

குழந்தைகள் தின சிறப்பு கவிதை: ரோஜாவின் இதழ்களில் உறங்கும் நாளைய இந்தியா!
நவம்பர் பதினான்கு...
நாள்காட்டியில் ஒரு நாள் அல்ல,
நம்பிக்கையின் விதைகள்
நிலத்தில் விழும் நன்னாள்!
ஒரு ரோஜாவை மார்பில் சூடி,
ஒரு தேசத்தின் எதிர்காலத்தை
இதயத்தில் சுமந்த மனிதர்,
நேருஜி!
அவரது பிறந்த நாள்
குழந்தைகளின்
புன்னகையில்
மீண்டும் பிறக்கிறது;
குழந்தைகள் தினமாக!
மழலை மொழியில்
ஒலிக்கும்
மழலைச் சொற்களுக்குள்
மறைந்திருக்கிறது
மாபெரும் காவியங்களின்
தொடக்கம்!
சிறு விரல்களில் தவழும்
பென்சில்,
நாளைய சரித்திரத்தை
எழுதுகிறது;
சிறு கால்களின் முதல் நடை,
புதிய உலகின் பாதையை
வகுக்கிறது!
குழந்தைகள்...
கடவுள் எழுதும்
முடிக்கப்படாத கவிதைகள்!
காலம் செதுக்கும்
உயிருள்ள சிற்பங்கள்!
அவர்களின் கண்களில்
விண்மீன்களின் வெளிச்சம்;
கனவுகளில்
எல்லைகளற்ற வானம்;
கேள்விகளில்
புதிய அறிவியலின் திறவுகோல்!
நேருஜி கண்ட கனவு
வெறும் கட்டடங்களின்
உயரமல்ல;
அறிவால் உயர்ந்து,
அன்பால் இணைந்து,
அறத்தால் நிலைத்து நிற்கும்
ஒரு புதிய இந்தியா!
குழந்தைகளின் கைகளில்
புத்தகங்கள் இருக்கட்டும்;
இதயங்களில் கருணை இருக்கட்டும்;
சிந்தனைகளில் சுதந்திரம் இருக்கட்டும்;
வாழ்க்கையில் சமத்துவம் மலரட்டும்!
ரோஜா வாடலாம்...
ஆனால் அதன் மணம் மறையாது!
ஒரு மனிதர் மறையலாம்...
ஆனால் அவர் விதைத்த கனவுகள்
தலைமுறைகள் தோறும் மலரும்!
இந்த நவம்பர் பதினான்கில்,
ஒவ்வொரு குழந்தையின்
புன்னகையிலும்
நேருஜியின் கனவு மலரட்டும்;
ஒவ்வொரு மழலை இதயத்திலும்
நாளைய இந்தியா ஒளிரட்டும்!
மழலைகள் சிரிக்கும்
தேசத்தில்தான்
மகத்தான எதிர்காலம்
பிறக்கும்!
மழலைகள் தான்
மண்ணில் மலர்ந்த வண்ண
மலர்கள்!
மழலைகளின் சிரிப்பில்
விடியலின் வெளிச்சம் !!
சின்னஞ் சிறு கைகளில்
சிறகுகள் முளைக்கட்டும்.
சிந்திக்கும் ஒவ்வொரு நொடியும்
சிகரங்களைத் தொடட்டும்..
மழலைகளின் கனவுகளுக்குள்
ஒரு புதிய பாரதம் பிறக்கட்டும்
குழந்தைகள் நாளைய தலைமுறை
மட்டும் அல்ல!
இன்றைய உலகின் நம்பிக்கை!
உங்கள் புன்னகை தொடரும் வரை
வசந்தம் குறையாது
இந்த மண்ணில்!!!