

“சே! என்னோட குரலா இது? நிச்சயம் இது நான் இல்லை!” இப்படிச் சொல்லாதவர்கள் நம்மில் பலரும் உண்டு. பிறருக்கு நன்றாகப் பேசி அனுப்பியதாக நினைத்த வாட்ஸ்அப் வாய்ஸ் நோட்டை (Voice Note) மீண்டும் கேட்டால், அது ஏதோ புதிய மனிதரின் குரல் போலத் தோன்றும்.
“வாய்ஸ் நோட்டில் என் குரல் இப்படித்தான் இருக்குமா? இவ்வளவு நாளும் மற்றவர்கள் என் குரலை இப்படித்தான் கேட்டார்களா?” என்ற சந்தேகமும் வரும். சிலர் பதிவை அழித்துவிட்டு மறுபடி பேசுவார்கள். சிலர் கேட்காமலேயே அனுப்பி விடுவார்கள்.
இது கல்லூரி மாணவருக்கும் நடக்கிறது, அலுவலகக் கூட்டத்தில் பேசும் அதிகாரிக்கும் நடக்கிறது, மணிக்கணக்கில் ஆடியோ பதிவு செய்யும் யூடியூபருக்கும் நடக்கிறது. மேடையில் தன்னம்பிக்கையாகப் பேசுபவர்களும் தங்கள் பதிவைக் கேட்டுக் கூச்சப் படுகிறார்கள். ஆனால் அவர்களின் நண்பர்களிடம் கேட்டால், “உன் குரல் எப்பவும் போலத்தானே இருக்கு!” என்பார்கள். அப்படியானால் பிரச்சினை எங்கே இருக்கிறது?
எலும்பு வழி ஒலி (Bone Conduction)
நாம் பேசும்போது குரல் இரண்டு வழிகளில் காதை அடைகிறது. ஒன்று, காற்றில் பயணிக்கும் ஒலி அலைகள். மற்றொன்று, தொண்டையில் உண்டாகி மண்டை ஓட்டு எலும்புகள் வழியாக உள்காதுக்கு நேரடியாக வரும் அதிர்வுகள்.
எலும்புகள் குறைந்த அதிர்வெண் ஒலிகளை (Low Frequencies) அதிகமாகக் கடத்தும். அதனால் நம் குரல் நமக்கு ஆழமாகவும் கம்பீரமாகவும் கேட்கிறது. இது ஒரு பெரிய ஸ்பீக்கருக்குள் இருந்து பேசுவது போன்ற உணர்வு.
ஆனால் மொபைல் போன், காற்று வழி ஒலியை மட்டுமே பதிவு செய்யும். எலும்பு வழி வரும் அந்த ஆழம் பதிவில் இருக்காது. அதனால் குரல் மெல்லியதாகவும் உயரமாகவும் கேட்கிறது. உண்மையில், மற்றவர்கள் எப்போதும் கேட்பது இந்தக் குரலைத்தான்.
எதிர்பார்ப்புக்கும் உண்மைக்கும் இடைவெளி
நம் குரல் இப்படித்தான் இருக்கும் என்று மூளையில் ஒரு பழைய பதிவு இருக்கிறது. சிறுவயது முதல் அந்தக் குரலையே கேட்டுப் பழகிவிட்டோம். திடீரென வேறு குரல் கேட்டால், எதிர்பார்ப்பும் உண்மையும் மோதுகின்றன (Expectation Mismatch). "இது நான் இல்லை" என்று மூளை மறுக்கிறது. அங்கேதான் கூச்சம் பிறக்கிறது.
இன்னொன்றும் உண்டு. மற்றவர்கள் பேசும்போது அவர்கள் சொல்லும் விஷயத்தைக் கவனிக்கிறோம். ஆனால் நம் குரலில் மட்டும் வேகம், தயக்கம், உச்சரிப்பு என எல்லாவற்றிலும் கவனிக்கும்போது அதை குறை சொல்லத்தோன்றுகிறது. நம்மை நாமே சற்றே மட்டமாக மதிப்பிடுவதும் அதனால் நம் குரல் பற்றிய கூச்சமும் உண்டாகிறது.
பழகினால் சரியாகிவிடும் (Habituation)
இந்தக் கூச்சம் நிரந்தரம் அல்ல. பாட்காஸ்ட் செய்பவர்கள், செய்தி வாசிப்பாளர்கள், யூடியூபர்கள் ஆரம்பத்தில் கூச்சப்பட்டாலும், தினமும் தங்கள் குரலைக் கேட்பதால் பழகிவிடுகிறார்கள். குரல் மாறவில்லை, நம் பார்வைதான் மாறுகிறது. கண்ணாடியில் பார்த்துப் பழகிய முகத்தை முதன்முறை புகைப்படத்தில் பார்த்தால் வித்தியாசமாகத் தெரிவதும் இதே போலத்தான். பழகப் பழக அந்நியத்தன்மை நீங்கிவிடும்.
என்ன செய்யலாம்?
1. தினமும் ஒரு சிறிய பதிவைப் போட்டு அதைக் கேட்டுப் பழகுங்கள்.
2. குரலைவிட, சொன்ன விஷயம் தெளிவாக இருந்ததா என்று பாருங்கள்.
3. மிக வேகமாகப் பேசுவதாகத் தோன்றினால் மட்டும் சற்று நிதானியுங்கள்.
4. உங்களுக்குப் பிடித்தவர்கள் இந்தக் குரலைக் கேட்டுத்தான் உங்களை நேசிக்கிறார்கள் என்பதை நினைவில்கொள்ளுங்கள்.
அடுத்த முறை உங்கள் குரலை வாய்ஸ் நோட்டில் கேட்டால், கூச்சப்படுவதற்குப் பதிலாகப் புன்னகைத்துக் கொள்ளுங்கள். மற்றவர்கள் கேட்பது இந்தக் குரலைத்தான், அவர்களுக்கு இது பிடித்தும் இருக்கிறது. கூச்சத்தை உண்டாக்குவது உங்கள் மண்டை ஓடும் மூளையின் எதிர்பார்ப்பும்தான் என்பதை நினைவில் வையுங்கள்.
வாசகர்கள் தங்கள் குரல் பதிவுகளில் ஏன் வித்தியாசமாகக் கேட்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொண்டு, எலும்பு வழி ஒலி மற்றும் பழக்கத்தின் அறிவியல் மூலம் தற்காப்பு உணர்வையும் தயக்கத்தையும் கடந்து தெளிவு பெறுகிறார்கள்.