மாடம்பாக்கம் தேனுபுரீஸ்வரர் கோவில்: ஒற்றை இரவில் உருவான சோழர் கால சிற்ப அதிசயம்!

சென்னை தாம்பரத்தை அடுத்துள்ள மாடம்பாக்கத்தில் வீற்றிருக்கும் தேனுபுரீஸ்வரர் திருக்கோவில், சோழர் கால சிற்பக்கலை மற்றும் ஆகமக் கட்டிடக்கலையின் ஒப்பற்ற திறமைக்குச் சான்றாகத் திகழும் ஒரு வரலாற்றுப் பொக்கிஷமாகும். தேனுபுரீஸ்வரர் கோவில் உருவானதற்குப் பின்னணியில் சுவாரஸ்யமான இரண்டு புராணக் கதைகள் சொல்லப்படுகின்றன.

அவற்றுள் முதன்மையானது 'கபில பசு' வழிபட்ட கதை; மற்றொன்று 'தேவதச்சன் விஸ்வகர்மா' சிற்பங்களைச் செதுக்கிய கதை. இவற்றுடன் இக்கோவிலின் நுணுக்கமான சிற்ப அழகையும், கல்வெட்டுச் சிறப்புகளையும் வியந்து போற்றும் வகையிலான விரிவான கவித்துவ அலசல் பற்றி இப்பதிவில் காண்போம்.

கபில பசுவிற்கு விமோசனம் அளித்த 'தேனுபுரீஸ்வரர்':

புராணங்களின்படி, தேவலோகத்தில் வாழும் தெய்வீகப் பசுவான காமதேனு, ஒருமுறை தன் கன்றின் மீது அதிகப் பாசம் காட்டியதன் காரணமாகவும், காசியில் சிவபெருமானை முழுமையாக வழிபடத் தவறியதாலும் ஒரு சிறிய சாபத்தைப் பெற்றது. சாபத்தின் விளைவாக, பூலோகத்தில் சாதாரண 'கபில பசுவாக' (கருமை கலந்து செம்பட்டை நிறமுடைய பசு) பிறந்தது.

கபில பசு பூலோகத்தில் வாழ்ந்து வந்த காலத்தில், மாடம்பாக்கம் பகுதி அடர்ந்த வனமாகவும், வில்வ மரங்கள் நிறைந்த வனமாகவும் இருந்தது. அங்கு மண்ணுக்குள் ஒரு சிவலிங்கம் (சுயம்பு) மறைந்திருந்தது.காட்டில் மேய்ந்து கொண்டிருக்கும் கபில பசு, தினமும் குறிப்பிட்ட நேரத்திற்கு அந்த இடத்திற்கு வந்து, தன் முலைப்பாலைத் தானே சொரிந்து மண்ணுக்குள் இருந்த சிவலிங்கத்திற்கு அன்போடு அபிஷேகம் செய்து வந்தது.

இறைவனின் காட்சி: பசு தினமும் பால் தராமல் காலியாக வருவதைக் கண்ட அதன் உரிமையாளர், பசுவை ரகசியமாகப் பின் தொடர்ந்து வந்தான். வனத்தில் பசு தானாகப் பால் பொழிவதைக் கண்டு அதிர்ச்சியடைந்து, கோபத்தில் பசுவை அடிக்க முற்பட்டான்.

அப்போது பயந்துபோன பசு துள்ளிக்குதித்த போது, அதன் குளம்பு (பாதம்) மண்ணில் இருந்த சிவலிங்கத்தின் மீது பட்டு லிங்கத்தில் ஒரு வடு உருவானது (இன்றும் இக்கோவில் லிங்கத்தின் உச்சியில் பசுவின் குளம்பு வடுவைக் காணலாம்). உடனே சிவபெருமான் கபில பசுவுக்குக் காட்சி தந்து, அதன் சாபத்தை நீக்கி விமோசனம் அளித்தார்.

பசு (தேனு) வழிபட்டதால் இறைவன் 'தேனுபுரீஸ்வரர்' என்றும், பசுவின் குளம்பு பட்ட இடம் என்பதால் இவ்வூர் 'தேனுபுரி' (பின்னாளில் மாடம்பாக்கம்) என்றும் பெயர் பெற்றது.

தேவதச்சன் விஸ்வகர்மா செதுக்கிய சிற்பங்கள்:

இக்கோவிலின் சிற்ப நுணுக்கங்களுக்குப் பின்னணியிலும் ஒரு புராணக்கதை வழங்கப்படுகிறது:

தேவலோகச் சிற்பியான விஸ்வகர்மா, பூலோகத்தில் சுயம்புவாக எழுந்தருளியுள்ள தேனுபுரீஸ்வரருக்கு ஒரு மாபெரும் கலைக்கோவிலைக் கட்ட விரும்பினார். மனிதர்களின் கண்கள் காண்பதற்கு முன்பாக, ஒரே இரவுக்குள் இக்கோவிலின் மகா மண்டபத்தையும், அதில் உள்ள நுணுக்கமான சிற்பங்களையும் செதுக்கி முடிக்க விஸ்வகர்மா முயன்றார்.

விஸ்வகர்மா சிற்பங்களைச் செதுக்கிக் கொண்டிருக்கும் போதே விடியற்காலை நேரம் வந்துவிட்டது (சேவல் கூவிவிட்டது).அதனால், சிற்ப வேலைகளை அப்படியே பாதியிலேயே நிறுத்திவிட்டு அவர் தேவலோகம் திரும்பியதாகவும், எனவேதான் இக்கோவிலின் தூண்களில் மனித கற்பனைக்கு எட்டாத தெய்வீகச் சிற்பங்கள் அமைந்துள்ளன என்றும் பக்தர்களால் நம்பப்படுகிறது.

இறைவனின் சிறப்பு:

பசுவின் பக்தியால் மகிழ்ந்து விமோசனம் அளித்த தலம் என்பதால், இக்கோவிலில் வந்து தேனுபுரீஸ்வரரை வழிபடுபவர்களுக்கு முன்ஜென்ம பாவங்கள் விலகும், பித்ரு தோஷங்கள் நிவர்த்தியாகும் மற்றும் தொழில் விருத்தி அடையும் என்பது ஐதீகம்!

அத்துடன் விரிவடையும் புராணக் காவியங்கள் மிகவும் சிறப்பானது.இந்தப் புராணக் கதைகளை படித்து விட்டு தேனுபுரீஸ்வரர் கோவிலின் மகா மண்டபம் மற்றும் அர்த்த மண்டபத் தூண்களை உற்றுநோக்கினால், ஒவ்வொன்றும் கல்லில் வடிக்கப்பட்ட காவியமாக நமக்குக் காட்சியளிக்கும்.

சரபேஸ்வரர் மற்றும் நரசிம்மர்: தூண்களில் செதுக்கப்பட்டுள்ள சரபேஸ்வரரின் உக்கிரமான தோற்றமும், ஆஞ்சநேயரின் பக்தியும், சோழர் காலச் சிற்பிகளின் கைவண்ணத்தில் தத்ரூபமாக உயிர்பெற்றுள்ளன.

அதிசய அசைவுகள்: தூண்களில் உள்ள நாட்டியப் பெண்களின் சிலைகளில், அவர்களின் ஆடை மடிப்புகள், அணிகலன்கள் மற்றும் கைமுத்திரைகள் (Mudras) மிக நுண்ணிய அளவில், பிசிறின்றி செதுக்கப்பட்டுள்ளன.

கஜ பிருஷ்ட விமானம் (தூங்கானை மாடக் கோவில்):

இக்கோவிலின் கருவறை விமானம் 'கஜபிருஷ்ட பாணி' எனப்படும் தூங்கும் யானையின் பின்புறத்தைப் போன்ற வளைந்த அமைப்பில் (Absidal Architecture) கட்டப்பட்டுள்ளது. தொண்டை மண்டலத்திற்கே உரித்தான இந்த அபூர்வக் கட்டிடக்கலை அமைப்பில், கற்கள் ஒன்றோடொன்று கச்சிதமாகப் பொருத்தப்பட்டு, எந்தவித சிமெண்ட் பூச்சும் இன்றி நூற்றாண்டுகளைக் கடந்து கம்பீரமாக நிற்கின்றன.

சரணடைந்த கபில பசுவின் கதை (தேனுபுரி ஈஸ்வரர்):

கோவிலின் பிரதானக் கதம்பச் சிற்பங்களில், கபில நிறப் பசு தன் முலைப்பால் பொழிந்து சிவலிங்கத்திற்கு அபிஷேகம் செய்யும் காட்சி மிகவும் நுணுக்கமாக வடிக்கப்பட்டுள்ளது. பசுவின் உடலில் உள்ள நரம்புகள், அதன் கொம்புகளின் வளைவு மற்றும் பாசம் ததும்பும் கண்கள் வரை சிற்பிகள் மிக கவனமாகச் செதுக்கியுள்ளனர். இதனாலேயே இறைவன் 'தேனுபுரீஸ்வரர்' (தேனு - பசு) என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

நடராஜரின் பஞ்சலோக மற்றும் பாறைச் சிற்ப நேர்த்தி;

இங்குள்ள கூத்தபிரானின் (நடராஜர்) வடிவமைப்பு அலாதியானது. வழக்கமாக நடராஜரின் சடை விரிந்து பரந்திருப்பதை மட்டுமே பார்த்திருப்போம். ஆனால், இக்கோவிலின் சிலைகளில் சடையின் ஒவ்வொரு முடியும், ஆடைகளின் அசைவுகளும் காற்றில் பறப்பது போன்ற ஒரு இயக்க உணர்வை (Sense of Motion) பார்வையாளருக்குக் கடத்தும் வகையில் வடிக்கப் பட்டுள்ளன.

கல்வெட்டுகளின் கலை நயம்:

சுவர்களிலும் அதிஷ்டானப் பகுதிகளிலும் (Plinth) செதுக்கப்பட்டுள்ள தமிழ் மற்றும் கிரந்தக் கல்வெட்டுகள் வெறும் வரலாற்றுச் செய்திகள் மட்டுமல்ல; அக்கால எழுத்துச் செதுக்கல் கலைக்கும் சிறந்த சான்றாகும். முதலாம் குலோத்துங்க சோழன் மற்றும் சுந்தர பாண்டியன் காலத்து எழுத்துக்கள் மிகத் தெளிவாகப் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன.

தொல்லியல் துறையின் பாதுகாப்பு:

இந்திய தொல்லியல் துறையால் (ASI) பாதுகாக்கப்பட்ட சின்னமாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ள இக்கோவில், நவீனக் காலத்தின் எந்தவித செயற்கைப் பூச்சுகளும் இன்றி, அதன் பழமையான சோழர் காலத்துச் சுயரூபத்தோடும் சிற்பப் பொலிவோடும் இன்றளவும் மிளிர்ந்து கொண்டிருக்கிறது!

இந்தச் சிற்பக்கலை அழகை விழிகளால் பருகு வதற்காகவே அதிகமான பக்தி பரவசம் உடைய பெருமக்கள் இத்தலத்திற்கு பலமுறை அல்லது நேரம் கிடைக்கும் பொழுதெல்லாம் வந்து செல்வதாகக் கூறுவதை பரவசத்துடன் கேட்டு மகிழலாம்.