'இயல்பாக இருப்பதே வாழ்வின் அர்த்தம்' - 'Boyhood' திரைப்படத் தத்துவம்!

காணப்படும் காட்சிகள் நம்மை ஆட்கொள்கின்றன; இதனை நம் புலன்களால் அறிகிறோம். இப்படி இயற்கை நியதிகள் இருக்கும்போது, எப்படி நம்மால் நிகழ்கால நிகழ்வுகளை ஆட்கொள்ள முடியும்? அப்படிச் செய்வதால் நாம் நம் இயல்பு நிலையை விட்டு, ஏதோ ஒரு மாற்றத்திற்கான வழியை நமக்கு நாமே தேடிக்கொள்வது போல் ஆகிவிடாதா?

இயக்குநர் ரிச்சர்ட் லிங்க்லேட்டர் மற்றும் 'Boyhood': புகழ்பெற்ற ஆங்கிலத் திரைப்படமான ‘Boyhood’, ரிச்சர்டு லிங்க்லேட்டர் (Richard Linklater) என்பவரால் இயக்கப்பட்டது. 2002-ல் தொடங்கி 2013-ல் முடிக்கப்பட்ட இத்திரைப்படம், சுமார் 12 ஆண்டுகள் அதே நடிகர்களை வைத்துப் படமாக்கப்பட்டது. இதனால் வாழ்க்கையின் ஓட்டத்தைத் தங்கள் கண்களின் முன்னால் பார்ப்பவர்களால் எளிதாகத் தரிசிக்க முடிந்தது.

இதன் மூலம் இயக்குநர் கூறுவது என்னவென்றால்:

"நமக்கு ஏற்படும் நிகழ்வுகள், சோதனைகள், வேதனைகள், இழப்புகள், பிரிவுகள் என எல்லாமேதான் நம்மை வழிநடத்துகின்றன. நடப்பவை ஒவ்வொன்றும் நம்மை ‘இருத்தல்’ (Being) செய்கிறது. நாம் இங்கே ‘இருத்தலியல்’ (Existential) காரணிகளால் செயலாற்றுகிறோம்."

இயற்கை நியதிகள் இப்படி இருக்க, நம்மால் எப்படிச் செயற்கையாக யோசித்து, கவனித்துச் செயல்பட முடியும்? இதுவும் ஒரு சில நொடிப் பொழுதில் மாறக்கூடியது. ஆக, 'இயல்பாக இருப்பதே வாழ்வின் அர்த்தம்' என்கிற நோக்கில் இத்திரைப்படம் எடுக்கப்பட்டிருப்பதாக விமர்சகர்கள் கொண்டாடுகிறார்கள்.

தத்துவார்த்தப் பார்வை: ஆனால், தத்துவ ஞானிகள் இந்தப் போக்கைச் சற்றே மறுக்கின்றனர். மார்க்சியம் மற்றும் இருத்தலியல் கோட்பாடு ஆகிய இரண்டையும் வாழ்க்கையின் இரண்டு கண்களாகப் பார்க்க வேண்டும். அகம், புறம் ஆகிய இரண்டையும் சமநிலையில் கொண்டு பார்ப்பதே ஆகச்சிறந்தது. எது சரியானது என்பதைக் காலம் பதில் சொல்லட்டும்.

அலாதியான இறுதிக்காட்சி: 165 நிமிடங்கள் ஓடும் இத்திரைப்படத்தின் தொடக்கத்தில், மேசன் எனும் 6 வயதுச் சிறுவன் இருப்பான். அவன் வளர வளரப் பல அனுபவங்களைப் பெற்று, இறுதியில் கல்லூரியில் அடியெடுத்து வைக்கும்போது படம் முடிகிறது.

அத்திரைப்படத்தின் இறுதிக்காட்சியில், மேசன் தன் நண்பர்களுடன் ஒரு மலைப்பகுதியில் நடைப்பயணம் மேற்கொள்வான். அங்கு ஒரு இளம்பெண்ணுடன் சேர்ந்து சூரிய அஸ்தமனத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருப்பான். அப்போது அவள் மேசனிடம் ஒரு முக்கியமான கருத்தைச் சொல்வாள்:

“நிகழ்கணத்தைக் கைப்பற்றிக் கொள் (Seize the moment) என்று இப்போது எல்லோரும் முழங்கிக் கொண்டிருக்கின்றனர். ஆனால், அதை என்னால் இப்படித்தான் பார்க்க முடிகிறது: நிகழ்கணங்கள்தாம் நம்மைக் கைப்பற்றிக் கொள்கின்றன!”

இச்சிகோ இச்சியே (Ichigo Ichie): இந்தக் காட்சி, ‘இச்சிகோ இச்சியே’ (ஒரு கணம், ஒரு சந்திப்பு) எனும் ஜப்பானிய தத்துவத்துடன் தொடர்புடையது. நாம் 'நிகழ்கண வேட்டையாடிகளாக' மாறும்போது, இக்கணத்தில் நாம் அனுபவிப்பது மீண்டும் ஒருபோதும் நிகழாது என்ற புரிதல் நமக்கு ஏற்படும். அப்போது நாம் எதிர்கொள்ளும் ஒவ்வொரு கணமும் அலாதியான அனுபவங்களாக மலரும்.