

மாத்ருஸ்ரீ தரிகொண்டா வெங்கமாம்பா (1730-1817) 18 ஆம் நூற்றாண்டின் ஒரு அசாதாரண துறவி, யோகினி, சமூக சீர்திருத்தவாதி மற்றும் கவிஞர் ஆவார். அவரின் தனித்துவமானது அபரிமிதமான இலக்கிய அறிவு, தீவிர சமூகக் கிளர்ச்சி, மற்றும் வெங்கடேஸ்வரப் பெருமானிடம் கொண்ட உயர்ந்த ஆன்மீக பக்தி நிலை ஆகியவற்றின் அரிய கலவை. பல முக்கிய நிகழ்வுகள் அவரை ஆன்மீக மற்றும் கலாச்சார வரலாற்றில் ஒரு தனித்துவமான முக்கிய நபராக வேறுபடுத்திக் காட்டுகின்றன.
வெங்கமாம்பா ஆந்திராவில் உள்ள சித்தூர் மாவட்டம் தரிகொண்டா கிராமத்தில் 1730 ஆம் ஆண்டு வைசாகி மாத சுத்த சதுர்த்தசி அன்று பிறந்தார். இவரது பெற்றோர் கிருஷ்ணய்ய மத்யுடு மற்றும் மங்கமாம்பா ஆவர். வெங்கமாம்பாவுக்கு சிறுவயதிலிருந்தே பக்தி உணர்வுகள் அதிகமாக இருந்தன.
அவருக்கு இளம் வயதிலேயே நாராயணவனத்தைச் சேர்ந்த வெங்கடாசலபதியுடன் திருமணம் நடந்தது. விரைவிலேயே அவரது கணவர் இறந்துவிட்டதால், அவர் சமூகத்தின் கடுமையான பழக்கவழக்கங்களை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருந்தது. அக்காலத்திய மூடநம்பிக்கைகளை அவர் துணிச்சலுடன் எதிர்த்து, தனது வாழ்க்கை முறையின் மூலம் ஒரு புதிய பாதையைக் காட்டினார்.
தரிகொண்டா வெங்கமாம்பா தனது ஆர்வத்தாலும் அர்ப்பணிப்பாலும் ஏறக்குறைய மூன்று நூற்றாண்டு களுக்கு முன்பே பெண்கள் அதிகாரமளிக்கும் அடையாளமாகத் திகழ்ந்தார் மிக இளம் வயதிலேயே விதவையான வெங்கமாம்பா, தன் காலத்தில் விதவைகள் மீது திணிக்கப்பட்ட ஒடுக்குமுறை சமூக நடைமுறைகளை முற்றிலுமாக நிராகரித்தார்.
தன் தலையை மழித்துக்கொள்ளவும், தன் கண்ணாடி வளையல்களையும் தாலியையும் துறக்கவும் பிடிவாதமாக மறுத்துவிட்டார். வெங்கமாம்பா திருமலை வெங்கடேஸ்வர சுவாமியைத் தன் கணவராகக் கருதினார். எனவே, அவர் ஒரு விதவையாகப் பின்பற்ற வேண்டிய விதிகளை நிராகரித்து, தன்னை நித்ய சுமங்கலி என்று அறிவித்துக்கொண்டார். உள்ளூர் மக்கள் அவரது தலையை வலுக்கட்டாயமாக மழித்தபோது, ஒரே இரவில் அவரது முடி அற்புதமாக மீண்டும் முழு நீளத்திற்கு வளர்ந்ததாகக் கோயில் புராணங்கள் குறிப்பிடுகின்றன.
அவர் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் இறைவனுக்கு அர்ப்பணிப்புடன் சேவை செய்தார். தரிகொண்டாவில் உள்ள நரசிம்ம சுவாமி கோவிலில் தவம் செய்தும், குகைகளில் தியானம் செய்தும் அவர் யோகப் பயிற்சி செய்தார்.
தனது குருவான சுப்ரமணிய தேசிகுவிடமிருந்து மந்திரப் பயிற்சிகளைப் பெற்றார். பின்னர், அவர் திருமலைக்குச் சென்று யோகினியாகி, தனது வாழ்நாள் முழுவதையும் அங்கேயே கழித்தார்.
ஆரம்பத்தில் கோவிலுக்குள் நுழைய அவருக்கு அனுமதி மறுக்கப்பட்டாலும், அவரது பக்தி அங்கீகரிக்கப்பட்டு, பின்னர் அவர் மரியாதையுடன் வரவேற்கப்பட்டார். வெங்கமாம்பா திருமலை வெங்கடேஸ்வரர் மற்றும் தாரிகொண்ட லட்சுமி நரசிம்ம சுவாமி குறித்து தெலுங்கு மொழியில் பல இலக்கியப் படைப்புகளை எழுதியுள்ளார். அவருடைய தலைசிறந்த படைப்பான ஸ்ரீ வெங்கடாசல மகாத்மியம் காலத்தால் அழியாத இதிகாசங்களுக்கு இணையாகப் போற்றப்படுகிறது.
வெங்கமாம்பா தனது தனிமையான சேவையின் போது ஒவ்வொரு இரவும் செய்யும் ஆரத்தி மிகவும் பிரசித்தி பெற்றது, திருமலையில் நள்ளிரவில் கோயில் கதவுகள் தாமாகவே திறக்கும் என்றும், அந்த நேரத்தில் அவர் உள்ளே நுழைந்து, இறைவனுக்கு சேவை செய்துவிட்டு மீண்டும் வெளியே வருவார் என்றும் நம்பப்படுகிறது.
இன்றுவரை, திருமலையில், வெங்கமாம்பாவால் இயற்றப்பட்ட முத்யால ஆரத்தி (வெள்ளித் தட்டில் முத்துக்களை வைத்துச் செய்யப்படும் ஒரு சிறப்பு அர்ப்பணம்), அன்றைய நாளின் இறுதிச் சடங்கான ஏகாந்த சேவையின் போது, அவருடைய நேரடி வம்சத்தினரால் மட்டுமே நிகழ்த்தப்படுகிறது.
வெங்கமாம்பாவின் கொடை குணம் அளவற்றது. அவரிடம் செல்வம் எதுவும் இல்லாதபோதிலும், வந்த பக்தர்கள் அனைவருக்கும் அவர் உணவளித்து வந்தார். அவருடைய பாத்திரத்தில் இருந்த உணவு ஒருபோதும் தீர்ந்ததில்லை என்று நம்பப்படுகிறது. இன்றும் திருமலையில் அவரது பெயரில் நித்ய அன்னனதான நிகழ்ச்சி தொடர்ந்து நடைபெற்று வருகிறது.
வெங்கமாம்பா 1817-ல் திருமலையில் உயிருடன் புதைக்கப்பட்டார். அவரது சமாதி அங்குள்ள வடக்கு வீதியில் இன்றும் காணப்படுகிறது. ஒவ்வொரு ஆண்டும் திருமலையில் வெங்கமாம்பா ஜெயந்தி கொண்டாட்டங்கள் நடைபெறுகின்றன. இந்த சந்தர்ப்பத்தில், ஸ்ரீவாரி ஊர்வலங்கள், கோஷ்டிப் பாடல் மற்றும் அவர் இயற்றிய பக்திப் பாடல்களுடன் சிறப்பு நிகழ்ச்சிகள் நடத்தப்படுகின்றன.
பெண்கள் பழமைவாதக் கட்டுப்பாடுகளால் முடக்கப்பட்டிருந்த ஒரு காலகட்டத்தில், வெங்கமாம்பா ஒரு சக்திவாய்ந்த சமூக சீர்திருத்தவாதியாகச் செயல்பட்டார். அவர் தனது ஆன்மீக அதிகாரம், கவிதை மற்றும் சங்கீர்த்தனங்களைப் பயன்படுத்தி பெண்களின் சமத்துவத்திற்காக வாதிட்டார். மேலும், 18 ஆம் நூற்றாண்டில் நிலவிய சாதி அடிப்படையிலான பாகுபாட்டிற்கு எதிராகத் தீவிரமாகப் போராடினார்.
தாரிகொண்டா வெங்கமாம்பாவின் வாழ்க்கையானது, தூய பக்தி, தைரியம் மற்றும் சேவை மனப்பான்மை ஆகியவற்றின் கலவையாகும். அவர் காட்டிய பாதை, இன்றும் பக்தர்களுக்கு ஒரு முன்மாதிரியாக விளங்குகிறது.