகவும் அன்பாகவும் எடுத்துரைத்தால் அது நல்ல மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும். பொதுவாக அவமானப்படுத்திக் கூறினால் வெறுப்பும் விரோதமும் மட்டுமே உருவாகும்.

பல நேரங்களில் குறை கூறும் பழக்கம் பொறாமையிலிருந்தும் உருவாகிறது. மற்றவர் முன்னேறுவதையும் பாராட்டைப் பெறுவதையும் சிலர் சகித்துக்கொள்ள முடியாமல், அவர்களின் சிறிய தவறுகளையே பெரிதாக்கிப் பேசுவார்கள்.

உதாரணமாக, ஒரு மாணவன் பள்ளியில் முதல் மதிப்பெண் பெற்றால், “அவனுக்கு டியூஷன் இருப்பதால்தான்” என்று கூறி அவன் உழைப்பை மதிக்காமல் பேசுவோர் இருக்கிறார்கள். இப்படிப்பட்ட மனப்பான்மை நல்ல உறவுகளை பாதிக்கிறது.

சிலர் எந்த சூழலிலும் நல்லதைப் பார்ப்பதற்குப் பதிலாக குறைகளையே தேடிக்கொண்டிருப்பார்கள். வீட்டில் சுவையாக சமைத்த உணவிலும் கூட “உப்பு கொஞ்சம் அதிகம்” என்று மட்டுமே சொல்லிவிடுவார்கள். அந்த உணவை அன்புடன் செய்தவரின் மனநிலையை அவர்கள் எண்ணிப் பார்க்கமாட்டார்கள். ஒரு பாராட்டைப் பகிர வேண்டிய இடத்தில் குறை மட்டும் சொல்வது மன வேதனையை ஏற்படுத்தும்.

வரலாற்றில் பல பெரிய மனிதர்கள் விமர்சனங்களையும் குறை கூறல்களையும் கடந்து வெற்றி பெற்றுள்ளனர். Thomas Alva Edison ஆயிரக்கணக்கான தோல்விகளைச் சந்தித்தபோதும் மனம் தளரவில்லை. அவரை பலர் விமர்சித்தாலும், அதை முன்னேற்றத்திற்கான படியாக எடுத்துக்கொண்டார். அதுபோல் நாமும் குறை கூறப்படும்போது மனம் உடையாமல், தேவையானவற்றை மட்டும் எடுத்துக்கொள்வது அவசியம்.

ஒருவரைத் திருத்த வேண்டுமெனில் அன்பும் பொறுமையும் தேவை. “நீ செய்வது எல்லாமே தவறு” என்று கூறுவதற்குப் பதிலாக, “இதை இன்னும் சிறப்பாகச் செய்யலாம்” என்று சொன்னால் அது ஊக்கமாக மாறும். “நல்ல வார்த்தைகள் மனிதர்களை இணைக்கும் பாலமாகிறது.

ஆனால் கடுமையான குறைகள் அவர்களைப் பிரிக்கின்றன. அதனால் குறை கூறுவதைக் காட்டிலும் வழிகாட்டும் பழக்கத்தை நாம் வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.

வாழ்க்கையில் முன்னேறியவர்கள் அனைவரும் ஏதாவது ஒரு கட்டத்தில் விமர்சனங்களையும் குறை கூறல்களையும் சந்தித்தவர்களே. ஆனால் அவர்கள் அந்த வார்த்தைகளால் சோர்ந்து போகவில்லை. குறைகளை மனதில் சுமையாக வைத்துக்கொள்ளாமல், தங்களை மேம்படுத்திக் கொள்ளும் வாய்ப்பாக எடுத்துக்கொண்டார்கள். உண்மையில், பிறர் கூறும் ஒவ்வொரு எதிர்மறை கருத்தும் நம்மை வலிமையாக்கும் ஒரு அனுபவமாக மாறலாம்.

ஒருவர் நம்மைக் குறை கூறும்போது உடனே மனம் உடைந்து போகாமல், நம்முடைய திறமையில் நம்பிக்கை கொள்ள வேண்டும். தன்னம்பிக்கையும் முயற்சியும் இருந்தால் எந்த விமர்சனமும் நம்மைத் தடுக்க முடியாது. பிறர் குறைகளைச் சொல்வதைவிட, நாம் சாதனைகளால் பதில் சொல்லும் மனப்பான்மையை வளர்த்துக்கொண்டால் வாழ்க்கை மேலும் உயர்வடையும்.

பிறரின் குறைகளைப் பார்ப்பதற்கு முன் நம்முடைய குறைகளை உணர வேண்டும். தன்னிலைப் பார்வை உள்ளவர்களுக்கு பிறரை விமர்சிக்க நேரமிருக்காது. பாராட்டும் மனப்பான்மை மனித உறவுகளை அழகாக்கும். ஒரு நல்ல சொல் ஒருவரின் வாழ்க்கையை மாற்றக்கூடும்.

ஆகையால், குறை கூறும் பழக்கத்தை குறைத்து, ஊக்கப்படுத்தும் பழக்கத்தை வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும். அன்பும் புரிதலும் நிறைந்த சமுதாயம் உருவாக வேண்டுமெனில், குறைகளை மட்டுமே காணும் கண்களைவிட நல்லவற்றைக் காணும் மனம்தான் நமக்குத் தேவை.