

ஆண்டுதோறும் ஐப்பசி மாதம் ஆறு நாட்கள் நடைபெறும் கந்த சஷ்டி விழாவின் நிறைவாக சூரசம்ஹாரம் கொண்டாடப்படுகிறது. முருகப் பெருமான் சூரபத்மனை வென்ற அந்த வீர வரலாற்றையும், பகவனையே மயிலாகவும் சேவலாகவும் ஏற்றுக்கொண்ட அவரது அளவற்ற கருணையையும், திருச்செந்தூரில் நடைபெறும் கண்கொள்ளாக் காட்சியையும் இக்கட்டுரையில் சுவாரஸ்யமாக பார்க்கப் போகிறோம்!
வெற்றி என்பது எதிரியை வீழ்த்துவதில் மட்டுமா இருக்கிறது? பகைவனின் ஆணவத்தை அடக்கி, அவனுக்கே இறைவன் அருகில் இடமளிப்பதுதான் உண்மையான வெற்றியோ?
கந்த சஷ்டி என்றதும் நம் நினைவுக்கு வருவது முருகப்பெருமானின் வீரமும், சூரபத்மனுடனான ஆறு நாள் போரும், இறுதியில் நிகழும் சூரசம்ஹாரமும்தான். ஆண்டுதோறும் ஐப்பசி மாதத்தில் நடைபெறும் இந்த விழா, தீமை அழிந்து நன்மை நிலைபெறுவதை நினைவூட்டுகிறது.
ஆனால், சூரசம்ஹாரக் கதையில் பலரும் கடந்து செல்லும் ஓர் ஆழமான செய்தி இருக்கிறது. தோற்கடிக்கப்பட்ட சூரபத்மனை முருகன் முற்றிலும் அழித்துவிடவில்லை; அவனது இரு பகுதிகளையும் தன்னுடன் இணைத்துக் கொண்டார். அந்த நிகழ்வின் பொருளைச் சற்றே நின்று சிந்திப்போம்.
தேவர்களைத் துன்புறுத்தி, உலகில் அநீதியைப் பெருக்கிய சூரபத்மனை அடக்க முருகப்பெருமான் படையுடன் புறப்பட்டார். தாரகாசுரன், சிங்கமுகாசுரன் உள்ளிட்ட அசுரர்களை வென்ற பிறகு, சூரபத்மனுடன் கடுமையான போர் நடைபெற்றது. பல மாய உருவங்களை எடுத்துப் போரிட்டும் முருகனின் வேலுக்கு முன்னால் அவனால் வெற்றிபெற முடியவில்லை. இறுதியில் கடலுக்குள் மாமரமாக மறைந்தான். முருகப்பெருமான் தனது சக்திவேலை ஏவ, அந்த மாமரம் இரண்டாகப் பிளந்தது.
அப்போது ஒரு பகுதி அழகிய மயிலாகவும், மற்றொரு பகுதி சேவலாகவும் மாறியதாகக் கந்தபுராண மரபு கூறுகிறது. முருகன் மயிலைத் தனது வாகனமாகவும், சேவலைத் தனது கொடிச் சின்னமாகவும் ஏற்றுக் கொண்டார். இங்கேதான் இந்த நிகழ்வின் தனிச்சிறப்பு வெளிப்படுகிறது. பகைவனை வென்ற பிறகும் பழிவாங்காமல், அவனுக்குத் தன்னருகே இடம் அளிக்கும் கருணையை முருகப்பெருமான் காட்டுகிறார்.
இந்தக் காட்சியை ஆன்மிகக் குறியீடாகவும் பார்க்கலாம். சூரபத்மனின் ஆணவம் அடங்கியபோது, அவனது வலிமை இறைவனுக்குப் பயன்படும் அடையாளங்களாக மாறுகிறது. நம்மிடமும் கோபம், பொறாமை, அகந்தை போன்றவை இருக்கலாம்.
அவற்றை வெறுமனே மறைப்பதற்குப் பதிலாக, சுயபரிசோதனை செய்து நல்ல பண்புகளாக மாற்ற முயல்வதே இந்தக் கதையின் வாழ்வியல் பாடம். மயில் அழகையும் விழிப்பையும் நினைவூட்ட, சேவலின் கூவல் இருளைக் களைந்து விடியலை அறிவிப்பதாக நமக்குப் பொருள் கொள்ளலாம்.
வேல் இந்தக் கதையில் முக்கியமான இடம் பெறுகிறது. அது போரில் பயன்படுத்தப்பட்ட ஆயுதம் என்ற அளவில் மட்டும் நின்றுவிடுவதில்லை; அறியாமையை அகற்றும் ஞானத்தின் அடையாளமாகவும் பக்தர்கள் போற்றுகிறார்கள். மாமரம் வெளியில் வேரூன்றி நின்றதைப் போல, நம்முள் சில பழக்கங்களும் எண்ணங்களும் ஆழமாகப் பதிந்திருக்கின்றன. அவற்றை மாற்றுவதற்கு உறுதியும் தெளிவும் தேவை.
முருகனின் வேல் அந்த உறுதியை நினைவூட்டுகிறது. சூரபத்மனின் உருவம் மாறியது போல, மனிதனும் தன் தவறுகளை உணர்ந்து திருந்த முடியும் என்ற நம்பிக்கையையும் இந்தப் புராண நிகழ்வு தருகிறது. அதனால்தான் சூரசம்ஹாரத்தைப் பார்க்கும் பக்தர்கள் வெற்றியை மட்டுமல்ல, அருளையும் கருணையையும் நினைத்துப் போற்றுகிறார்கள்.
நம்மை வெல்ல முயல்வது பிறரை அல்ல; நம்முள் மறைந்திருக்கும் தீய எண்ணங்களையே என்பதை இந்த விழா உணர்த்துகிறது. இந்த எண்ணத்துடன் விழாவைக் காண்பது அதன் உள்ளார்ந்த பொருளை உணர உதவும்.
சூரசம்ஹாரம் என்பது வெளியில் நடக்கும் ஒரு புராணப் போர் மட்டுமல்ல; ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் நடைபெற வேண்டிய நல்ல மாற்றத்திற்கான நினைவூட்டலும் ஆகும். திருச்செந்தூர் உள்ளிட்ட முருகன் தலங்களில் இந்த நிகழ்வு பக்தர்களால் பக்திப் பரவசத்துடன் நினைவுகூரப்படுகிறது.
திருச்செந்தூரில் கண்கொள்ளாக் காட்சி!
முருகப் பெருமானின் அறுபடை வீடுகளில் இரண்டாம் படை வீடான திருச்செந்தூரில் நடைபெறும் சூரசம்ஹாரம் தனிச்சிறப்பு வாய்ந்தது. கடற்கரையில் ஜெயந்திநாதர் எழுந்தருளி,சூரபத்மனை வதம் செய்யும் நிகழ்வு ஆண்டு தோறும் ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்களை மெய்சிலிர்க்க வைக்கிறது.. இந்த ஆண்டு நவம்பர் 15 அன்று மாலை சுமார் 4 மணிக்குத் தொடங்கும் நிகழ்வுக்கான ஏற்பாடுகள் தீவிரமாக நடைபெறுகின்றன.
மறுநாள் நவம்பர் 16ம்தேதி திருக்கல்யாணம் நடைபெறுகிறது. கடற்கரையில் வேல் வேல் முருகா என்ற பக்தர்களின் முழக்கத்துடன் நடைபெறும் இந்த விழா பக்தர்களின் மனதில் நீங்காத ஆன்மிக அனுபவமாகத் திகழ்கிறது.
சூரனை வென்ற முருகன், அவனைத் தன் வாகனமாகவும் கொடியாகவும் ஏற்றுக்கொண்டார். தீமையை அடக்கி, மாற்றத்துக்கு வழி தரும் இந்த அருள் நம் வாழ்விலும் ஆணவம் குறைந்து அன்பும் பணிவும் வளர வழிகாட்டட்டும். வெற்றிவேல் முருகனுக்கு அரோகரா!