இடது பக்கம் வலது... வலது பக்கம் இடது... ஜராசந்தனின் அழிவு!

மகாபாரதத்தில் கிருஷ்ணரின் சமகாலத்தில் வாழ்ந்த வலிமைமிக்க மன்னர்களில் ஜராசந்தன் முதன்மையானவன். அவனது புருஷ மேத யாகம் என்பது அவனது அதிகார வெறியின் உச்சமாகவும், தர்மத்திற்கு எதிராகவும் அமைந்த ஒரு மாபெரும் நிகழ்வாகும்.

​மகத நாட்டு மன்னன் பிரகத்ரதனுக்கு இரண்டு மனைவிகள் இருந்தும் வாரிசு இல்லை. ஒரு முனிவர் கொடுத்த கனியைப் பகிர்ந்து உண்ட மனைவிகள் இருவரும், உடலின் பாதிப் பகுதிகளை மட்டுமே கொண்ட இரு குழந்தைகளைப் பெற்றெடுத்தனர். அஞ்சிய அவ்வரசிகள் அந்த மாமிசப் பிண்டங்களை வீசி எறிந்தனர். ஜரா என்ற அரக்கி அவற்றை எடுத்து ஒன்றாக இணைத்தபோது, அது ஒரு முழுமையான குழந்தையாக உயிர் பெற்றது. ஜராவால் சந்திக்கப்பட்டவன் (இணைக்கப்பட்டவன்) என்பதால் அவன் ஜராசந்தன் எனப்பட்டான்.

​ஜராசந்தன் சிவனின் தீவிர பக்தன். உலகையே தன் குடையின் கீழ் கொண்டு வர விரும்பிய அவன், புருஷ மேத யாகம் (மனிதர்களைப் பலியிடும் யாகம்) செய்யத் தீர்மானித்தான்.

​இதற்காக அவன் மேற்கொண்ட நிபந்தனைகள்:

​100 மன்னர்களைச் சிறைபிடிக்க வேண்டும்.

​அவர்களைச் சிவனின் பலிபீடத்தில் சமர்ப்பிக்க வேண்டும்.

​இதன் மூலம் ஈசனின் அருளைப் பெற்று ஈடுஇணையற்ற சக்ரவர்த்தியாக வேண்டும்.

அவன் ஏற்கனவே 86 மன்னர்களை கிரிவ்ரஜம் எனும் தனது மலைக்கோட்டையில் சிறை வைத்திருந்தான். இன்னும் 14 மன்னர்களைப் பிடித்தால் அவனது யாகம் நிறைவேறிவிடும் என்கிற நிலை.

​தர்மபுத்திரர் ராஜசூய யாகம் செய்ய விரும்பியபோது, அதற்குத் தடையாக இருப்பவன் ஜராசந்தன் என்பதை கிருஷ்ணர் சுட்டிக்காட்டினார்.

"தர்மபுத்திரா! ஜராசந்தன் சிறை வைத்துள்ள மன்னர்களின் கதறல் விண்ணை எட்டுகிறது. அவன் செய்யவிருப்பது யாகமல்ல, அது அதர்மத்தின் கொடும் செயல். அந்த மன்னர்களை விடுவிக்காமல் நீ சக்ரவர்த்தியாக முடியாது."

​"கிருஷ்ணா! ஜராசந்தனை வெல்ல யாரால் முடியும்? அவன் பலம் வாய்ந்தவன் அல்லவா?"

​"பலம் என்பது உடல் அளவில் மட்டுமல்ல, உத்தியிலும் உள்ளது. பீமனையும் அர்ஜுனனையும் என்னுடன் அனுப்பு. ஜராசந்தனை வீழ்த்தி, அந்த அப்பாவி மன்னர்களை மீட்போம்."

​நேரடிப் போரில் ஜராசந்தனை வெல்வது கடினம் என்பதை அறிந்த கிருஷ்ணர், பீமன் மற்றும் அர்ஜுனனுடன் அந்தண வேடம் பூண்டு மகத நாட்டிற்குள் நுழைந்தார். அவர்கள் கோட்டையின் வாயில் வழியாகச் செல்லாமல், மலையைத் தகர்த்து உள்ளே புகுந்தனர்.

​ஜராசந்தனின் அரண்மனைக்குள் நுழைந்த அவர்கள், நள்ளிரவில் அவனைச் சந்தித்தனர். ஜராசந்தன் அந்தணர்களை மதிப்பவன் என்பதால் அவர்களை வரவேற்றான்.

"புண்ணியர்களே! நள்ளிரவில் உங்களைச் சந்திப்பதில் மகிழ்ச்சி. நீங்கள் யார்? உங்கள் தோள்கள் விற்களை ஏந்திய வடுக்களுடன் இருக்கின்றனவே? அந்தணர்களா அல்லது வீரர்களா?" என்றான் ஜராசந்தன்.

​"ஜராசந்தா! உண்மையான அந்தணர்கள் அமைதியை விரும்புவார்கள். ஆனால் நாங்கள் உன்னிடம் மல்யுத்தம் செய்ய வந்திருக்கிறோம். உன்னால் சிறைபிடிக்கப்பட்ட மன்னர்களை விடுவிப்பதே எங்கள் நோக்கம்," என்றார் பகவான்.

​ஜராசந்தன் கிருஷ்ணரை அடையாளம் கண்டு கொண்டான். "யாதவனே! நீ என்னுடன் போரிடத் தகுதியற்றவன். ஏனெனில் கிருஷ்ணர் ஏற்கனவே மதுராவை விட்டு ஓடியவன். அர்ஜுனன் மெலிந்தவன். இதோ இந்த பீமன் மட்டும் எனக்கு இணையான பலசாலி. இவனுடன் நான் மல்யுத்தம் செய்கிறேன்."

​27 நாட்கள் தொடர்ந்து மல்யுத்தம் நடந்தது. இருவரும் சம பலத்துடன் மோதினர். பீமன் ஜராசந்தனின் உடலை இரு துண்டுகளாகக் கிழித்துப் போடுவார், ஆனால் அந்தத் துண்டுகள் மீண்டும் ஒட்டிக்கொண்டு ஜராசந்தன் உயிர்த்தெழுவான்.

​பீமன் சோர்வடைந்தார். கிருஷ்ணரைப் பார்த்தார். கிருஷ்ணர் ஒரு புல்லை எடுத்து, அதன் நடுவே கிழித்து, இரண்டு துண்டுகளையும் திசைகளை மாற்றி (இடது துண்டை வலப்பக்கமும், வலது துண்டை இடப்பக்கமும்) போட்டார்.

​இதைச் சூசகமாகப் புரிந்துகொண்ட பீமன், ஜராசந்தனைத் தலைகீழாகத் தூக்கி கால்களைப் பிடித்து இரண்டாகப் பிளந்தார். பின்னர் அவனது இடது பாகத்தை வலது புறத்திலும், வலது பாகத்தை இடது புறத்திலும் வீசினார். ஜராவால் இணைக்கப்பட்ட அவனது உடல், திசை மாறியதால் மீண்டும் ஒட்ட முடியாமல் போனது.

ஜராசந்தன் வீழ்ந்ததும், கிரிவ்ரஜக் கோட்டையில் சங்கிலியால் பிணைக்கப்பட்டிருந்த 86 மன்னர்களும் விடுவிக்கப்பட்டனர். அவர்கள் அனைவரும் கிருஷ்ணரின் காலடியில் விழுந்து வணங்கினர்.

"பரந்தாமா! ஜராசந்தனின் புருஷ மேத யாகத்திற்கு நாங்கள் பலியாகவிருந்தோம். எங்களை மரணத்தின் வாயிலில் இருந்து மீட்டீர்கள்."

"மன்னர்களே! நீங்கள் அனைவரும் இப்போது சுதந்திரமானவர்கள். தர்மத்தின் வழியில் ஆட்சி செய்யுங்கள். யுதிஷ்டிரரின் ராஜசூய யாகத்திற்கு ஒத்துழைப்பு நல்குங்கள்."

​ஜராசந்தனின் மகனான சகாதேவன் (பாண்டவ சகாதேவன் அல்ல) மகதத்தின் புதிய மன்னனாக கிருஷ்ணரால் நியமிக்கப்பட்டான். அவன் பாண்டவர்களுக்குக் கப்பம் செலுத்த ஒப்புக்கொண்டான்.

​ஜராசந்தனின் யாகம் நிறைவேறியிருந்தால், அது பாரத தேசத்தில் மன்னராட்சிக்கு ஒரு தவறான முன்னுதாரணத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கும். மனிதர்களைப் பலியிட்டு அதிகாரம் பெறுவது என்பது அசுர குணம். கிருஷ்ணர் அந்த யாகத்தைத் தடுத்து நிறுத்தியதன் மூலம் ​சுமார் 100 அரச குடும்பங்கள் அழிவிலிருந்து காக்கப்பட்டன, ​தர்மத்தின் ஆட்சி நிலைநாட்டப்பட்டது, யுதிஷ்டிரர் சக்ரவர்த்தியாவதற்கான தார்மீகத் தகுதி உறுதி செய்யப்பட்டது.

​ஜராசந்தனின் அழிவு, அதர்மம் எவ்வளவு பலமாக இருந்தாலும், சரியான உத்தியும் தர்மத்தின் துணையும் இருந்தால் அதை வீழ்த்த முடியும் என்பதை உலகுக்கு உணர்த்தியது.