​ஏப்ரல் 19 - அட்சய திருதியை: வற்றாத வளத்தின் திருவிழா!

​அட்சய திருதியை என்பது இந்து மற்றும் சமண மதங்களில் மிகவும் மங்கலமான மற்றும் புனிதமான நாட்களுள் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. 'அட்சய' என்ற சொல்லுக்கு சமஸ்கிருதத்தில் 'என்றும் குறையாத' அல்லது 'அழிவில்லாத' என்று பொருள். சித்திரை மாதத்தில் வளர்பிறை மூன்றாம் திதியில் (திருதியை) இந்த நன்னாள் கொண்டாடப்படுகிறது. இந்த நாளில் தொடங்கப்படும் எந்தவொரு நற்காரியமும் பன்மடங்கு பலனைத் தரும் என்பதும், அன்றைய தினம் செய்யும் தானம் அழியாத புண்ணியத்தைத் தேடித்தரும் என்பதும் ஐதீகம்.

​இந்தத் திருநாளின் மகத்துவத்தை விளக்கும் பல புராணக் கதைகள் நம்மிடையே உள்ளன. அவை ஒவ்வொன்றும் இந்த நாளின் புனிதத்தை வெவ்வேறு கோணங்களில் விளக்குகின்றன.

​சிவபெருமான் ஒருமுறை பிச்சாடனராக பூமிக்கு வந்தபோது, பார்வதி தேவி காசி மாநகரில் அன்னபூரணியாக அவதரித்து, உலகுக்கே உணவளித்த நாள் அட்சய திருதியை ஆகும். இந்த நாளில்தான் பசிப்பிணி போக்கும் அன்னையின் அருள் பூமிக்குக் கிடைத்தது.

​பாண்டவர்கள் வனவாசத்தில் இருந்தபோது, அவர்களைக் காண வரும் முனிவர்களுக்கும் அதிதிகளுக்கும் உணவளிக்க முடியாமல் திரௌபதி வருந்தினாள். அப்போது சூரிய பகவான் அவளுக்கு ஓர் அதிசயப் பாத்திரத்தை வழங்கினார். அதுவே 'அட்சய பாத்திரம்'. அட்சய திருதியை நாளில்தான் இந்தப் பாத்திரம் திரௌபதியிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. இதில் எடுக்க எடுக்க உணவு குறையாமல் வந்து கொண்டே இருக்கும்.

​கண்ணனின் பால்ய நண்பரான குசேலர் (சுதாமா), கடும் வறுமையில் வாடினார். ஒரு அட்சய திருதியை நாளில், அவர் ஒரு பிடி அவலை எடுத்துக் கொண்டு கண்ணனைப் பார்க்கச் சென்றார். அந்த அன்பான காணிக்கையை ஏற்றுக்கொண்ட கண்ணன், குசேலர் கேட்காமலேயே அவருக்கு அளவில்லாத செல்வத்தை வழங்கினார். நண்பர்களுக்கு இடையிலான அன்பும், தூய்மையான பக்தியும் செல்வமாக மாறிய நாள் இது.

​பகீரதனின் கடும் தவத்தினால், சொர்க்கத்திலிருந்து கங்கை நதி பூமிக்கு இறங்கி வந்த நாளும் இதுவே ஆகும். பூமியின் பாவங்களைக் கழுவி, புனிதப்படுத்த கங்கை வந்ததால் இந்த நாள் அதீத முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.

அட்சய திருதியை வெறும் வழிபாட்டுடன் மட்டும் முடிந்துவிடுவதில்லை, இது பல வரலாற்று நிகழ்வுகளின் சங்கமமாகவும் திகழ்கிறது:

புராணங்களின்படி, கிருத யுகம் (சத்ய யுகம்) முடிந்து திரேதா யுகம் தொடங்கிய நாள் இது. எனவே இது 'யுகாதி திதி' என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

விநாயகப் பெருமான், வேத வியாசர் சொல்லச் சொல்ல மகாபாரதத்தை எழுதத் தொடங்கிய நாள் அட்சய திருதியை ஆகும்.

விஷ்ணுவின் ஆறாவது அவதாரமான பரசுராமர் பிறந்த தினமாக இது கொண்டாடப்படுகிறது.

​இந்த நாளில் மக்கள் அதிகாலையிலேயே எழுந்து நீராடி, தங்கள் இஷ்ட தெய்வங்களை வழிபடுகின்றனர். குறிப்பாக விஷ்ணு, லட்சுமி மற்றும் குபேர வழிபாடுகள் சிறப்பாக நடைபெறுகின்றன.

வீடுகளில் மகாலட்சுமியின் திருவுருவப் படத்திற்கு முன் விளக்கேற்றி, மலர்களால் அலங்கரித்து 'லட்சுமி அஷ்டோத்திரம்' பாராயணம் செய்யப்படுகிறது.

தற்காலத்தில், அட்சய திருதியை என்றாலே தங்கம் வாங்குவதுதான் முக்கியம் என்ற பிம்பம் உருவாகியுள்ளது. தங்கம் என்பது லட்சுமியின் அம்சம் என்பதால், அன்று வாங்கும் தங்கம் மேலும் பெருகும் என்பது நம்பிக்கை.

புதிய தொழில் தொடங்குதல், கிரஹப்பிரவேசம் செய்தல், திருமணப் பேச்சுவார்த்தைகள் நடத்துதல் போன்றவற்றுக்கு இந்த நாள் மிகவும் உகந்தது. இதற்குத் தனியாக 'நல்ல நேரம்' பார்க்கத் தேவையில்லை (முழு நாளும் சுப முகூர்த்தம்) என்று சொல்லப்படுகிறது.

​அட்சய திருதியையின் உண்மையான நோக்கம் தங்கம் வாங்குவது அல்ல. மாறாக, தானம் செய்வதுதான். நாம் செய்யும் தானம் அட்சயமாக (அழியாததாக) நமக்குத் திரும்பக் கிடைக்கும் என்பது வேத வாக்கு.

பசியால் வாடுபவர்களுக்கு உணவளிப்பது மிகப்பெரிய புண்ணியம். கோடைக்காலம் என்பதால் வழிப்போக்கர்களுக்கு நீர் மோர், பானகம் வழங்குவது மற்றும் குடை, காலணி தானம் செய்வது, ஏழைகளுக்கு ஆடை தானம் செய்தல் இந்த நாளில் சிறப்பானது.

இன்று பொருளாதார ரீதியாக அட்சய திருதியை மிகப்பெரிய வணிக நாளாக மாறியுள்ளது. நகைக்கடைகள் மற்றும் வங்கிகளில் மக்கள் கூட்டம் அலைமோதும். இருப்பினும், ஆன்மீக ரீதியாக சிந்தித்தால், நம்மிடம் உள்ளவற்றைப் பிறருக்குப் பகிர்ந்து கொடுத்து, மன நிறைவைப் பெறுவதே இந்த நாளின் உயரிய நோக்கம்.

​அட்சய திருதியை என்பது வெறும் செல்வத்தைப் பெருக்கும் நாள் மட்டுமல்ல, அது நற்பண்புகளை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டிய நாள். பொன்னும் பொருளும் சேர்வது ஒருபுறம் இருந்தாலும், அன்பும், கருணையும், தானம் செய்யும் குணமும் நம்மிடம் குறையாமல் (அட்சயமாக) இருக்க வேண்டும் என்பதே இந்தத் திருநாள் நமக்கு உணர்த்தும் பாடம். இந்த நன்னாளில் நாமும் மற்றவர்களுக்கு உதவி செய்து, வற்றாத மகிழ்ச்சியைப் பெறுவோம்.