

உதிக்கும் போதும் மறையும் போதும் ரசிக்கும் உலகம் உச்சிக்கு வந்தால் திட்டி தீர்க்கும்; சூரியனை மட்டுமல்ல மனிதனின் வளர்ச்சியையும் கூடத்தான். மனிதனின் வளர்ச்சியும் சூரியனைப் போன்றதுதான். தொடக்கத்திலும் முடிவிலும் அதை ரசிக்கும் உலகம், அது உச்சத்தில் இருக்கும்போது விமர்சிக்கவும் செய்யும்.
ஒருவன் தன் வாழ்க்கையிலோ தொழிலிலோ வளரத்தொடங்கும் பொழுது, சுற்றி இருப்பவர்கள் ஆச்சரியத்துடனும் பாசத்தோடும் பாராட்டுவார்கள்; சூரிய உதயத்தை ரசிப்பதுபோல.
ஆனால் அதே மனிதன் கடினமாக உழைத்து மிக உயர்ந்த நிலையை அடையும் பொழுது பொறாமை, விமர்சனங்கள் மற்றும் 'திட்டித் தீர்க்கும்' கூட்டமே அதிகமாகும்; உச்சி வெயிலின் வெப்பத்தை தூற்றுவதுபோல. எல்லாவற்றையும் கடந்து அமைதியான நிலைக்கு வரும்போது அல்லது ஓய்வு பெறும்போது மீண்டும் உலகம் அவனுடைய பெருமைகளைப் பேசிப் புகழும் அந்திப் பொழுதின் அழகை ரசிப்பதுபோல.
இப்படி விமர்சனங்களும் பொறாமையும் எழுவதற்கான முக்கிய காரணம் என்னவென்று பார்த்தால் நம் வளர்ச்சி அவர்களின் தற்போதைய நிலையை அல்லது தோல்விகளை அவர்களுக்கு நினைவூட்டுவதே ஆகும். அவரால் முடிந்தது நம்மால் ஏன் முடியவில்லை? என்ற கேள்வியைத் தவிர்ப்பதற்காக நம் உழைப்பை அதிர்ஷ்டம் அல்லது தவறான வழி என்று அவர்கள் தங்களுக்குள் நியாயப்படுத்திக் கொள்கிறார்கள். மனிதர்கள் பெரும்பாலும் தங்களுக்கு நெருக்கமானவர்கள் அல்லது சமமானவர்களோடு தங்களை ஒப்பிட்டுக்கொண்டே இருக்கிறார்கள்.
நாம் வளரும் பொழுது நம்மைச் சுற்றி உள்ளவர்களின் பார்வையும் அணுகுமுறையும் பல விதங்களில் மாறுகின்றன. அதற்கு முக்கியமான காரணமாக தாழ்வுமனப்பான்மை மற்றும் ஒப்பீடு கொள்வதும், நம் அசுர வளர்ச்சியைக் கண்டு தனக்கு முக்கியத்துவம் குறைந்து விடுமோ என்ற பயம் காரணமாக ஏற்படும் பாதுகாப்பற்ற உணர்வும்தான் அவர்களை விமர்சிக்க வைக்கிறது.
ஒருவர் முன்னேறும் பொழுது மற்றவர்களுக்கு பாதுகாப்பற்ற உணர்வு ஏற்படுகிறது. நாம் உயர்ந்த நிலைக்குச் செல்லும்போது, அந்த இடத்தில் தாங்கள் இருக்க வேண்டும் என்ற ஆசை மற்றவர்களுக்குப் பொறாமையாக மாறுகிறது.
மக்கள் நம் வெற்றியை மட்டுமே பார்க்கிறார்கள். அதற்குப் பின்னால் நாம் சிந்திய வியர்வையையும், தூக்கமில்லா இரவுகளையும் அவர்கள் அறிவதில்லை. நம்மை விமர்சிப்பதன் மூலம் தங்களை முக்கியமானவர்களாக காட்டிக்கொள்ள சிலர் முயல்கின்றனர்.
எனவே உச்சத்தில் இருக்கும் பொழுது வரும் விமர்சனங்களைப் பற்றி கவலைப்படத் தேவையில்லை. அதிக விமர்சனங்கள் வந்தால் நாம் வாழ்க்கையில் உயர்ந்த நிலையில் பிரகாசித்துக் கொண்டிருக்கிறோம் என்பதற்கான அடையாளம் இது.
இதனை எப்படிக் கையாள்வது?
இதற்காக பெரிதாக அலட்டிக்கொள்ள வேண்டியதில்லை. இது மனிதர்களின் இயல்பான மனநிலைதான் என்பதை எண்ணிக் கடந்து செல்வதுதான் சிறப்பு. மற்றவர்களின் விமர்சனங்களை பற்றி கவலைப்படாமல் சூரியனைப்போல நம் பாதையில் நாம் தொடர்ந்து ஒளி வீசிக்கொண்டே இருக்க வேண்டும். உச்சிக்கு செல்லும் பொழுது வரும் எதிர்ப்புகளும் விமர்சனங்களும்தான் நம்முடைய வெற்றியின் அடையாளம் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
விமர்சனங்களும் பொறாமையும் நாம் சரியான பாதையில் சென்று கொண்டிருக்கிறோம் என்பதற்கான உலகளாவிய சான்றுகள். மரங்கள் உயரமாக வளர வளரத்தான் அதிகக் காற்றை எதிர்கொள்ள வேண்டும்.
நாம் உயரும் போது அனைவரின் கவனமும் நம் மீதுதான் இருக்கும். எனவே நம்மை விமர்சிப்பதும் பொறாமை கொள்வதும் இயல்பான ஒன்றுதான் என்று எண்ணி, அவை நம் வளர்ச்சிக்குக் கிடைத்த வரி (tax) என நினைத்துக் கடந்து செல்லப் பழகுவோம்!
நாம் உயரத்தில் இருக்கும் போது எல்லோர் கண்களுக்கும் எளிதாகத் தெரிவோம். மரத்தில் பழங்கள் உள்ள கிளையில் தான் கல்லடிப்படும் என்பதைப் போல் உயர்ந்த இடத்தில் இருப்பவர்களே எப்போதும் பொது விமர்சனத்திற்கு உள்ளாவார்கள். எனவே நம்மை முன்னேற்றிய அதே கடின உழைப்பில் தொடர்ந்து கவனம் செலுத்தி, நம்மை மேம்படுத்தும் நியாயமான விமர்சனங்களை மட்டும் ஏற்றுக்கொண்டு பொறாமையால் வரும் எதிர்மறைப் பேச்சுகளைக் கடந்து செல்லப் பழகுவோம்!
வாசகர்கள் தங்களைச் சுற்றியுள்ளவர்களின் எதிர்மறை விமர்சனங்களை ஒரு பொருட்டாக நினைக்காமல், தங்கள் சுயமுன்னேற்றத்தில் மட்டுமே கவனம் செலுத்தக் கற்றுக்கொள்வார்கள்.